Η γλυκύτατη κυρία Λέλα, ιδιοκτήτρια κομμωτηρίου της Θεσσαλονίκης, ο ιδιόρρυθμος σύντροφός της, ο Τάκης, τρεις ανύπαντρες κομμώτριες, πελάτισσες του μαγαζιού, και τρεις πανέμορφοι νεαροί άντρες.
Ζιγκολό! Οι εραστές της σοκολάτας!
Σχέσεις συνήθειας, συμφέροντος, εξάρτησης, σχέσεις ανθρώπινες, προσπαθούν να ισορροπήσουν πάνω στο τεντωμένο σχοινί των συμβάσεων!
Σε ένα μαγαζί –που απαγορεύονται οι απαγορεύσεις– οι πρωταγωνιστές και οι δευτεραγωνιστές του μυθιστορήματος αυτού δείχνουν να υφαίνουν με μαεστρία τις ιδιαίτερες πτυχές τής κρυφής ζωής τους. Χαίρονται άραγε με τις επιλογές τους;
Στις συχνές συναντήσεις τους στο κομμωτήριο της Λέλας προσπαθούν ο καθένας με τον δικό του ιδιαίτερο και αιρετικό τρόπο να επουλώσει παλιές και νέες πληγές και να λυτρώσει, ίσως, τις κουρασμένες συνειδήσεις.
Αποκαλύπτουν άραγε στο τέλος τα τραύματά τους ο ένας στον άλλον;
Έχουν δικαίωμα στην αγάπη; Στη χαρά; Σε μια νέα αρχή;

Ο Πέτρος Γαργάνης γράφει για το βιβλίο:

Ανάμεσα σε αψεγάδιαστες κουπ και μεγάλες δόσεις γυναικείας φιλαρέσκειας, κομμώτριες και πελάτισσες αναμετριούνται με τη μοναξιά τους συμμετέχοντας πρόθυμα σ’ ένα ερωτικό αλισβερίσι. Έτσι, σαν έτοιμες από καιρό,  παρακάμπτουν τους όποιους τελευταίους και πάσης φύσεως δισταγμούς τους, δοκιμάζοντας με ειλικρινή επιθυμία να διεκδικήσουν ψηφίδες πρόσκαιρης ευτυχίας στην προσπάθεια να συμπληρώσουν τα κενά κομμάτια στις ζωές τους.

Όμορφοι  άντρες, απροκάλυπτα νάρκισσοι, κινούνται κυνικά διαθέσιμοι ανάμεσα τους, αναζητώντας μερίδιο σ’ αυτό το παζάρι των αισθήσεων. Επιδεικτικά αμοραλιστές, δηλώνουν επίμονα την προθυμία τους να παρέχουν πλουσιοπάροχα  ανάρμοστες υπηρεσίες  στοχεύοντας στη γενναιοδωρία των πελατισσών τους. Πλην όμως κατόπιν ρητής και απαρεγκλίτου συμφωνίας κάτι που εν καιρώ οι αναζωογονημένες κυρίες με τους αριβίστες εραστές τους δεν αντέχουν: Τους κανόνες, που ως απαράβατοι όροι ενός ακλόνητου συμβολαίου, οριοθετούν και προστατεύουν τα πλαίσια της μοναξιάς, της αυτοαπομόνωσης  στην οποία νοιώθουν ασφαλείς καίτοι ασφυκτιούν.

Είναι ο φόβος, ο κίνδυνος να διασαλευτεί η τάξη των πραγμάτων που όσο αβάσταχτη κι αν είναι, προσφέρει την θαλπωρή της συνήθειας. Αυτής της άκαμπτης και ανελαστικής συνέχειας που τηρεί τις αποστάσεις ευδιάκριτες από αυτό που έχουν κάθε λόγο να φοβούνται: Το πάθος που ο έρωτας εγείρει! Και έχουν δίκιο.

Φαινομενικά, δείχνει να’ ναι μια καθόλα έντιμη πράξη συναλλαγής. Αντικειμενικά όμως δεν μπορεί να ‘ναι και απλή. Εκ των πραγμάτων δε επισφαλής, με αυταπόδεικτο ρίσκο, εύλογα δύναται να διαφύγει των συμβάσεων καθιστώντας ευάλωτους τους εμπλεκόμενους δίχως αντίδοτο στα αισθήματα που απροειδοποίητα εισχωρούν βαθειά μέσα τους.

