Η γνωριμία μας με την Φρόσω ήταν τόσο αναπάντεχη και συνάμα ευχάριστη! Πριν αρκετό καιρό, λοιπόν, αποφάσισα να συμμετάσχω σε έναν διαγωνισμό που διοργάνωσε η ίδια στη σελίδα της στο Facebook, ονόματι SparKlinG Eyes και το δώρο του νικητή θα ήταν ένα πορτραίτο. Τόσο ιδιαίτερο και πρωτότυπο δώρο, σκέφτηκα, και δήλωσα κατευθείαν συμμετοχή! Τελικά, βέβαια, είχα την τύχη να με «ζωγραφίσει» (πέραν της συμμετοχής μου στον διαγωνισμό), μιας και θα μπορούσα να συνδράμω στο πρότζεκτ που εμπνεύστηκε για την ανάδειξη αγαπημένων σημείων στον χάρτη της Θεσσαλονίκης. Πολλά σας είπα όμως…τα υπόλοιπα για την εμπειρία μου αυτή και την εμπνευσμένη καλλιτεχνική πρωτοβουλία στην οποία συμμετείχα, θα τα μάθετε από την συνέντευξη που μου παραχώρησε η δημιουργός. Και μην ξεχνάτε…μπορείτε να συμμετάσχετε και εσείς!

  • Συνέντευξη:

Γεια σου Φρόσω μου! Χαίρομαι ιδιαιτέρως για αυτή την συνέντευξη που δέχτηκες να μου παραχωρήσεις διότι η δουλειά σου είναι πανέμορφη και αξιέπαινη και θεωρώ ότι περισσότερος κόσμος θα μπορούσε να μάθει για το μεράκι και το πάθος που έχεις για αυτό που κάνεις, και φυσικά να εμπλακεί ενεργά σε αυτό!

Εβελίνα μου, η χαρά είναι όλη δική μου! Ευχαριστώ θερμά για την ευκαιρία που μου δίνεις να μοιραστώ, μέσα από την υπέροχη σελίδα σας, ένα καλλιτεχνικό project, ανοιχτό σε όσους αγαπούν την πόλη μας!

Πρώτα απ’ όλα, λοιπόν, θα ήθελα να μου πεις λίγα πράγματα για εσένα. Σου άρεσε από μικρή ηλικία η ζωγραφική ή ήταν κάτι με το οποίο ασχολήθηκες αργότερα; Και κάτω από ποιες συνθήκες ξεκίνησες να εξελίσσεσαι σε αυτή;

Σύμφωνα με την μητέρα μου, δήλωνα με απόλυτη σιγουριά ότι «θα γίνω ζωγράφος» ήδη από τα τρία μου…! Μάλλον εκείνη μου εμφύσησε την αγάπη για την ζωγραφική, γιατί μου μάθαινε πολλά μέσω αυτής. Όλως περιέργως, οι γονείς μου είναι πολύ καλοί στο σχέδιο, παρόλο που ποτέ δεν ασχολήθηκαν συστηματικά με αυτό. Υπήρξαν, ωστόσο, ανέκαθεν πολύ ενθαρρυντικοί στις δικές μου καλλιτεχνικές κλίσεις. Στο δημοτικό παρακολούθησα μαθήματα στο εργαστήρι ζωγραφικής του κ. Γεώργιου Ψαράκη, μέσα από τα οποία εφοδιάστηκα με βασικές γνώσεις και άρχισα να βιώνω την ζωγραφική στο πραγματικό της μεγαλείο, ως ένα συναρπαστικό παιχνίδι αυτό-ανακάλυψης, έκφρασης και επικοινωνίας. Αρκετά χρόνια αργότερα, στα 16 μου, διδάχθηκα για έναν χρόνο σχέδιο από την εικαστικό, κ. Σουραβλά. Αυτό είναι το μάλλον σύντομο καλλιτεχνικό «βιογραφικό» μου. Ζωγράφος, δυστυχώς, δεν έγινα (τουλάχιστον όχι με την «αναγνωρισμένη» έννοια του όρου), αλλά η αλήθεια είναι πως κι εγώ, όπως όλοι όσοι αγαπούν την ζωγραφική, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, ζωγραφίζω συνέχεια…

Kαι η προσωπογραφία/πορτραίτο ήταν απ’ την αρχή η κλίση σου στην ζωγραφική ή ήταν κάτι άλλο που σε οδήγησε εκεί; Τι είναι αυτό που κάνει την τεχνική της προσωπογραφίας τόσο ιδιαίτερη κατά την γνώμη σου; Έχω διαβάσει κάπου πως η προσωπογραφία δεν είναι απλώς η απεικόνιση ενός προσώπου, αλλά παράλληλα και η απεικόνιση της προσωπικότητας, των συναισθημάτων και του ψυχικού κόσμου του προσώπου αυτού. Συμφωνείς με αυτό και πώς νιώθεις όταν καλείσαι να ζωγραφίσεις ένα πρόσωπο; Εξήγησέ μου.

