Ήταν μαθηματικά βέβαιο…
Από το «μάτι” της αυθαιρεσίας θα φτάναμε στο ” μάτι” του κυκλώνα!
Η απουσία χωροταξικού και χρήσεων γης, η απουσία πολεοδομικού σχεδιασμού και δασικών χαρτών στην χώρα και ιδιαίτερα στην Αττική, της αυξημένης και αυξανόμενης συνεχώς υπεραξίας της γης λόγω της υπερσυγκέντρωσης, πληθυσμού, πόρων και οικονομικών δραστηριοτήτων στη βάση ενός κρατικοδίαιτου, συντηρητικού, διεφθαρμένου συγκεντρωτικού μοντέλου διακυβέρνησης και η ιδιαιτερότητα της χλωρίδας σε συνδυασμό με το κλίμα, είναι τα γενεσιουργά αίτια αμέτρητων και αλυσιδωτών προβλημάτων.
Οι ανάγκες των κατοίκων, η πελατειακή λογική, η διαφθορά και η μη εφαρμογή των νόμων έθρεψαν τον Μινώταυρο…
Οι βιώσιμοι οικισμοί είναι μια ουτοπική πραγματικότητα….
Σε 55 από τους 66 δήμους της Αττικής τα «δασικά” χωριά καταλαμβάνουν έκταση 106.000 στρεμμάτων περίπου!
Νόμιμα κτίσματα προ του 1955, κτίσματα εκτός σχεδίου σε μη δασικά τμήματα με νόμιμες άδειες, πάμπολλα αυθαίρετα σε δασικές εκτάσεις, αγροτικές εκτάσεις που άλλαξαν χαρακτήρα, συνθέτουν τον αλλοπρόσαλλο χαρακτήρα της περιοχής!
Οι οικισμοί «δεύτερης” κατοικίας μετά το 2010-λόγω της οικονομικής κρίσης- μετατράπηκαν για πολλούς και σε πρώτης κατοικίας…
Από πλευράς κεντρικού κράτους και αυτοδιοίκησης η παρουσία είχε μόνον εισπρακτικό χαρακτήρα (τέλη, φόρους, πρόστιμα)ή έργων βιτρίνας!
Η απουσία πολεοδομικών ρυθμίσεων, και επιχειρησιακών σχεδίων ήταν τραγική!
Κανένα σχέδιο εξειδικευμένο που να συνάδει με τα τοπικά χαρακτηριστικά, την μορφολογία, τον μεικτό χαρακτήρα των χρήσεων, τη δασική βλάστηση….
Δρόμοι κλειστοί, ανύπαρκτοι οδοί διαφυγής, παράνομες περιφράξεις, σπίτια στον αιγιαλό.
Ο Νεοέλληνας και δη ο νεόπλουτος δεν έμαθε να μοιράζεται…
Θέλει αποκλειστικότητα και στη θάλασσα!
Ο ίδιος μπορεί να θορυβεί, να ενοχλεί, να παρανομεί αλλά από τους άλλους απαιτεί να μην τον ενοχλούν, να μη θορυβούν και να είναι νόμιμοι απολύτως!
Τα φονικά αδιέξοδα του Ματιού είναι προϊόν αυτής της νοοτροπίας…Πολιτείας, και πολιτών!
Η κλιματική αλλαγή είναι παρούσα και δεν είναι προϊόν επιστημονικής φαντασίας ή πολιτικών που λοιδορήθηκαν όταν εδώ και δεκαετίες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου!
Η Μεσόγειος και γενικά η Εύκρατη ζώνη κινδυνεύουν από πυρκαγιές και άλλα ακραία καιρικά φαινόμενα που σπάνιζαν…
Ξηρασίες, παρατεταμένες ανομβρίες, σφοδρές καταιγίδες, χαλαζοπτώσεις ,πλημμύρες, θυελλώδεις άνεμοι, ερημοποιήσεις κ.α, αυξάνουν τους κινδύνους…
Η μεγάλη αστικοποίηση, η εγκατάλειψη της γεωργίας και άλλων αγροτικών ενασχολήσεων όπως η κτηνοτροφία συνέβαλλαν στην αύξηση των δασών, στη μείωση της βλάστησης και στην αύξηση του φορτίου καύσιμης ύλης.
Οι καταστροφές δασικών εκτάσεων και περιουσιών κάποτε ήταν σπάνιες λόγω της λιγοστής καύσιμης ύλης από την ανθρώπινη δραστηριότητα….
