Το ΠόλιςPost, με αφορμή το εξαιρετικό μυθιστόρημα του συγγραφέα Κώστα Κρομμύδα «Μυρωδιά από σανίδι» που αποτελεί νέα κυκλοφορία των εκδόσεων Διόπτρα, συνάντησε τον αγαπημένο ηθοποιό-συγγραφέα σε μία απολαυστική συνέντευξη. Ένα μυθιστόρημα άκρως ατμοσφαιρικό, καθώς εικόνες από φουαγιέ πλημμυρισμένα με κόσμο, βελούδινα κόκκινα καθίσματα, σπουδαίους υποκριτές με βαθιά συναισθήματα ανοίγουν την αυλαία για μας τους θεατές-αναγνώστες! Έπειτα, το μυθιστόρημα που είναι αμιγώς ερωτικό, μας ταξιδεύει στον κόσμο ενός μεγάλου έρωτα, του Νικόλα και της Λυδίας, για να μας καθηλώσει με το συγκλονιστικό φινάλε, που δεν είναι άλλο από το «Πράξη Τελευταία». Ελάτε λοιπόν να γνωρίσουμε μαζί τον συγγραφέα και το νέο του μυθιστόρημα «Μυρωδιά από σανίδι».

 

Αγαπητέ κύριε Κρομμύδα, αρχικά σας ευχαριστώ για την τιμή της παραχώρησης αυτής της συνέντευξης. Γνωρίζοντας τη μεγάλη επιτυχία που σημειώνει ήδη το μυθιστόρημά σας, γεννήθηκε μέσα μου η ανάγκη να σας θέσω κάποια ερωτήματα τόσο για τους χαρακτήρες του έργου όσο και για την ίδια την πλοκή.

 

  • Οι δύο πρωταγωνιστές του έργου σας, ο Νικόλας και η Λυδία, έρχονται συνεχώς σε επαφή και οι συναντήσεις τους κορυφώνονται με το ανέβασμα της «Δωδέκατης Νύχτας» του Σαίξπηρ. Εσείς πιστεύετε στο πεπρωμένο και την καταλυτική δύναμη της μοίρας;

Φυσικά και πιστεύω στο πεπρωμένο. Εξάλλου στα βιβλία μου η μοίρα και γενικώς το πεπρωμένο έχουν έντονο ρόλο. Αλλά πιστεύω και στη δύναμη της ανθρώπινης βούλησης. Η μοίρα διαγράφει κάποιες καταστάσεις, αλλά και ο άνθρωπος αν δεν τολμήσει να πράξει, οι προθέσεις του μένουν στην αφάνεια. Ουσιαστικά η ζωή μας είναι ένας συνδυασμός τύχης και επιλογών.

 

  • Στο μυθιστόρημά σας σε κάποιο χωρίο διατυπώνετε την άποψη πως «Ο έρωτας είναι επαναστάτης. Και όποιος τον νιώσει, γίνεται και αυτός το ίδιο». Ποιοι είναι, λοιπόν, για εσάς οι εχθροί του Έρωτα;

Ο βασικός εχθρός του έρωτα είναι η ΔΕΙΛΙΑ. Όταν δειλιάζεις να εκφράσεις τον έρωτά σου, ακόμη και όταν ξέρεις ότι δεν θα έχει ανταπόκριση. Η δειλία πιστεύω έχει καταστρέψει πολλούς έρωτες που θα μπορούσαν να έχουν ανθίσει. Όταν βλέπεις έναν άνθρωπο και τον ερωτεύεσαι, δεν είναι κακό να εκφράσεις τα συναισθήματά σου ακόμη κι αν ξέρεις πως δεν πρόκειται να εκπληρωθούν. Οι άνθρωποι δεν πρέπει να παρεξηγούνται από την εκδήλωση τέτοιων συναισθημάτων, αλλά να κολακεύονται. Έπειτα και ο εγωισμός ή ο φόβος της απόρριψης καταδικάζουν τον έρωτα. Σε κάθε περίπτωση δεν είναι κακό να εξωτερικεύουμε τα συναισθήματά μας. Όταν ερωτεύεσαι βρίσκεις τον τρόπο και το δείχνεις …

 