Ανέκαθεν με γοήτευαν τα πρόσωπα, ιδιαίτερα τα βλέμματα. Φαντάζομαι ότι ακούγεται κάπως κοινότοπο, αλλά πιστεύω πως κάθε βλέμμα συγκεντρώνει μέσα του όλη την κοσμοθεωρία ενός ανθρώπου, νιώθω ότι συνοψίζει την ίδια του την ύπαρξη στην ουσία της. Όταν κοιτάζεις ένα πορτραίτο, αντικρίζεις μια ξεχωριστή ψυχή, μια διαφορετική οπτική, ανοίγεις νοητά έναν διάλογο που σε πλουτίζει και μπορεί να σου αποκαλύψει περισσότερα πράγματα τόσο για το πρόσωπο που εικονίζεται όσο και για εσένα τον ίδιο. Ακριβώς όπως οι στιγμές δημιουργικής σιωπής όταν κοιτάζεσαι κατάματα με κάποιον. Αυτό τουλάχιστον είναι το δικό μου βίωμα στην επαφή μου με τα έργα άλλων καλλιτεχνών, οπότε αυτή την στιγμή τοποθετούμαι και ως παρατηρήτρια και ως δημιουργός!

Παλιότερα με ενοχλούσε το γεγονός ότι μπορούσα να δημιουργήσω μόνο συμπαθητικά αντίγραφα φωτογραφιών κι όχι πραγματικά πρωτότυπες συνθέσεις. Πλέον, όντας επιτέλους ικανή να μετουσιώνω στο χαρτί τις συνθέσεις της φαντασίας μου, συνειδητοποιώ ότι εξακολουθώ να απολαμβάνω το ίδιο αυτά τα «αντίγραφα φωτογραφιών», αγαπώ να ανακαλύπτω τις μικρές λεπτομέρειες και την ιδιαίτερη ομορφιά σε κάθε πρόσωπο, ξέρω ότι δεν πρόκειται για απλά αντίγραφα, τίποτα δεν είναι απλό όταν εμπεριέχει την έννοια της επικοινωνίας και του μοιράσματος…

Πολύ ενδιαφέροντα τα όσα μόλις είπες! Σχετικά, τώρα, με την σελίδα που έχεις φτιάξει στο Facebook ονόματι «Sparkling Eyes», θα ήθελα να μας πεις λίγα πράγματα για την ιδέα πίσω από αυτό το εγχείρημα. Πως γεννήθηκε η ιδέα για την δημιουργία αυτής της σελίδας; Ήταν για ‘σένα το μέσο να προβάλλεις την δουλειά σου ή το σκέφτηκες κάπως αλλιώς;

Όλα ξεκίνησαν από μία μαγική σκέψη ενός εξαιρετικά πολύτιμου για μένα ανθρώπου, την οποία δεν θα ήθελα να αδικήσω συνοψίζοντάς την σε λίγες λέξεις, οπότε θα μου επιτρέψετε να την παραθέσω αυτούσια:

» I have discovered what we all have in common:

The sparkling eyes

There were moments when one talked about what made his/her heart sing, what brought passion, joy and completion; it might have been an alternative political theory, bikes, the sound of a guitar, plants, football, languages, or even card games and desserts. Every single time while talking about it, his/her eyes sparkled. By far those were my favourite moments. And this is my version of a revolution: if we can have a world where people talk –and act– about what makes them passionate and content, it would turn things upside down! If all of us are able to do what we love, we can inspire other people in more ways than we could ever imagine.»

Ανταποκρινόμενη στην δική μου εσωτερική ανάγκη να απαθανατίσω αυτά τα εκστατικά βλέμματα σε πορτραίτα γεμάτα θετική ενέργεια, κατέληξα να ξεκινήσω το ομώνυμο project. Επιθυμώντας, ωστόσο, να το συσχετίσω με την πόλη μας, τροποποίησα την αρχική σκέψη. Τα SparKlinG eyes https://www.facebook.com/SKGeyes/-με εμφατικά τα αρχικά SKG, για να παραπέμπουν στην Θεσσαλονίκη- περιλαμβάνουν βλέμματα που ακτινοβολούν χαρά στην θέα των πιο όμορφων σημείων της πόλης μας.

Το βλέμμα της υπερπολύτιμης Κατερίνας, από το όραμα της οποίας γεννήθηκε ο πυρήνας των SparKlinG eyes.

