-Γράφει η Αλεξοπούλου Βασιλική-


Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου μυθιστορήματος «Εξιλέωση», που αποτελεί το τρίτο μέρος της ιστορικής τριλογίας «Οι δρόμοι της καταιγίδας», από την συγγραφέα Άννα Γαλανού και τις εκδόσεις Διόπτρα, το ΠολιςPost συνάντησε τη συγγραφέα σε μία εποικοδομητική συζήτηση για το έργο της και το συγκλονιστικό φινάλε. Τα τρία βιβλία αποτελούν μία αδιάσπαστη ενότητα, στην οποία η Θυσία της Ρούσσας θα οδηγήσει στην Εκδίκηση του γιου της, του Ιωάννη, και τελικά στην Εξιλέωση. Στο τελευταίο και τρίτο βιβλίο, κεντρική ηρωίδα είναι η Αριάδνη. Μία γυναίκα με έντονη προσωπικότητα, που παρά τα εμπόδια της ζωής δεν λιγοψυχά, αλλά στυλώνει τα πόδια και συνεχίζει να μάχεται για ένα καλύτερο αύριο. Σας προσκαλώ, λοιπόν, να διαβάσετε το βιβλίο και τον διάλογό μας με τη συγγραφέα, για να γνωρίσουμε καλύτερα τόσο την ίδια, όσο και το έργο της.

 

Αγαπητή κυρία Γαλανού, με αφορμή την κυκλοφορία του νέου, συναρπαστικού μυθιστορήματός σας «Εξιλέωση» από τις εκδόσεις Διόπτρα, σας εκφράζω τις θερμές ευχές μου και τις ευχαριστίες μου για την ανταπόκρισή σας και την προθυμία σας να απαντήσετε στις ερωτήσεις μου.

  1. Η κεντρική ηρωίδα του τρίτου βιβλίου, η Αριάδνη, είναι μία γυναίκα που παλεύει συνεχώς για να διασφαλίσει την επιβίωσή της, ενώ ταυτόχρονα πέφτει έρμαιο στα χέρια των Ενετών ευγενικής καταγωγής. Στις μέρες μας η γυναίκα έχει αποδείξει την δύναμή της ή γίνεται θύμα κοινωνικών στερεοτύπων και ρατσιστικής συμπεριφοράς;

Θεωρώ ότι, παρά τους αγώνες, τα γυναικεία κινήματα σε διάφορες χρονικές περιόδους και την χειραφέτηση που διεκδίκησε και εν πολλοίς έχει αποκτήσει η σύγχρονη γυναίκα, εξακολουθούν να υπάρχουν πολλά προβλήματα ανισότητας και ρατσιστικής συμπεριφοράς. Σ’ αυτό, συνηγορούν, δυστυχώς, πολλοί παράγοντες. Κάθε γυναίκα έχει υποχρέωση, πρωτίστως στον εαυτό της να αντιδρά, να μην μεμψιμοιρεί και να μην μένει απαθής σε τέτοιου είδους συμπεριφορές.

 

  1. Σε ιστορικό πλαίσιο, μεγάλο μέρος της μυθοπλασίας σας διαδραματίζουν οι Ενετοί του Χάνδακα, οι Εβραίοι της Κρήτης, και εν συνεχεία οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης. Πόσο δύσκολο ήταν για σας να αναφερθείτε στην εβραϊκή κοινότητα της Κρήτης, εφόσον δεν έχει γίνει ιδιαίτερη λογοτεχνική μνεία γι΄ αυτήν;

Οι Ιουδαίοι της Κρήτης, τουλάχιστον απ’ όσο γνωρίζω, λογοτεχνικά, δεν έχουν αναφερθεί ποτέ έως τώρα. Και όμως υπήρχαν 4 συναγωγές στο νησί, δύο στα Χανιά και από μία στο Ηράκλειο και στο Ρέθυμνο. Ήρθαν σαν σκλάβοι στην Κρήτη το 70μ.Χ. μετά την καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Τίτο. Τα στοιχεία που κατάφερα να βρω δεν ήταν πολλά, επιγραμματικά κυρίως ή μεμονωμένα. Σίγουρα όμως ήταν από τους παλιότερους κατοίκους  του νησιού οι οποίοι ενσωματώθηκαν με τον ντόπιο πληθυσμό και το μόνο που έμεινε να μας τους θυμίζει είναι τα εβραϊκά ονόματα που μας κληροδότησαν. Αβράμης, Ζαχάρης, Σίμος, Σήφης, Μαθιός, Ιορδάνης, Αλισάβη (Ελισάβετ) κ.α.

Βιβλιογραφία: Ιστορικό  Αρχείο  Κρήτης – Έγγραφο: Κατάσταση καταγραφής των Εβραίων και των συναγωγών της Κρήτης στις 14/8/1941 από τον αρχιραβίνο  Ηλία  Σ. Όσμα.

 

  1. Στο έργο σας βλέπουμε την εξαθλίωση που βιώνει ο άνθρωπος εξαιτίας λοιμωδών νοσημάτων που ήταν δύσκολο να αντιμετωπιστούν το 2ο μισό του 16ου αιώνα. Μπορείτε να αναφέρετε κάποια στοιχεία για την πανούκλα που έπληξε τον Χάνδακα το 1592 και αποδεκάτισε τον λαό;

«Τότε λοιπόν την εφιαλτική χρονιά του 1592 τις 28 του Γενάρη έφθασε από την Κων/πολη το καράβι του Γιώργη Πακόπουλου, στο λιμάνι του Χάνδακα φορτωμένο με παστά ψάρια και άλλα εμπορεύματα, κάποιος λοιπόν ναύτης από αυτό το καράβι που ονομαζόταν Λορέντζο …»  Αυτός ήταν και ο πρώτος που διαγνώστηκε σαν φορέας της πανούκλας στον Χάνδακα.

Βιβλιογραφία: Απόρρητη έκθεση του Φίλιππο Πασκουαλίγκο, τέως ρέκτορα του Χάνδακα και Προβλεπτού των Χανίων μετφρ. Στέργιος Σπανάκης.http://www.agorapress.gr/el/news.php?n=2595

  1. Η επιλογή του τίτλου της τριλογίας «Οι δρόμοι της καταιγίδας» τι φανερώνει; Συνδέεται με την ιστορική διαδρομή των ηρώων του έργου;

Σαν υπέρτιτλος της συγκεκριμένης τριλογίας δεν θα μπορούσε να είναι κανένας άλλος, αφού στο κάθε βιβλίο ακολουθούμε πολλούς και διαφορετικούς δρόμους. Είτε θαλασσινοί είτε όχι, είναι πάντα φορτωμένοι με απρόβλεπτα γεγονότα, που σηματοδοτούν πορείες πραγματικής καταιγίδας.

 

  1. Η εικόνα της Αριάδνης που μετακινείται συνεχώς από τόπο σε τόπο (Βενετία, Χάνδακας, Ριζόκαστρο, Σελανίκ, Αδριανούπολη) με οδηγεί συνειρμικά στην εικόνα των προσφύγων. Είναι εφικτό τελικά να ενταχθείς σε μία νέα κοινωνική πραγματικότητα και να αφομοιωθείς στον υπάρχοντα πληθυσμό, όταν κουβαλάς στις πλάτες σου διαφορετική κουλτούρα, γλώσσα, κοσμοθεωρία;

Έχετε απόλυτο δίκιο, πολύ σωστός ο συνειρμός που κάνετε. Κάπως έτσι το σκέφτηκα κι εγώ, κι έβαλα την Αριάδνη να περιπλανιέται από δω κι από κει. Το έκανα συνειδητά, γιατί ήθελα να αποδείξω, πως κανένας «μετανάστης», όπου κι αν βρεθεί και σε όποιες συνθήκες κι αν ζήσει, δεν χάνει ποτέ την ταυτότητά του. Η ένταξη του βέβαια σε ένα συγκεκριμένο στάτους, είναι πολύ δύσκολη. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο.

 

  1. Εν τέλει, είναι δυνατό ο εκάστοτε συγγραφέας να παραμένει αποστασιοποιημένος από τα δρώμενα της μυθοπλασίας και να αποφεύγει την ταύτιση με τους ήρωές του;

Δεν μπορώ να σας απαντήσω για άλλους συγγραφείς. Προσωπικά ταυτίζομαι κάθε φορά με τους ήρωες των βιβλίων μου. Τους βιώνω απόλυτα γιατί μόνο έτσι μπορώ να τους περιγράψω. Στην τριλογία, συνέβη ακριβώς αυτό. Ταυτίστηκα πολλές φορές με τις ηρωίδες μου και έζησα μαζί τους όλη την διαδρομή αυτή.