  • Μεγάλη εντύπωση στη σύνθεση της πλοκής του «Μυρωδιά από σανίδι» μου προξένησε η διπλή ιδιότητα που αποκτά ο δέκτης, αυτή του θεατή μιας παράστασης και του αναγνώστη. Πώς κάνατε αυτή την ευφυή σύλληψη;

Αυτή η σύλληψη έγινε συνδυάζοντας τις δύο ιδιότητές μου, ως ηθοποιός και συγγραφέας. Με την εμπειρία που έχω ως ηθοποιός ξέρω πολύ καλά την ψυχολογία και του ηθοποιού αλλά και του θεατή στο θέατρο ή τον κινηματογράφο. Και ως συγγραφέας μπορώ πλέον να δημιουργήσω στο χαρτί την αίσθηση της παρακολούθησης ενός καλού θεατρικού έργου από τη πλευρά των θεατών. Εξάλλου αυτή ήταν η επιθυμία μου: να νιώθει ο αναγνώστης ότι παρακολουθεί ένα καλό ατμοσφαιρικό θεατρικό έργο.

 

  • Το επάγγελμα του ηθοποιού είναι εξαιρετικά δύσκολο, κάτι που ο πολύς κόσμος αγνοεί. Όταν η αυλαία πέφτει και τα φώτα σβήνουν ο ηθοποιός επανέρχεται στην πραγματική του ζωή και έρχεται αντιμέτωπος με τα δικά του συναισθήματα. Εσείς έχοντας τη διπλή ιδιότητα του ηθοποιού και του συγγραφέα, ποιο επάγγελμα θεωρείτε πιο δύσκολο;

Και τα δύο είναι εξαιρετικά απαιτητικά. Δεν μπορώ να τα ξεχωρίσω. Σίγουρα τα δύο επαγγέλματα έχουν κάποιες ομοιότητες, αλλά σε μέγιστο βαθμό απαιτείται μεγάλη προσπάθεια και για τα δύο. Απλώς στο επάγγελμα του συγγραφέα ακολουθείς έναν πιο μοναχικό δρόμο, καθώς δεν εξαρτάσαι από άλλους ανθρώπους. Η συγγραφή είναι αποκλειστικά δικό σου έργο. Ενώ στο κομμάτι της υποκριτικής συνεργάζεσαι με πολλούς ανθρώπους, πρόκειται για μία συλλογική προσπάθεια.

 

  • Πίσω από τον χαρακτήρα του Νικόλα Δούκα, του μεγάλου θεατράνθρωπου, ποιος γνωστός καλλιτέχνης κρύβεται;

Κανένας ακριβώς. Υπάρχουν κάποιοι μεγάλοι υποκριτές του ελληνικού θεάτρου που έχω στο μυαλό μου, αλλά δεν θέλω να κατονομάσω κάποιον, διότι θα προδιαθέσω τον αναγνώστη. Σκοπός μου είναι ο εκάστοτε αναγνώστης να αποκτήσει τη δική του εικόνα μέσω της φαντασίας. Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει ότι ο Νικόλας δεν είναι εμπνευσμένος από σπουδαίους θεατράνθρωπους. Απλά θέλω ο ήρωάς μου να έχει τη δική του υπόσταση.

 

  • Αν μπορούσατε να χαρακτηρίσετε με τρία επίθετα το μυθιστόρημά σας ποια θα ήταν αυτά;

 Ερωτικό – Ατμοσφαιρικό – Συγκινητικό

 

  • Το πιο συγκλονιστικό κομμάτι του βιβλίου αυτού θεωρώ πως ήταν το κεφάλαιο «Πράξη τελευταία». Όταν πλησιάζετε στο τέλος της συγγραφής νιώθετε περισσότερο ανακούφιση για την τελική έκβαση της υπόθεσης, ή λύπη που τελειώσατε ένα μακρύ ταξίδι;

Και τα δύο μαζί. Είναι ανάμεικτα τα συναισθήματα. Γι’ αυτό είναι και τόσο ωραία η αίσθηση, δεν ξέρεις ποιο συναίσθημα επικρατεί του άλλου. Είναι σαν να έχει γεννηθεί ένα πνευματικό παιδί μέσα από την διαδικασία της συγγραφής.

