του Κωνσταντίνου Μπατσιόλα, Ιστορικού-Εθνολόγου, Θεολόγου

 

Ζούμε στην εποχή του διαδικτυακού φασισμού, του διαδικτυακού ολοκληρωτισμού και του διαδικτυακού διχασμού!

Δεν ξέρω ποιος φταίει ή, μάλλον, δεν ξέρω ποιος φταίει περισσότερο, αλλά ο φασισμός, ο αυταρχισμός και η δυσανεξία στην άλλη άποψη πλέον είναι παντού! Ακόμη και στα πιο απλά και γελοία θέματα! Όλα αυτά καταδεικνύουν και έναν βαθύτατο διαδικτυακό διχασμό!

Αν είναι υπέρ του gay parade, είσαι ανώμαλος! Αν είναι κατά το gay parade, είσαι ρατσιστής κι ομοφοβικός!

Αν είσαι υπέρ κάποιων (ή έστω όλων) των μεταρρυθμίσεων των μνημονίων είσαι γερμανοτσολιάς και προδότης. Αν είσαι κατά των μνημονίων, είτε είσαι λαμόγιο που έχει λεφτά στο εξωτερικό, είτε ανόητος είτε αμόρφωτος ιδεοληπτικός.

Αν είσαι υπέρ της σύνθετης ονομασίας για τα Σκόπια, είσαι προδότης. Αν δεν θες το όνομα Μακεδονία να υπάρχει στο γειτονικό κράτος, είσαι φασίστας κι εθνικιστής.

Αν πας στα συλλαλητήρια είσαι χρυσαυγίτης φασίστας, ενώ αν απέχεις είσαι εθνοπροδότης.

Αν είσαι πιστός Χριστιανός, τότε είσαι ξεχασμένος από τον Μεσαίωνα. Αν δεν είσαι πιστός Χριστιανός, είσαι άθεος κι όργανο του Σατανά. (Η Εκκλησία προσευχήθηκε για τα παιδιά που δίνουν πανελλαδικές και πολλοί ευθύς αμέσως διέκριναν έναν ακόμη Μεσαίωνα…αγνοώντας τα στοιχειώδη για τη θεολογία και τη ζωή της Εκκλησίας!Ακόμη και γι’αυτό είδα κόσμο να αλληλοϋβρίζεται!). Άσε που υπάρχει κόσμος που ενοχλείται, γιατί κάποιοι νηστεύουν, ενώ κάποιοι άλλοι ενοχλούνται με κάποιους άλλους που δεν νηστεύουν!

Ακόμη και το όπλο ενός δολοφόνου έχει διαφορετική αξία : ανάλογα αν, πατώντας τη σκανδάλη, επικαλείται την αριστερά ή την δεξιά.

Πριν από καιρό, όταν πέθανε ο Φιντέλ, οι Έλληνες για ακόμη μια φορά αλληλοϋβρίστηκαν στο διαδίκτυο για τον Φντέλ…για τον Φιντέλ; Είναι δυνατόν; Κι όμως είναι!

Πρόσφατα είδα και διαξιφισμούς για το θέμα έκθεσης των Πανελλαδικών (από ανθρώπους που δεν έχουν διαβάσει ούτε ένα βιβλίο στη ζωή τους, αλλά και από συναδέρφους που υποτίθεται ότι έχουν σπουδάσει).

Η αβελτηρία μας έφτασε στο σημείο να αλληλοβριζόμαστε ακόμη και για την άνανδρη και απερίφραστα καταδικαστέα επίθεση στον Μπουτάρη!

Καταγράφω πρόχειρα από μνήμης μερικές ακόμη περιπτώσεις που οι Έλληνες διχάστηκαν και ξεκατινιάστηκαν στο διαδίκτυο : μετανάστες και πρόσφυγες, πραξικόπημα στην Τουρκία,  Ερντογάν, πόλεμος στη Συρία, Πούτιν και Τουρκία, Πούτιν, εκλογή Τραμπ, Ισραήλ και Παλαιστίνιοι,  Σώρρας, τρομοκρατικές επιθέσεις στην Ευρώπη, ελληνικό survivor, Τούρκος επιχειρηματίας σε ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια, Ιβάν – ΠΑΟΚ-Μελισανίδης-ΑΕΚ, Λάκης Λαζόπουλος, ανασκαφή στην Αμφίπολη κτλ.  Ατελείωτος ο κατάλογος κι ατέρμονες οι συζητήσεις!

Κυρίες και κύριοι του διαδικτύου, δυστυχώς για σας, υπάρχει και διαφορετική άποψη από τη δική σας! Υπάρχουν κι άλλα χρώματα εκτός από μαύρο και το άσπρο! Επίσης, υπάρχουν και επιχειρήματα! Υπάρχουν απόψεις αντίθετες που είναι αμφότερες τεκμηριωμένες! Μην απορείτε πως μπορεί να γίνεται αυτό και να μην έχετε μόνο εσείς δίκιο! Γίνεται, γιατί οι άνθρωποι βλέπουν τα πράγματα κι από διαφορετικές οπτικές γωνίες.

