Δήλωση – κατάθεση ανεξαρτητοποίησης από την δημοτική ομάδα της πλειοψηφίας (αρ. 66 παρ. 4 Ν. 3852/2010)

 

Το 2014 αποφάσισα ν’ ασχοληθώ με τα κοινά και εκλέχτηκα δημοτικός σύμβουλος. Μοναδική επιθυμία και στόχο είχα να προσφέρω στον τόπο μου βάζοντας πλάτη για την επίλυση των προβλημάτων που απασχολούσαν τα Λουτρά Σμοκόβου. Γι αυτό και μέσα στα 4 χρόνια που πέρασαν από τότε δεν διεκδίκησα ποτέ κάποιο πόστο στη δημοτική αρχή. Την ώρα που «σφάζονταν παλικάρια» για ένα τρίμηνο σε θέση αντιδημάρχου εγώ συνέχιζα να παλεύω καθημερινά για τη βελτίωση της επιχείρησης.

Κι αυτό έγινε με τεράστιο προσωπικό κόστος. Μετά από 30 χρόνια υπηρεσίας στην Ελληνική Αστυνομία συνταξιοδοτήθηκα με βαθμό Διευθυντή έχοντας διακρίσεις και επιτυχίες που με έκαναν υπερήφανο. Δυστυχώς, όλη αυτή η 30χρονη ιστορία μου κηλιδώθηκε, αμαυρώθηκε και τσαλακώθηκε μέσα σε 4 χρόνια.

Καταρρακώθηκε το κύρος μου στα μάτια των συγχωριανών και των συνδημοτών μου, έγινα στόχος αντιπάλων και φίλων, δεσμεύτηκαν οι τραπεζικοί μου λογαριασμοί, παρακρατείται κάθε μήνα μέρος της σύνταξής μου για οφειλές της επιχείρησης στο ΙΚΑ, επί τέσσερα χρόνια στη θέση του Προέδρου δεν εισέπραξα ούτε ένα ευρώ αποζημίωση κλπ

Ακόμα κι αυτά όμως θα μπορούσα να συνεχίσω να τα υπομένω. Δυστυχώς όμως αντιλήφθηκα ολοκάθαρα ότι εκτός όλων αυτών, από «ήρωας», όπως έλεγε πριν λίγο καιρό ο Δήμαρχος, έγινα ξαφνικά «η Ιφιγένεια» για εκείνους που ήρθαν όψιμα ως «αθώες περιστερές» να «βγάλουν το κάρο απ’ τη λάσπη».

Ο Δασκαλάς ευθύνεται που η επιχείρηση πέρυσι δεν είχε Διοικητικό Συμβούλιο επί 6 μήνες με αποτέλεσμα να χαθεί η μισή λουτρική περίοδος εξαιτίας αδιαφορίας στη σύσταση νέου ΔΣ παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις μου; Ο Δασκαλάς ευθύνεται που το ίδιο έγινε και φέτος με αποτέλεσμα να καθυστερήσει και πάλι κατά ένα μήνα τουλάχιστον η λειτουργία της επιχείρησης αλλά και να βρεθούμε εντελώς ανέτοιμοι και απροετοίμαστοι; Ο Δασκαλάς ευθύνεται που κάθε φορά τα μέλη που πρότεινε ο Δήμαρχος για το νέο ΔΣ δήλωναν παραίτηση μετά από 1-2 μήνες;

Ποιος ευθύνεται που εξαιτίας αυτής της ολιγωρίας και αδιαφορίας αναγκαζόμαστε επί δυο χρόνια να εφαρμόζουμε μεθόδους «μπακάλικου» στην επιχείρηση; Με κομμένα ρεύματα στα ξενοδοχεία; Με κομμένα τηλέφωνα; Με παράνομες προσλήψεις; Με χίλιες μύριες εκκρεμότητες στον αέρα;

Αυτές οι παράνομες προσλήψεις δεν ήταν που φόρτωσαν την επιχείρηση με μεγάλο πρόστιμο απ’ το ΙΚΑ;

Ποιος ευθύνεται που επί 4 χρόνια η επιχείρηση δεν συμμετέχει στο πρόγραμμα κοινωνικού τουρισμού με αποτέλεσμα να χάνει έσοδα, πελατεία και διαφήμιση;

Ποιοι είναι εκείνοι που επί 4 χρόνια έκαναν καραμέλα «τον έλεγχο από ορκωτούς λογιστές» αλλά μένουν συνέχεια στα λόγια;

Ποιος είναι εκείνος που τα τελευταία 4 χρόνια έχει την οικονομική διαχείριση χωρίς να δίνει λογαριασμό;

Ποιος ευθύνεται που για πρώτη φορά από τα εννέα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου μόνο ένας είναι Σμοκοβίτης;

 

Δυστυχώς «το κάρο» όχι μόνο δεν ξεβάλτωσε αλλά βυθίστηκε στη λάσπη ακόμα περισσότερο. Σταθήκαμε μικρότεροι των περιστάσεων με κύρια ευθύνη εκείνου που ήρθε να «βγάλει το κάρο απ’ τη λάσπη» και του βοηθού του. Αυτών δηλαδή που ανέλαβαν εδώ και ενάμιση μήνα τη διοίκηση της επιχείρησης πλασάροντας για μια ακόμα φορά μεγάλα λόγια και «μεγαλεπίβολα σχέδια» για δάνεια, για ανάπτυξη, για τουρίστες Ρώσους, Γερμανούς, Τσέχους, Αυστριακούς αλλά συνεχίζουν να αφήνουν εμένα υπόλογο απέναντι στο ΙΚΑ, στη Δ.Ο.Υ., στο ΓΕΜΗ κλπ.

Το δικό μου λάθος ήταν ότι τους πίστεψα και τους εμπιστεύθηκα με κλειστά μάτια. Κι εκείνοι το εκμεταλλεύτηκαν προσπαθώντας να με μετατρέψουν σε πρόεδρο-γλάστρα. Αναγνωρίζοντας λοιπόν αυτό το λάθος μου απολογούμαι στους συγχωριανούς μου και τους συνδημότες. Συναισθανόμενος την ευθύνη που μου ανέθεσαν πριν 4 χρόνια και σεβόμενος τόσο το θεσμό της τοπικής αυτοδιοίκησης όσο και την πρότερη διαδρομή μου αρνούμαι πλέον να συνεχίσω το ίδιο λάθος.

Γι αυτό και δηλώνω – καταθέτω την ανεξαρτητοποίησή μου απ’ τη δημοτική παράταξη της πλειοψηφίας σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο αρ. 66 παρ. 4 Ν. 3852/2010 και παρακαλώ τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου για τις δέουσες ενέργειες.

Κάποιες αξίες δεν διαπραγματεύονται και δε θυσιάζονται όπως είναι ο σεβασμός και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

 

Ο Δηλών

 

 

Αντρέας Δασκαλάς