Αρχαιολόγος της μνήμης, αλλά περισσότερο με την ιδιότητα ενός ανατόμου του βιώματος, ο ποιητής και φωτογράφος Κυριάκος Συφιλτζόγλου εκθέτει αυτήν την περίοδο μια ενότητα της δημιουργίας του στην Αθήνα, στον ωραίο χώρο της Dépôt Art Gallery (Νεοφύτου Βάμβα 5). Νέος άνθρωπος με οξυδέρκεια και διεισδυτικότητα καθόλου προφανείς, ο Κυριάκος Συφιλτζόγλου είναι ένα ανήσυχο πνεύμα που σαρώνει διαρκώς το περιβάλλον του, ορατό και αόρατο, εμφανές και κρυπτικό, κοσμικό και απόκοσμο. Το βλέπει κανείς στις φωτογραφίες που έχει επιλέξει να παρουσιάσει (επιμέλεια Γωγώ Κολυβήρα), μια ενότητα που εισχωρεί στην ύλη με διάθεση αποΰλοποίησης.

Η έμφαση του βλέμματος στα ξύλα, στα πλαστικά, στις λαμαρίνες, στα μπετά, γεννάει νέες γεωγραφίες του βλέμματος και της σκληρής ύλης, που την αποδίδει αιθέρια όσο και τραχιά, σε ένα συνδυασμό πλησιέστερο σε μια κρυφή αλήθεια. Ολα πηγάζουν, λιμνάζουν, εκπορεύονται από μια δεξαμενή μνήμης, από την οποία ο Κυριάκος Συφιλτζόγλου διασώζει τρόπαια και λάβαρα ξεθωριασμένων οικογενειακών πορτρέτων, ως τοτέμ αθανασίας και βωμών θνητότητας. Σε μία κόγχη θα δείτε αληθινά θραύσματα από σπίτια της Δράμας και σε μια προθήκη φωτογραφίες-εικονίσματα, ή οικόσημα μιας διαρκούς απουσίας, με μόνο ίχνος την υγρασία μιας σκιάς.

Δεν ξεχνάει κανείς ότι βλέπει τις φωτογραφίες ενός ποιητή, ενός τροβαδούρου ατελείωτων χιλιομέτρων σιωπής. Εκβάλλει, όλο αυτό το ταξίδι, σε σπαράγματα μεγάλης εικαστικής ευαισθησίας και σε λείψανα που επανασυναρμολογούνται σε νέες ιστορίες για αφανείς αποδέκτες. Η μεγάλη αφηγηματική δύναμη αυτής της ιμπρεσιονιστικής φωτογραφίας είναι ένα μυστικό θελκτικής ακρίβειας. Κρατώ τα κόκκινα, τα μαυρόασπρα, τις απρόοπτες γεωγραφίες, τις κόγχες πυκνού αισθήματος, το σύνολο μιας ευλάβειας.

Πηγή: kathimerini.gr