Αλλά εδώ μιλάμε για τη «λογική» της βίας, η οποία δεν είναι βέβαια «λογική», αλλά καθαρός παραλογισμός! Σε αυτό το κατάντημα διολισθαίνει η κοινωνία των  ελληνικών μέσων κοινωνικής δικτύωσης, γιατί προφανώς υπάρχει και μια άλλη κοινωνία, πραγματική, που σκέφτεται, κρίνει, αξιολογεί και της αρέσει να διαφωνεί με επιχειρήματα!

Ας το καταλάβουμε όλοι! Δημοκρατία έχουμε, όταν διαφωνούμε! Όταν συμφωνούμε, τότε είναι αυταρχισμός και φασισμός! Η δημοκρατία θεμελιώνεται στο γόνιμο διάλογο και προϋποθέτει τον πλουραλισμό! Χωρίς πλουραλισμό τι είδους δημοκρατία είναι;

Όλα αυτά βέβαια δείχνουν κι έναν βαθύτατο διαδικτυακό διχασμό o  οποίος ελπίζω να μην είναι προάγγελος ενός άλλου, πραγματικού (κι όχι εικονικού), διχασμού.

Ο Θουκυδίδης που είχε ζήσει σε μια πραγματικά συγκλονιστική και σκληρή εποχή ακτινογραφεί την ανθρώπινη σκέψη, ψυχή και δράση σε κατάσταση πολέμου :

« [3.82.2] Οι εμφύλιες συγκρούσεις έφεραν μεγάλες κι αμέτρητες συμφορές στις πολιτείες, συμφορές που γίνονται και θα γίνονται πάντα όσο δεν αλλάζει η φύση του ανθρώπου, συμφορές που μπορεί να είναι βαρύτερες ή ελαφρότερες κι έχουν διαφορετική μορφή ανάλογα με τις περιστάσεις. Σε καιρό ειρήνης και όταν ευημερεί ο κόσμος και οι πολιτείες, οι άνθρωποι είναι ήρεμοι γιατί δεν τους πιέζουν ανάγκες φοβερές. Αλλ᾽ όταν έρθει ο πόλεμος που φέρνει στους ανθρώπους την καθημερινή στέρηση, γίνεται δάσκαλος της βίας κι ερεθίζει τα πνεύματα του πλήθους σύμφωνα με τις καταστάσεις που δημιουργεί»

«[3.82.4] Για να δικαιολογούν τις πράξεις τους άλλαζαν ακόμα και την σημασία των λέξεων. Η παράλογη τόλμη θεωρήθηκε ανδρεία και αφοσίωση στο κόμμα, η προσωπική διστακτικότητα θεωρήθηκε δειλία που κρύβεται πίσω από εύλογες προφάσεις και η σωφροσύνη προσωπίδα της ανανδρίας. Η παραφορά θεωρήθηκε ανδρική αρετή, ενώ η τάση να εξετάζονται προσεκτικά όλες οι όψεις ενός ζητήματος θεωρήθηκε πρόφαση για υπεκφυγή»

«[3.82.7] Οι περισσότεροι άνθρωποι προτιμούν να κάνουν το κακό και να θεωρούνται έξυπνοι, παρά να είναι καλοί και να τους λένε κουτούς.»

«[3.82.8.] Όσοι πολίτες ήσαν μετριοπαθείς θανατώνονταν από την μια ή την άλλη παράταξη, είτε επειδή είχαν αρνηθεί να πάρουν μέρος στον αγώνα είτε επειδή η ιδέα και μόνο ότι θα μπορούσαν να επιζήσουν προκαλούσε εναντίον τους τον φθόνο.»

(μετάφραση Άγγελος Βλάχου, www.greek-language.gr)

Νομίζω ότι ο Θουκυδίδης παραμένει επίκαιρος, σαν να έχει ο ίδιος facebook!

 

Κλείνοντας, θέλω να σας θυμίσω κάποιους στίχους της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ, η οποία γράφοντας για μια άλλη εποχή επισήμανε την τραγικότητα του διχασμού :

«Μείναμε δούλοι, τετρακόσια χρόνια σκλάβοι,

κι όμως, ποτέ κανείς δεν θέλησε να καταλάβει

ότι, για μας, ο διχασμός είναι ποινή θανατική,

όποια κι αν ήταν ύστερα της ιστορίας η πλοκή»

(από το ποίημα Σύνοψη. Ελένη Αρβελέρ, Το Άγνωστο Βυζάντιο, σελ. 87 εκδ. Ερμής, Αθήνα 2006)

 

 

Υ.Γ. Ως λάτρης κι εγώ των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, προφανώς, κάποιες φορές «παρασύρθηκα» και λογομάχησα…

 

 

Κωνσταντίνος Μπατσιόλας,

Ιστορικός-Εθνολόγος, Θεολόγος