Δεν είναι όμως μόνο το πάθος που τους καθοδηγεί σε μια άνευ όρων αντιπαράθεση με τους ίδιους τους εαυτούς τους.  Ο καθένας και η καθεμιά φέρει το φορτίο του. Ενίοτε αβάσταχτο, βαρύ, ή σαν απλές χειραποσκευές που ποτέ δεν αποχωρίζεσαι νοιώθοντας τες ως προέκταση του εαυτού σου. Και η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν μπορεί να διαφύγει του ατομικού του παρελθόντος, όσο κι αν το αποστρέφεται, όσο κι αν το αρνείται. Έτσι βάναυσα αφυπνίζονται μέσα τους δυνάμεις, βιώματα και τραγωδίες από τις οποίες ποτέ δεν θα ξεφύγουν. Μνήμες σαν άθραυστες αλυσίδες φυλακίζουν ψυχές και σώματα που δεν τολμούν την ευκαιρία της απόδρασης. Κάποιοι πάλι μπορεί και να τα καταφέρουν.

Χωρίς επιτήδευση αλλά με ζωντάνια και ρυθμό εκτίθενται οι ήρωες και οι ηρωίδες  με ξεκάθαρη την επιδίωξη εμβάθυνσης, πράγμα που δομείται γραμμικά και αβίαστα στην εξέλιξη του μύθου. Και είναι ο μύθος, που σκανδαλίζει  προκαλώντας απολαυστικά για την συνέχεια, με τον τίτλο του βιβλίου άλλωστε, να προϊδεάζει εύλογα για μια ιστορία, όπου τα όρια και οι προκλήσεις εκτείνονται πέραν των προαπαιτούμενων. Υπάρχουν όμως όρια.

Δεν πρόκειται για ένα περιγραφικό απλά μυθιστόρημα που στοχεύει στην πρόκληση: Λειτουργεί κυρίως σαν ψυχογράφημα, σφιχτό όσο και οι  σχέσεις που αναπτύσσονται. Σε μια συναρπαστική  πλοκή, όλα μεταξύ τους συνδέονται: Μας μεταφέρουν και μεταφέρονται ανάμεσα σε διακυμάνσεις και σε περιστατικά που επιδρούν ενεργά στον ψυχισμό και την συμπεριφορά του καθενός  χωριστά. Οι αντιφάσεις, οι ατέλειες, η ακρότητα του συναισθήματος, του πάθους,  σε μια διαρκή διαδικασία ανατροπών δεσμεύουν το θυμικό των ηρώων σε μια πορεία που οδηγεί τελικά στην λύτρωση, όποια και με όποιον τρόπο αυτή έρχεται.

Κείμενα μεστά, με ανεπάντεχα έξοχη τη μεταξύ τους σύνδεση,  καθώς πρόκειται για ένα συλλογικό μυθιστόρημα και όχι για μια ενιαία, προσωπική δουλειά ενός και μόνον ατόμου!  Απροσδόκητα δε συμπαγές και ευρηματικό σε κάθε του έκφανση, με  τη γεύση και το άρωμα της σοκολάτας, σαν υπαινιγμός  μιας διακριτικής καίτοι ανάρμοστης απόλαυσης!

Πηγή: www.timesnews.gr

Ο Γρηγόρης Δανιήλ γράφει για το βιβλίο:

Μια ιδιοκτήτρια κομμωτηρίου και τρεις ανύπανδρες κομμώτριες, πελάτισσες που η καθεμιά τους κάτω από την επιφανή ευτυχίας της κρύβει το αίσθημα της  λύπης, ένας ιδιόμορφος άντρας μεγαλωμένος μέσα στην γονεϊκή άρνηση και τρεις όμορφοι άντρες διαφορετικοί μεταξύ τους, αλλά που υπηρετούν «γευστικά» το άθλημα του ζιγκολό, αποτελούν τον καμβά των προσώπων του μυθιστορήματος.

Διαβάζοντας το βιβλίο έρχεται στο μυαλό μια ρήση του Μίμνερμου «Τις δε βίος, τι δε τερπνόν άτερ Χρυσής Αφροδίτης;», δηλαδή «τι είναι η ζωή, τι ωραίο υπάρχει εκτός από τη χρυσή Αφροδίτη», εννοώντας τον έρωτα. Έτσι κι οι ήρωες μέσα από σοκολατοαπολαύσεις που συνεπαίρνουν τον ουρανίσκο του αναγνώστη, γεύονται τον έρωτα σε όλες του τις εκφάνσεις του.

