«Η εμπειρία από τις κρίσεις έχει δείξει ότι οι πιο ευέλικτες οικονομίες είναι περισσότερο ανθεκτικές σε κραδασμούς και τείνουν να ανακάμπτουν ταχύτερα και να επιτυγχάνουν υψηλότερη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη. Επιπλέον, οι χώρες της ζώνης του ευρώ που εφάρμοσαν μεταρρυθμίσεις στις αγορές προϊόντων και εργασίας έχουν σημειώσει ικανοποιητικά αποτελέσματα». Το παραπάνω επισημαίνεται στην ετήσια έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για το 2017, που δημοσιοποιήθηκε τις προάλλες, ενώ σε ανάλογες «συστάσεις» αναφορικά με τις προτεραιότητες της αντιλαϊκής πολιτικής θα προχωρήσει τις επόμενες μέρες και η πλευρά του ΔΝΤ, ενόψει της ετήσιας Συνόδου των κρατών – μελών του (συμπεριλαμβανομένων και αυτών της Ευρωζώνης), στις 20 – 22 Απρίλη στην Ουάσιγκτον. Σε αυτό το φόντο, ψηλά στην ατζέντα των διεργασιών βρίσκεται και το ζήτημα της αντιλαϊκής κλιμάκωσης στην Ελλάδα, τόσο στο πλαίσιο του 3ου μνημονίου, με τη μορφή των «προαπαιτούμενων μέτρων», των εφαρμοστικών νομοσχεδίων και των άλλων διατάξεων που πλέον βρίσκονται σε «απόσταση αναπνοής», και κυρίως αναφορικά με το «εποπτικό πλαίσιο» της αντιλαϊκής πολιτικής για την «επόμενη μέρα».

***

Την ίδια ώρα, κυβέρνηση και κουαρτέτο με το ρυθμό του κατεπείγοντος «τρέχουν» το αντιλαϊκό χρονοδιάγραμμα. Μια πρώτη επισκόπηση θα γίνει στη συνεδρίαση της Ομάδας Εργασίας του Γιούρογκρουπ. Η «σκυτάλη» περνάει στην ετήσια Σύνοδο του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας (20 – 22/4), όπου μεταξύ άλλων θα συζητηθεί το ζήτημα της «ελάφρυνσης» – μετακύλισης των αποπληρωμών για την εξυπηρέτηση του κρατικού χρέους. Αυτό, με τη σειρά του, θα έρθει να «κουμπώσει» με το υπό διαμόρφωση νέο «εποπτικό πλαίσιο», το οποίο, όπως η κυβέρνηση ομολογεί μέσω του υπουργού Οικονομικών, θα περιέχει και τυχόν «εκκρεμότητες» της 4ης «αξιολόγησης» του τρέχοντος μνημονίου. Πρόκειται για τον «ελάχιστο κοινό παρονομαστή», σε συνδυασμό βέβαια με τη μονιμοποίηση της γκάμας των αντιλαϊκών μέτρων που ξετυλίχτηκαν στο πλαίσιο και των τριών μνημονίων. Σε αυτό το φόντο, η ατζέντα των αμέσως προσεχών ημερών περιλαμβάνει τις εκθέσεις του ΔΝΤ, με έμφαση στις εκτιμήσεις του ιμπεριαλιστικού οργανισμού αναφορικά με τους βραχυπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους ρυθμούς του ΑΕΠ στην ελληνική οικονομία, τους στόχους για τα ματωμένα πλεονάσματα, τη διαχείριση του κρατικού χρέους, την κατάσταση των εγχώριων τραπεζικών ομίλων για τα «κόκκινα» δάνεια κ.ά. Τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι καταγράφεται κάποια σύγκλιση των εκτιμήσεων του ΔΝΤ με αυτές των «θεσμών» της ΕΕ, σε μια εξέλιξη που εφόσον «κουμπώσει» ανοίγει «παράθυρο» για την πλήρη συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα της αντιλαϊκής εποπτείας και για την «επόμενη μέρα». Σε κάθε περίπτωση, οι επεξεργασίες και των «μεν» και των «δε» έχουν ορίζοντα προβολής δεκαετιών, μέχρι το 2060.

