Τικ-τακ… Τικ-τακ… «Γρήγορα, χρειάζεται να σώσουμε αυτή την καρδιά». Εισπνοή- εκπνοή… « Φαίνεται μια πληγωμένη καρδιά που έδωσε πολλή αγάπη, αλλά δεν πήρε πολλή, ώστε να αντέξει», συμπέρανε ο καρδιολόγος. « Χρειάζεται να αγαπηθεί, για να χτυπήσει ξανά».

Τότε μπήκε στην αίθουσα η καρδιά του παιδιού που ήταν κάποτε και είπε: «Μικρή μου καρδιά, μην ανησυχείς. Πιστεύω σε σένα και γρήγορα θα αναστηθείς!».

Τότε την φίλησε απαλά. Τικ-τακ. Η μεγάλη καρδιά αντάμωσε πάλι τον ανώτερο της εαυτό που κρυβόταν. «Όσο κι αν πονάς, μην ξεχνάς ότι μέσα σου είναι ο θησαυρός που τόσο αναζητάς! Βρήκες τον ήλιο σου, γιατί αγάπησες τον εαυτό σου!».

Ξαφνικά τα σύννεφα έφυγαν. Η παιδική καρδιά τέλεσε τον σκοπό της: Λύτρωσε την καρδιά, για να βλέπει καθαρά.