 

  1. Αν μπορούσατε να χαρακτηρίσετε με τρία επίθετα την τριλογία, ποια θα ήταν αυτά;

Πρωτότυπη – Συγκινητική – Αγωνιώδης

 

  1. Κλείνοντας και, αφού σας ευχαριστήσω θερμά για την τιμή της παραχώρησης αυτής της συνέντευξης, θα ήθελα να σας ευχηθώ ολόψυχα καλή επιτυχία σε ολόκληρη την τριλογία, και να σας ρωτήσω για τα άμεσα συγγραφικά σας σχέδια. Τι να περιμένουμε από εσάς στο μέλλον;

Σας ευχαριστώ κι εγώ πολύ για τα καλά σας λόγια και τις ερωτήσεις σας και σας εύχομαι ό,τι καλύτερο επιθυμείτε. Δεν υπάρχουν άμεσα συγγραφικά σχέδια, είναι πολύ νωρίς να σκεφτώ ποιο θα είναι το επόμενο βήμα μου. Έχω πολλά πράγματα στο μυαλό μου εξίσου ιδιαίτερα και ξεχωριστά. Θα το δούμε, γιατί αν μη τι άλλο, για μένα η συγγραφή είναι θέμα έμπνευσης…

 


ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟΥ:

Η Αριάδνη, με έναν ανυπολόγιστης αξίας θησαυρό στα χέρια της, επιστρέφει στον Χάνδακα. Οι καταστάσεις, όμως, που αντιμετωπίζει την οδηγούν στην απαξίωση και στην απομόνωση, ενώ μέρα τη μέρα νιώθει τον κλοιό των Ενετών να σφίγγει ολοένα και περισσότερο.

Είναι πλέον μια ξεπεσμένη αρχόντισσα, που στο τέλος μένει ολομόναχη.
Με τη βοήθεια της οικογένειας ενός Εβραίου γιατρού προσπαθεί να ξαναστήσει τη ζωή της από την αρχή, όμως η πανούκλα του 1592 σταματά τα πάντα. Ο μόνος δρόμος πια για εκείνη είναι η φυγή.
Συνοδευόμενη από τον γιο του γιατρού, τον Ιωσήφ, φτάνει στη Θεσσαλονίκη, τη «Νέα Ιερουσαλήμ», όπως την αποκαλούν. Ωστόσο η κοινότητα των Σεφαραδιτών Εβραίων είναι πολύ κλειστή και η Αριάδνη δεν γίνεται αποδεκτή.
Τότε εμφανίζεται στη ζωή της ο Κωνσταντής, ένας όμορφος νεαρός Θρακιώτης, και τα πράγματα ξαφνικά αλλάζουν με έναν ανέλπιστο τρόπο.

Το θαύμα μοιάζει με ψέμα
Η Αριάδνη πηγαίνει στην Αδριανούπολη, στο ίδιο μέρος απ’ όπου ξεκίνησε η οικογένειά της. Εκεί θα ενωθούν ξανά από την αρχή όλα τα κομμάτια της ιστορίας, σε ένα ανατρεπτικό και λυτρωτικό φινάλε.


ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ:

Η Άννα Γαλανού γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Πεζά Ηρακλείου Κρήτης. Σπούδασε Οικονομικά και ασχολήθηκε με τη διαφήμιση και τον σχεδιασμό εντύπων. Πήρε πρώτο βραβείο για το διήγημα Με αντίπαλο τη ζωή, δεύτερο βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου θεατρικού συγγραφέα για το έργο Το τέλος μιας κωμωδίας, δεύτερο βραβείο για το ποίημα Άδειος κόσμος και δύο σημαντικές διακρίσεις για τη μελέτη της στο έργο του Νίκου Καζαντζάκη. Γράφει μυθιστορήματα, διηγήματα, ποίηση, παραμύθια. Από τις Εκδόσεις Ωκεανίδα εκδόθηκαν Οι τρεις φωτιές (2013), Το παράπονό μου μια κραυγή (2012), Αντιμέτωποι με το χθες (2011). Από τις Εκδόσεις Διόπτρα κυκλοφορούν: Όταν φεύγουν τα σύννεφα (2016), Σμαράγδι στη βροχή (2015), Τότε που τραγουδούσαν οι θεοί (2014) και τρία παραμύθια από την παιδική σειρά «Λόκο».


Βρείτε το βιβλίο στην παρακάτω ηλεκτρονική διεύθυνση:

https://www.dioptra.gr/Vivlio/925/712/Exileosi-Oi-dromoi-tis-kataigidas-#3/