Με μια δημιουργική και νοσταλγική εκφραστικότητα οι συγγραφείς του βιβλίου μέσα από τις προσωπογραφίες που φτιάχνουν, εξομολογούνται και στροβιλίζονται στο παιχνίδι της ζωής, δημιουργώντας όπως είπαμε ανθρώπους της διπλανής πόρτας, που όμως επιζητούν το χάδι, το άγγιγμα, το χαμόγελο που θα απαλύνει τους ενδόμυχους ψυχικούς τους πόνους.

«Και τώρα είμαι μόνος. Θέλω να αγγίξω και να με αγγίξουν. Δεν μιλώ για ερωτικά αγγίγματα. Τόσο φοβερό είναι αυτό που ζητώ; Λαχταρώ να αισθανθώ το χάδι.»

Ποια όμως είναι τα κίνητρα των πράξεων τους; Η αποκατάσταση του παρελθόντος; Οι ήρωες επινοούν ένα ιδιότυπο παρόν και καλούν τον αναγνώστη να οικειοποιηθεί το παρελθόν τους και μέσω αυτού την αποδοχή τους.

«Η υπέρταση έκσταση έρχεται όμως όταν οι περιορισμοί αμβλύνονται και ο άνεμος της περιπέτειας αρχίζει να φυσά.  Την πήρε αγκαλιά κι εκείνη έβαλε τα κλάματα. Για όλα! Για τα χρόνια που πέρασαν έρημα, για τη ζωή που δεν ήταν ζωή, χωρίς εκείνον, για το λάθος που το ένιωθε όλο δικό της, για τη χαμένη ευτυχία τους, για τις αναμνήσεις που δεν θα είχαν».

Μέσα από αυτό το κολάζ προσώπων και γεγονότων που διατρέχουν το χρόνο, οι συγγραφείς αναδεικνύουν με τον μοναδικό τους τρόπο το σημαντικό και το αληθινό, το διαχρονικό και το εφήμερο. Η γοητεία του ψέματος, η ανθρώπινη ματαιοδοξία κι οι λάθος αποφάσεις μπλέκονται γλυκά στο κουβάρι της μοίρας και στον αγώνα για την  αναμέτρηση με τη λήθη του παρελθόντος.

Πυκνό κι αριστουργηματικό είναι το υλικό, με απλότητα στο λόγο και ρέει  μέσα από την  προσπάθεια να αιχμαλωτίσει την εφημερότητα του παρόντος στην κιβωτό της μνήμης.

«Ο καθένας κάνει τις επιλογές του με ελεύθερη βούληση. Γι αυτό ο Θεός μας έδωσε την ελευθερία. Για να τη χρησιμοποιούμε όπως εμείς επιθυμούμε. Δεν θα σε επιπλήξω που διάλεξες τον πληρωμένο έρωτα. Ένας θνητός με αμαρτίες είμαι όπως κι εσύ».

Τελικά το ερώτημα επιστρέφει: ποιοι είναι οι Εραστές της σοκολάτας; Είναι άνθρωποι που σας καλούν να τους ανακαλύψετε και να ξεδιπλώσετε το  μυστηριώδες πέπλο που ηθελημένα κρατούν. Μέσα από τη σοκολατένια τους επικάλυψη θα σας μαγνητίσουν, ίσως σας εξαπατήσουν, οι γητευτές της σοκολάτας όμως  σίγουρα θα σας αποζημιώσουν.

Ένα απολαυστικό βιβλίο που ανοίγει ένα διάλογο με τα όρια της ανθρώπινης ηθικής και την αναμέτρηση της μπροστά στις μεγάλες στιγμές φόβου.

Πηγή: www.thelook.gr

Συγγραφείς: Αγγελίδης – Γκέντζος Τάσος, Ευθυμιάδου Άρτεμις, Ιακώβου Σύλβια, Ιωαννίδου Μάγδα, Καλλιδοπούλου Βιργινία, Μαρούλης Στέργιος, Μπακαλούδη Δέσποινα, Παπακωνσταντίνου Αγγελική. Πασχαλίδου Αρσινόη, Σκολιανός Μιχάλης