***

Επόμενος «κρίκος» αυτής της διαδικασίας είναι η «άτυπη» συνεδρίαση του Γιούρογκρουπ στις 27 Απρίλη, στη Σόφια της Βουλγαρίας, με κυρίαρχο ζήτημα τη συζήτηση για τη λεγόμενη «εθνική αναπτυξιακή στρατηγική» που θα παρουσιάσει η ελληνική κυβέρνηση, με αποδέκτες, όπως οι ίδιοι επισημαίνουν, τους «θεσμούς», τις αγορές και βέβαια τους επιχειρηματικούς ομίλους, που αναζητούν «επενδυτικές ευκαιρίες» στην Ελλάδα. Το «αναπτυξιακό σχέδιο» θα περιλαμβάνει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και στόχους για την «επόμενη μέρα» αναφορικά με την κλιμάκωση των αναδιαρθρώσεων, των ιδιωτικοποιήσεων και βέβαια των εξελίξεων στα μεγέθη των κρατικών προϋπολογισμών, και έρχεται να «εμπλουτίσει» τα μέτρα της μνημονιακής περιόδου. Στις αρχές του Μάη, τα υψηλόβαθμα κλιμάκια του κουαρτέτου επανέρχονται στην Αθήνα για τον κύκλο των συνεννοήσεων επί του συνολικού πακέτου (προαπαιτούμενα, «αναπτυξιακό» σχέδιο κ.ά.). Παράλληλα, στις 5 Μάη, η πλευρά της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας θα ανακοινώσει τα αποτελέσματα των ελέγχων (στρες τεστ) αναφορικά με την «κεφαλαιακή επάρκεια» των τεσσάρων εγχώριων τραπεζικών ομίλων. Τυχόν διαπίστωση νέων «κεφαλαιακών κενών», με την άμεση εμπλοκή των τραπεζών και των μεγαλομετόχων τους, θα αποτελέσει νέο πεδίο αντιλαϊκών παζαριών αναφορικά με τον τρόπο και το χρόνο που αυτά θα καλυφθούν. Σε κάθε περίπτωση, «ένα το κρατούμενο» είναι η κλιμάκωση των πλειστηριασμών και απέναντι στη λαϊκή κατοικία, ως μόνιμο προαπαιτούμενο της «επόμενης μέρας».

***

Σε αυτό το φόντο και υπό το βάρος της τελικής στάσης που αναμένεται να έχει ανακοινώσει η πλευρά του ΔΝΤ, με άξονα τη «βιωσιμότητα» του κρατικού χρέους, προδιαγράφεται η συνεδρίαση του Γιούρογκρουπ στις 24 Μάη. Καθοριστική χαρακτηρίζεται από τους «θεσμούς» και η ανακοίνωση από τη στατιστική υπηρεσία (ΕΛΣΤΑΤ) στις 4 Ιούνη αναφορικά με τα προσωρινά στοιχεία σχετικά με την εξέλιξη του ΑΕΠ στο Α’ τρίμηνο του 2018, που βέβαια θα προσμετρηθεί στις εκτιμήσεις αναφορικά με τυχόν δημοσιονομικά κενά στον κρατικό προϋπολογισμό της επόμενης χρονιάς. Τέλος, ημερομηνία «ορόσημο» χαρακτηρίζουν τη συνεδρίαση του Γιούρογκρουπ στις 21 Ιούνη, στην οποία κυβέρνηση και ιμπεριαλιστικοί «θεσμοί» ποντάρουν για το κλείσιμο της νέας αντιλαϊκής συμφωνίας – «πακέτο»… Τι σημαίνουν όλα αυτά; Οτι η «καθαρή έξοδος» που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση για το κεφάλαιο είναι ναρκοθετημένη με παλιά και νέα μέτρα για το λαό. Και ότι ήδη στρώνεται το έδαφος για το «αναπτυξιακό πρόγραμμα» και το «εποπτικό πλαίσιο» της «επόμενης μέρας», που θα αντικαταστήσουν τα μνημόνια, όχι όμως και τα αντιλαϊκά μέτρα, τα οποία θα συνεχιστούν, στο όνομα της ανάκαμψης του κεφαλαίου. Το παραμύθι της «δίκαιης ανάπτυξης», που ξεδίπλωσε η κυβέρνηση στα περιφερειακά της συνέδρια, αποκαλύπτεται στα μάτια του λαού, ο οποίος δεν έχει κανένα συμφέρον να εναποθέσει προσδοκίες και ελπίδες στα οράματα και στους στόχους του κεφαλαίου.