Επιπλέον, για την δημιουργία κάθε προσώπου χρησιμοποιείς την ίδια τεχνική ή κάθε πρόσωπο σου δημιουργεί διαφορετικά συναισθήματα και άρα το προσεγγίζεις με διαφορετικό τρόπο;

Η τεχνική είναι η ίδια, με την έμφαση πάντα να δίνεται στα βλέμματα, ώστε να υπάρχει συνοχή στα έργα και συμφωνία με το πνεύμα του project. Ωστόσο, προσπαθώ να ανακαλύπτω τρόπους ώστε να αναδεικνύω περισσότερο την λάμψη κάθε βλέμματος. Αν παρατηρήσετε τα πορτραίτα, η πιο προφανής διαφορά έγκειται στα μαλλιά. Σε κάποια πρόσωπα, υπάρχουν λίγες διακριτικές τούφες που απλώς οριοθετούν το πρόσωπο. Σε άλλα, υπάρχουν σαφή περιγράμματα και πιο έντονες φωτοσκιάσεις. Νιώθω πως κάθε βλέμμα με… καθοδηγεί από μόνο του σε όσα χρειάζεται για να αναδειχθεί στην πλήρη του ακτινοβολία.

Εν ώρα δημιουργίας

Πες μου λίγα παραπάνω λόγια για το «Sparkling Eyes». Τι ακριβώς εμπεριέχεται σε αυτό και γιατί χρειάζεται ο χάρτης στο πρότζεκτ;

Ο χάρτης αποτελεί το… παιχνιδιάρικο αποτύπωμα των SparKlinG eyes. Κάνοντας κλικ στο «Μάθετε περισσότερα», μπορείτε να περιηγηθείτε στον χάρτη και να ανακαλύψετε τις επιλογές των συμμετεχόντων στην πόλη μας. Αντί φωτογραφιών των σημείων (που θα περιλάμβανε ένας παραδοσιακός χάρτης), εμφανίζονται τα λαμπερά βλέμματα των ανθρώπων που τα επέλεξαν και ένα σύντομο κείμενο που αιτιολογεί τις επιλογές. Ο χάρτης είναι δομημένος έτσι ώστε να σας «παρακινήσει» να επισκεφθείτε κάποιο σημείο, επειδή κάποιο βλέμμα ή κείμενο θα σας αγγίξει ή θα σας ιντριγκάρει. Να δείτε και να αγαπήσετε την πόλη μέσα από τα μάτια κάποιου άλλου. Δεν ξέρω αν έχει πετύχει τον σκοπό του, αλλά εγώ έχω βρει νέα σημεία στην πόλη που με κάνουν να χαμογελώ στην θέα τους (π.χ.το σταματημένο ρολόι!) – κι αυτό είναι κάτι που επιζητούσα σε προσωπικό επίπεδο: να αγαπήσω λίγο παραπάνω την Θεσσαλονίκη, να την δω μέσα από την ομορφιά της κι όχι μέσα από την αθλιότητα. Εβελίνα μου, νιώθω ότι η αθλιότητα υπερπροβάλλεται στις μέρες μας, ότι κυριαρχεί μια τάση προς την μιζέρια και το «θάψιμο» χωρίς πρόθεση βελτίωσης ή ανατροπής, γκρίνια καθαρά για να γκρινιάξουμε. Τα SparKlinG eyes είναι μια προσπάθεια να επεκτείνω το εσωτερικό μου χαμόγελο σε περισσότερες ψυχές. Κι αν αυτό φαντάζει αφελές, ψωνίστικο ή μεγαλεπήβολο, καθόλου δεν με ενοχλεί. Ακόμα κι αν ένας μόνο άνθρωπος χαμογελάσει για ένα δευτερόλεπτο μέσω του project, το εγχείρημα δικαιώνεται για μένα.

Η Θεσσαλονίκη και τα αγαπημένα-καρφιτσωμένα σημεία της πόλης όσων συμμετέχουν στο πρότζεκτ.

Πραγματικά αυτή σου η αισιόδοξη διάθεση προσφέρει κίνητρο και για να συμμετάσχει κάποιος σε όλο αυτό που εμπνεύστηκες, αλλά πιο πολύ να βρει το θετικό νόημα στην καθημερινότητά του!
Ποιοι μπορούν να συμμετάσχουν στη δημιουργία των προσωπογραφιών και στο παραπάνω πρότζεκτ και σε τι χρειάζεται να συνεισφέρουν;

