«Ανάγκη να ‘χω μια απόλυτη ιδέα αυτού του πράγματος που μου ‘ρχεται να κάνω»

Ο Λευτέρης Βογιατζής, γεννήθηκε σαν σήμερα στην Καλλιθέα, στις 12 Οκτωβρίου του 1944, στις 6 η ώρα το πρωί, ημέρα στην οποία η Αθήνα θα γιόρταζε και την Απελευθέρωση της από τη γερμανική κατοχή. Όπως έμελλε να γίνει μετά τις σπουδές του στην αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και τελειώνοντας και τη σχολή Κ. Μιχαηλίδη στην Αθήνα, θα έκανε την εμφάνισή του στο θέατρο για πρώτη φορά το 1973. Το 1981 θα ιδρύσει την Εταιρία Θεάτρου «Η ΣΚΗΝΗ» με τον Βασίλη Παπαβασιλείου, τη Σμαράγδα Σμυρναίου, την Άννα Κοκκίνου το Δημήτρη Καταλειφό και τον Τάσο Μπαντή, και μετά μόνος του το 1988 θα συνεχίσει τη «νέα ΣΚΗΝΗ».

Η βασική φωνή του Λευτέρη Βογιατζή στο «Εδώ Λιλιπούπολη» της ΕΡΤ θα συνεχίσει να ηχεί και στο θέατρο, χαράζοντας ένα δρόμο με πολλές παραστάσεις, την ίδρυση το 1989 του Εργαστηρίου Αρχαίου Δράματος (με τον Σπύρο Σακκά, τον φιλόλογο Γ. Λεντάκη και τον ζωγράφο Αλέκο Λεβίδη), πρωταγωνιστικούς ρόλους στις ταινίες του Νίκου Παναγιωτόπουλου, τη σκηνοθεσία σε επιτυχημένες παραστάσεις και όλα αυτά θα κλείσουν με τον Αμφιτρύωνα του Μολιέρου στο Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου, τον Αύγουστο του 2012. Αφήνοντας όμως ανεξίτηλη την παρουσία του σε όσους είδαν το έργο του, διδάχθηκαν από εκείνον κι έζησαν μαζί του.

Στις 29 Μαΐου 2011 δόθηκε η τελευταία παράσταση του «Θερμοκηπίου» του Χάρολντ Πίντερ στο θέατρο της Οδού Κυκλάδων, κάνοντας την τελευταία του εμφάνιση ο Λευτέρης Βογιατζής πάνω στη σκηνή και ως ηθοποιός. Όπως αναφέρει ο σκηνοθέτης Ηλίας Γιαννακάκης:

«Κάθε χρόνο, όταν ολοκλήρωνε μια παράστασή του, φώναζε τον Γιώργο Σκεύακι εμένα για να κινηματογραφήσουμε, με δυο κάμερες, την τελευταία παράσταση της χρονιάς.

Το Μάιο του 2011, στην τελευταία παράσταση εκείνης της χρονιάς, ήταν το “Θερμοκήπιο” του Πίντερ, όπου ο Λευτέρης εκτός από τη σκηνοθεσία κρατούσε και τον κεντρικό ρόλο. Με φώναξε για να κινηματογραφήσω όπως κάθε χρόνο. Ειδικά εκείνη το βράδυ, ο Γιώργος Σκεύας δεν μπορούσε και είχα πάει μόνος μου.

Περιμένοντας να ξεκινήσει η παράσταση σκέφτηκα να κινηματογραφήσω τον Λευτέρη ενώ έκανε τις τελευταίες προετοιμασίες, διάβαζε το κείμενο με τη βοηθό του, έψαχνε, ως συνήθως τον Χρήστο και κάπου κάπου ερχόταν και μου μιλούσε στην κάμερα. Ακολούθησε η κινηματογράφηση της παράστασης.

Ο Λευτέρης ήταν ήδη άρρωστος αλλά ουδείς το γνώριζε. Και πολύ περισσότερο εκείνος ο ίδιος. Τον επόμενο χρόνο η κατάστασή του επιδεινώθηκε, κατάφερε να σκηνοθετήσει τον Αμφιτρύωνα του Μολιέρου, στην Επίδαυρο, χωρίς φυσικά να παίζει και ετοιμαζόταν να ανεβάσει εκ νέου το “Θερμοκήπιο” την άνοιξη του 2013 στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, με καινούρια διανομή. Χειροτέρευεόμως διαρκώς και κάποια στιγμή αποφάσισε να ορίσει τον Γιώργο Γάλλο ως πιθανό αντικαταστάτη του. Τελικά πέθανε στις 2 Μαΐου του 2013.

Εκείνη η κινηματογράφηση, δυο χρόνια νωρίτερα, έμελλε να είναι, κυριολεκτικά, η τελευταία φορά που ο Λευτέρης ανέβηκε ως ηθοποιός στη σκηνή. Αυτή η σύντομη, αλλά εξαιρετικά πολύτιμη και συγκινητική ταινία, που περιλαμβάνει στιγμές της προετοιμασίας και της τελευταίας ερμηνείας του Λευτέρη στη σκηνή, έγινε σε συνεργασία, στο μοντάζ, με την Μυρτώ Λεκατσά. Ο τίτλος αναφέρεται τόσο στη σκηνή, κατά κυριολεξία, όσο και στη Σκηνή, την πρώτη ονομασία που είχε δώσει στο θεατρικό του σχήμα ο Λευτέρης. Πάντα εκεί, στο θέατρο της οδού Κυκλάδων».

Ο Λευτέρης Βογιατζής, ανάμεσα σε αυτά που είπε στο παρακάτω video:

«Σήμερα είναι η τελευταία (παράσταση) και χτες ήταν πολύ καλή, δε γράφτηκε καθόλου, κρίμα… έχω πάθει κάτι… θα στο πω άλλη ώρα…» 

Πηγή: elculture.gr