Ο Χρήστος Ρέντας μιλά στον Γιώργο Διαμάντη περί ξυλογλυπτικής,έμπνευσης και τέχνης

Πού γεννήθηκες;

Γεννήθηκα στον Αγιο Γεώργιο Δεσκάτης. ( εγκαταλείφθηκε το χωριό το 1962). Μεγάλωσα και τελείωσα το Λύκειο στη Δεσκάτη. Έφυγα την επομένη ημέρα που τελείωσα το λύκειο για Αθήνα με 500 δραχμές στην τσέπη μου και μια νάιλον σακούλα με λίγα ρούχα. Δύσκολες εποχές. Οικοδομή την επόμενη ημέρα , άλλαξα πολλές δουλειές, αλλά η τέχνη πάντα ήταν η μεγάλη μου αγάπη.

Πόσες μέχρι σήμερα είναι οι εκθέσεις σου;

Δεκάδες ατομικές και συμμετοχή σε πολλές ομαδικές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Αντικείμενό τους;

Ζωγραφική, φωτογραφία, μα κυρίως γλυπτική που εκεί μπορώ να εξωτερικεύσω το πάθος μου για την τέχνη.

Γιατί κυρίως γλυπτική και μάλιστα σε ξύλο;

Το ξύλο είναι μαγεία. Μου αρέσει πολύ να δίνω μορφή στο ξύλο. Ειδικά όταν δουλεύω με την ελιά… Ιερό ξύλο. Ξέρεις, άλλοι λαοί, οι Αφρικανοί για παράδειγμα, είναι πολύ τυχεροί, λόγω των ξύλων που καλούνται να δουλέψουν. Εμείς εδώ δεν έχουμε τα κατάλληλα ξύλα, με τα οποία να μπορεί κάποιος να κάνει γλυπτική.

Τι είναι τέχνη;

Ευτυχία είναι! Ένας καλλιτέχνης δεν θα πλουτίσει ποτέ, θα είναι όμως απόλυτα ευτυχισμένος όταν θα εκφράζεται με τον τρόπο που θέλει, μέσω της τέχνης του.

Από πότε ασχολείσαι με την τέχνη;

Από πολύ μικρός. Θυμάμαι από μαθητής να σκιτσάρω τους καθηγητές μου και να γράφω σατυρικά ποιηματάκια. Μεγαλύτερος άρχισα να ζωγραφίζω. Στα δεκαοχτώ μου αγόρασα την πρώτη μου φωτογραφική μηχανή και συνεχίζω ακόμη να φωτογραφίζω με πάθος.  Με την γλυπτική άρχισα να ασχολούμαι σοβαρά από το 2006 που μπόρεσα και έκανα εργαστήριο. Δύσκολη η γλυπτική, χρειάζεσαι χώρο να δουλέψεις. Πολύ σκόνη και πολύ θόρυβο, δεν μπορείς να το κάνεις σε διαμέρισμα.

Μου είπες πως είσαι αυτοδίδακτος. Γιατί δεν πήγες σε κάποια σχολή;

Δεν άντεξα στις σχολές. Σου περιορίζουν τους ορίζοντες. Σε βάζουν σε καλούπια. Εγώ είμαι αναρχικός στην τέχνη. Δεν ακολουθώ γραμμές, δεν ακολουθώ κανόνες. Μου αρέσει να τους καταπατώ όλους! Πήγα να παρακολουθήσω σε διάφορα εργαστήρια…. Αλλά από την πρώτη μέρα έβλεπα ότι δεν έχουν να μου προσφέρουν κάτι.

Έμπνευσή σου;

Τις περισσότερες φορές με καθοδηγεί το ίδιο το ξύλο. Μόλις το καθαρίσω από τα σαθρά του κομμάτια αρχίζει και με καθοδηγεί μόνο του… Άλλες πάλι φορές φτιάχνω προσχέδια στο χαρτί και τα κρατάω μέχρι να έρθει η ώρα να τα σχηματοποιήσω . Δεν κάνω  σκάλισμα στο ξύλο, δημιουργώ ένα έργο μέσω της αφαιρετικής γλυπτικής.

Πόσες ώρες δουλεύεις την ημέρα στο εργαστήριό σου;

8-10 ώρες την ημέρα.

Επίπονο…

Ναι. Αρκετά. Δημιουργούνται προβλήματα στα χέρια, αλλά δόξα τον Θεό δεν είχα κάποιο μεγάλο πρόβλημα.

Δεν νομίζω πως είναι πολλοί στην Ελλάδα που κάνουν τέτοιου είδους γλυπτική με ξύλο..

Όχι, είμαστε λίγοι. Πρόσφατα βγήκα στο εξωτερικό για να δω από κοντά δημιουργούς και δημιουργήματά τους από ξύλο. Εκεί συνειδητοποίησα πως η δουλειά μου βρίσκεται σε υψηλό επίπεδο.

Πόσο κρατάει η κατασκευή ενός έργου;

Η κατασκευή ενός μέτριου, σε μέγεθος, έργου κρατάει 6 μήνες με έναν χρόνο περίπου. Έχω έργα που η κατασκευή τους ξεπέρασε και τα δύο χρόνια.

Το μυστικό;

Δεν πρέπει να βιάζεσαι, και να συμπεριφέρεσαι στο ξύλο με στοργή και αγάπη.

Και το όνειρό σου;

Να μπορέσω να κάνω γλυπτική άλλα δέκα χρόνια για να καταφέρω να αφήσω πίσω μου έργο…

-Εργο από ξύλο ελιάς