Εβελίνα, εσύ νομίζω είσαι πιο αρμόδια να απαντήσεις σε αυτό καθότι συμμετέχουσα, χαχα! Λοιπόν, στα Sparkling eyes μπορεί να συμμετάσχει ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΩΡΕΑΝ οποιοσδήποτε ζει ή έχει επισκεφθεί τουλάχιστον μία φορά την Θεσσαλονίκη και έχει αγαπήσει έστω και ένα σημείο της. Αυτή είναι η μοναδική προϋπόθεση. Από εκεί και πέρα, μπορεί να επικοινωνήσει με την σελίδα, στέλνοντας μια καλή, χαμογελαστή φωτογραφία προσώπου (τραβηγμένη οπουδήποτε – μας ενδιαφέρει η έκφραση ευτυχίας, όχι το φόντο!) και γράφοντας 2-3 σειρές για όσα αγαπά στην πόλη μας. Λίγες μέρες αργότερα θα δει το πορτραίτο του αναρτημένο στη σελίδα και τις επιλογές καταχωρημένες στον χάρτη!
Θα ήθελα εδώ να προσθέσω ότι δεν υπάρχει κανένας περιορισμός όσον αφορά την ηλικία των συμμετεχόντων (απλώς στην περίπτωση ανηλίκων, θα χρειαστεί η συμπλήρωση υπεύθυνης δήλωσης από γονέα) ή στο πότε έχει τραβηχτεί η φωτογραφία. Η μητέρα μου, για παράδειγμα, μοιράστηκε τις πρώτες της μνήμες από την πόλη και το πορτραίτο της είναι… μωρουδιακό.

Το πορτραίτο που έφτιαξε για εμένα η δημιουργός των SparKlinG eyes.

Σχετικά με τα αγαπημένα σημεία που θα τοποθετηθούν στον χάρτη, θα πρέπει να είναι κάτι συγκεκριμένο ή ο καθένας θα μπορούσε ανάλογα με τα βιώματά του και τα συναισθήματά του για την πόλη να κάνει τις επιλογές του ;

Σημεία που έχουν ιδιαίτερη ομορφιά, όπως ένα γκράφιτι ή ένα μπαλκόνι γεμάτο λουλούδια. Σημεία που έχουν ιδιαίτερη σημασία για κάποιον, γιατί είναι συνδεδεμένα με κάποιο πολύ ευχάριστο ή αστείο γεγονός, κάποια άλλη εποχή ή κάποια ξεχωριστή αισθητηριακή εμπειρία (γεύσεις, αρώματα κ.ά.).

Οι επιλογές των συμμετεχόντων ως τώρα ποικίλλουν και αυτό μου δίνει ιδιαίτερη χαρά. Μία κυρία, για παράδειγμα, αναφέρθηκε στο… χειρότερο για εκείνη σημείο της πόλης, όπου εργαζόταν για πολλά χρόνια, επιθυμώντας να υπογραμμίσει την σημασία των αρνητικών εμπειριών και να μοιραστεί το γεγονός ότι βγήκε πιο δυνατή μέσα από αυτές. Το χαμόγελο μπορεί να ανθίσει οπουδήποτε, αυτή είναι η μαγεία του!

Μάλιστα! Τώρα σίγουρα έγινε ακόμα πιο σαφής η όλη ιδέα πίσω από αυτό το όμορφο και πρωτότυπο εγχείρημα!

Σκέφτεσαι μελλοντικά να συμπεριλάβεις τα πορτραίτα σε κάποια έκθεση; Μοιράσου μαζί μας κάποιες σκέψεις και όνειρά σου για αυτό που κάνεις.

Ιδανικά θα ήθελα να δω να φιλοξενούνται τουλάχιστον 100 πορτραίτα sparkling eyes σε κάποιον εκθεσιακό χώρο της πόλης μας! Πρακτικά, δεν ξέρω πώς ακριβώς θα το κυνηγήσω αυτό, αλλά είναι νωρίς ακόμα… Προς το παρόν, απολαμβάνω την δημιουργία και το μοίρασμα και ευχαριστώ όλους όσους εμπιστευτήκατε τα… βλέμματά σας στα μολύβια μου! Εύχομαι να υποδέχεστε κάθε νέα μέρα με Sparkling eyes!

Σου εύχομαι όμορφα βλέμματα, υπέροχες δημιουργίες και πολλές επιτυχίες!

Μπορείτε να επικοινωνήσετε με την δημιουργό της πρωτοβουλίας στο https://www.facebook.com/SKGeyes/ 

Συμμετοχή στη συλλογική Έκθεση Ζωγραφικής του Συ.Ζω.Σα. στο Συνεδριακό Κέντρο Τράπεζας Πειραιώς, Θεσσαλονίκη (2017)
Η «Εστία» από τη συλλογή «ΔωδεκΆθεο»

 

«Το τελευταίο γιατί» – 2015 (1η τιμητική διάκριση, “Stop Syria War Art Contest”)