Η αλλαγή πολιτικής και μεταφοράς πόρων  με την έμφαση  να δίδεται πλέον στον μηχανισμό επέμβασης και όχι στην πρόληψη αποδείχτηκε αναποτελεσματική.
Το μοντέλο πρώτα ο άνθρωπος, μετά η περιουσία και τελευταίο το δάσος αποδείχτηκε βολικό!
Όσο δεν θρηνούσαμε ανθρώπινα θύματα αφήναμε κατά φθίνουσα σειρά προτεραιότητας τα πάντα να εξελίσσονται….
Τα δάση κατακαίγονται με ευκολία…
Καταπατητές, συμφέροντα αξιοποιούν την συνεργική αδράνεια της Πολιτείας και των θεσμών.
Περιουσίες αποζημιώνονται με …χαπάκια που εύκολα μετατρέπονται σε υποσχετικές και ψήφους!
Οι άνθρωποι που χάθηκαν την τελευταία δεκαετία δεν φαίνεται να απασχόλησαν κανένα εκτός των οικείων και συγγενών…
Δυο πρωθυπουργοί συνδέθηκαν με δεκάδες νεκρών από φονικές πυρκαγιές και ανυπολόγιστες υλικές ζημιές, περιβαλλοντικές και πολιτιστικές καταστροφές.
Ο μεν ένας- Κ. Καραμανλής- έβαλε στολή πυροσβέστη και απέδωσε τιμές στους ήρωες που πολέμησαν τις φωτιές…
Απέδωσε δια στόματος των υπουργών του, την καταστροφή, στον «στρατηγό άνεμο”, έδωσε πεντοχίλιαρα σε όσους απίθανους προσήλθαν( πλην των πραγματικά δικαιούχων) και κέρδισε πανηγυρικά τις εκλογές το 2007!
Ο δε έτερος- Α. Τσίπρας- ήταν πολύ…νέος τότε και δεν έλαβε το μάθημα!
Κανένα μέτρο ούτε αυτός ως κεντρική κυβέρνηση ούτε η ομοϊδεάτης του στην Περιφέρεια παρά τις προειδοποιήσεις και τους νεκρούς από άλλη φυσική καταστροφή!
Στα βήματα του πρώτου που διαβιεί στον πληγέντα τόπο-τι τραγική ειρωνεία- και ο δεύτερος…
Φταίει ο άνεμος!
Να σου και τα επιδόματα, χωρίς γραφειοκρατία!
Όλα καλώς καμωμένα!
Μια εκατόμβη ανθρώπων όμως είναι νεκροί…
Καμία συγνώμη!
Κανένα ανθρώπινο συναίσθημα…
«Φταίνε οι ίδιοι γι’ αυτό που έπαθαν”!
Η ασεβής και περίεργη αυτή πολιτική θεώρηση συνοδευόμενη και από το ανέφικτο, υποκριτικό και επικοινωνιακό μέτρο της «μπουλντόζας” δεν μπορεί να εξιλεώσει κανέναν!
Δεν με ενδιαφέρει αν και πως ή πότε, αυτή η κυβέρνηση  θα «ξεψυχήσει” πάνω στα αποκαΐδια αυτής της τραγωδίας…
Όσο υπάρχει πρέπει κατ’ ελάχιστο να φανεί χρήσιμη!
Αυτό επιτάσσει η Δημοκρατία μας.
Χρειάζεται πέραν του πανεθνικού πένθους δια διατάγματος, πανεθνικός διάλογος και άμεσα μέτρα κοινώς παραδεκτά με την κοινή λογική, την επιστημονική γνώση και τη διεθνή εμπειρία!
Μπορούμε να σχεδιάσουμε και να ρυθμίσουμε άμεσα και με προτεραιότητα.
Μπορούμε να επενδύσουμε στην πρόληψη.
Μπορούμε να ζούμε στο δάσος, αλλά να έχουμε και την ευθύνη του…
Ο ρόλος της Πολιτείας μπορεί και πρέπει να είναι υποστηρικτικός.
Πρωταρχική ευθύνη φέρνουν οι τοπικές κοινωνίες γιατί έτσι εξασφαλίζεται ο σεβασμός στις τοπικές ιδιαιτερότητες που διαμορφώνουν τη ζωή του δάσους με τη δικές τους ζωές!
Μπορούμε να δώσουμε ελπίδα και προοπτική;
Εκεί θα κριθούμε…αν θα ξεφύγουμε από το «μάτι” του Κυκλώνα!

Δημήτρης Ψευτογκάς