 

  • Τελικά πέφτει ποτέ αυλαία στον έρωτα, και αν ναι κάτω από ποιες περιστάσεις ;

Η απάντησή μου είναι πως δεν πέφτει ποτέ αυλαία στους μεγάλους έρωτες. Οι δυνατοί και μεγάλοι έρωτες αντέχουν στο χρόνο, στις δυσκολίες, στην απόσταση. Δεν πεθαίνουν ποτέ.  Όσον αφορά την αυλαία του «Μυρωδιά από σανίδι» δεν θα αποκαλύψω την άποψή μου για να μην προδώσω την τελική έκβαση του έργου. Θα το καταλάβουν οι αναγνώστες μου μετά το πέρας του βιβλίου.

Αλεξοπούλου Βασιλική


ΥΠΟΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ:

Στην Αθήνα του ’40, ένας έρωτας γεννιέται στο σανίδι, όταν η Δωδέκατη Nύχτα ενώνει τον Νικόλα και τη Λυδία στη σκηνή και τη ζωή. Ένας έρωτας που θα κρατήσει δεκαετίες, κάτω από τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά και με πτυχές που μένουν κρυφές, μέχρι τη μέρα που ο Νικόλας αποφασίζει να αποκαλύψει στη Μάρω τα κρυμμένα μυστικά.

Μια ζωή σαν θέατρο, γεμάτη ένταση, πάθος και δημιουργία, συνδέει τους δύο πρωταγωνιστές μέχρι την τελική αυλαία. Μια ζωή όπου «Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή. Κι όλοι οι άντρες κι οι γυναίκες είν’ απλώς ηθοποιοί». Μια ζωή γεμάτη μυρωδιά από σανίδι.

Μια ιστορία εμπνευσμένη από τους αξέχαστους έρωτες του θεάτρου και της μεγάλης οθόνης.

Καθηλωτικό και άκρως, ατμοσφαιρικό το Μυρωδιά από σανίδι του Κώστα Κρομμύδα τον καθιερώνει πλέον ως έναν από τους πιο δυναμικούς συγγραφείς της γενιάς του. Ο ίδιος καταφέρνει με μοναδικό τρόπο να πλημμυρίσει τον αναγνώστη με εικόνες και συναισθήματα δημιουργώντας ένα τρυφερό και συναρπαστικό αφήγημα όπου η ιστορική προσέγγιση μπλέκεται αρμονικά με τη μυθοπλασία.
 ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ:
Ο Κώστας Κρομμύδας είναι απόφοιτος του Εθνικού Θεάτρου. Έχει εργαστεί ως ηθοποιός στο θέατρο, στην τηλεόραση και στο σινεμά. Το 2018 συμμετείχε στον τρίτο κύκλο της δημοφιλούς αγγλικής σειράς The Durrells.
Τον Μάιο του 2012 εκδόθηκε το πρώτο βιβλίο του, Μπαμπά, Mεγάλωσέ με, και τον Μάιο του 2013 το πρώτο μυθιστόρημά του, Η Ζωή που Έλειπε, το οποίο κυκλοφορεί και στην αγγλική γλώσσα με τον τίτλο Cave of Silence. Τον Ιούνιο του 2014 εκδόθηκε το δεύτερο μυθιστόρημά του, με τίτλο Ογκρέσα. Ακολούθησε το μυθιστόρημα Μη με Λησμόνει, τον Μάιο του 2015. Τα πρώτα τρία μυθιστορήματά του βρίσκονταν στην τελική δεκάδα του διαγωνισμού βιβλίου των Public. Τον Μάιο του 2016 εκδόθηκε το μυθιστόρημά του Ουρανόεσσα, το οποίο βραβεύτηκε το 2017 ως το καλύτερο μυθιστόρημα της χρονιάς, στην κατηγορία «Ηρωίδα έμπνευση».
Τον Μάιο του 2017 εκδόθηκε το νέο του μυθιστόρημα με τίτλο Φως μέσα στη Θύελλα, το οποίο έχει μεταφραστεί στα αγγλικά με τον τίτλο Athora.
Παραδίδει μαθήματα υποκριτικής και «δημόσιου λόγου-public speech». Αρθρογραφεί σε sites, εφημερίδες και περιοδικά.


 Βρείτε το βιβλίο από τις εκδόσεις Διόπτρα εδώ: