1η Οκτωβρίου- Ημέρα του παππού και της γιαγιάς


Για τη γιαγιά μου, με αγάπη….

Γιαγιάκα μου καλή,

Σε αγαπώ πολύ!

Και θέλω να σου πω ένα μεγάλο ευχαριστώ!

Γιατί μεγάλωσα στα χέρια σου με ατελείωτη αγάπη και πολλές θυσίες.

Γιατί στερήθηκες πολλά για μένα και ποτέ δεν παραπονέθηκες.

Γιατί μου απλώνεις το χέρι σου κάθε φορά.

Γιατί μου φωτίζεις το νου, παρότι δεν πήγες σχολείο κι όμως έχεις τη μεγαλύτερη σοφία, αυτή της ίδιας της ζωής.

Γιατί μου λες όλες αυτές τις υπέροχες ιστορίες και ξαναγίνομαι παιδί.

Γιατί ονειρεύεσαι μαζί μου και κάνεις τις έγνοιες μου δικές σου.

Γιατί γελάς μαζί μου, όταν γελώ και κλαις, όταν κλαίω.

Γιατί είσαι αυθόρμητη και μου λες πάντα την αλήθεια, ακόμη κι αν αυτή πονάει.

Γιατί μαγειρεύεις τα πιο ωραία φαγητά.

Γιατί τα ζωηρά, πράσινα μάτια σου αντικατοπτρίζουν την τεράστια καρδιά σου.

Γιατί  αυτή η καρδιά ανοίγει διάπλατα προς όλους κάθε στιγμή.

Γιατί με έμαθες να είμαι άνθρωπος.

Γιατί είμαι η κόρη σου κι ας μη με γέννησες.

Είσαι ένας θησαυρός γιαγιάκα μου γλυκιά,

γι’ αυτό κι εγώ σου στέλνω τα πιο γλυκά φιλιά!


Αυτό το αφιερώνω στη γιαγιά μου, τη Βασιλική που μας μεγάλωσε με ατελείωτη αγάπη και βρίσκεται πάντα στο πλευρό μας. Οι γιαγιάδες και οι παππούδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ανατροφή ενός παιδιού. Μπορούν να του μάθουν πολλά πράγματα για τη ζωή καλύτερα κι από τους ίδιους τους γονείς. Είναι τεράστια τα οφέλη αυτής της σχέσης για τη ζωή των παιδιών.

Οι γιαγιάδες και οι παππούδες έχουν πάντα χρόνο για τα εγγόνια τους. Τα παίρνουν μαζί τους για βόλτες, τους λένε υπέροχες ιστορίες και παραμύθια, συζητούν μαζί τους για διάφορα θέματα, παίζουν πολλά παιχνίδια. Δε βαριούνται ποτέ ή δε δείχνουν ποτέ κουρασμένοι, ακόμη κι αν η μέση τους ή το κεφάλι τους πονάει. Είναι πάντα εκεί για τα παιδιά. Δεν γκρινιάζουν ούτε δυσανασχετούν. Σκοπός τους είναι η χαρά των παιδιών και τους την παρέχουν απλόχερα και ας τα κακομαθαίνουν λίγο. Σύμφωνα με τους ψυχολόγους, η σχέση ενός παιδιού με τους παππούδες είναι εξίσου σημαντική με εκείνη που έχει αυτό με τους γονείς του. Η διαφορά έγκειται στο γεγονός ότι οι πρώτοι είναι πιο ανεκτικοί, πιο ελαστικοί και δείχνουν μεγαλύτερη κατανόηση. Ως εκ τούτου η σχέση τους με τα εγγόνια τείνει να είναι πιο χαλαρή και γενναιόδωρη. Η δική τους αγάπη είναι άνευ όρων και αυτό ισχύει για πάντα, όσο κι αν μεγαλώσουν αυτά.

Ένα άλλο πλεονέκτημα αυτής της ιδιαίτερης σχέσης είναι ότι τα παιδιά έχουν μια καλύτερη αίσθηση για το ποια είναι και από πού προήλθαν, διότι μέσα από τις ιστορίες που τους αφηγούνται γνωρίζουν το γενεαλογικό τους δέντρο και μπορούν να διαμορφώσουν την ταυτότητά τους. Ακόμη, χτίζεται η αυτοεκτίμηση των παιδιών γιατί πάντα οι παππούδες  πιστεύουν στις ικανότητές τους, τα στηρίζουν και τα επαινούν. Μέσα από την επαφή μαζί τους τα εγγόνια γίνονται πιο κοινωνικά, μαθαίνουν να εκφράζουν και να εκδηλώνουν τα συναισθήματά τους, άρα αναπτύσσονται οι κοινωνικές δεξιότητές τους.

Φυσικά η παρουσία τους από μόνη της είναι αρκετή για να φέρει την ηρεμία στο σπίτι, σε περιπτώσεις που αυτή έχει διαταραχθεί. Καθώς διαθέτουν την εμπειρία και τη σοφία της ζωής, μπορούν να δώσουν συμβουλές στους νέους γονείς για την ανατροφή των παιδιών, αρκεί βέβαια να μην έχουν παρεμβατικό ρόλο.

Γενικά οι γιαγιάδες και οι παππούδες είναι οι καλύτεροι δάσκαλοι για τα παιδιά. Προσφέρουν ατελείωτη αγάπη και είναι οι φωτεινοί σηματοδότες για όλη τους τη ζωή. Είναι τόσο απαραίτητοι γι’ αυτά όσο ο καθρέφτης για το αυτοκίνητο, όσο το οξυγόνο για τη ζωή. Αν δεν είχα τη γιαγιά μου, δεν θα ήμουν σε καμία περίπτωση αυτό που είμαι σήμερα. Την ευγνωμονώ και την ευχαριστώ για όλα. Αν έχετε μια γιαγιά ή έναν παππού, είστε πολύ τυχεροί! Να τους αγαπάτε και να τους το δείχνετε καθημερινά. Μην τους  παραμελείτε! Πείτε τους ένα σ’ αγαπώ, σ’ ευχαριστώ, συγγνώμη. Το χαμόγελο θα ζωγραφιστεί στο πρόσωπό τους. Στο κάτω- κάτω δεν ζητούν πολλά. Μια αγκαλιά κι ένα φιλί είναι αρκετά για εκείνους.