Ακούστε, λοιπόν, όλοι, τον Ποιητή !

Κι όσοι νομίζετε ότι τέλειωσε κι αυτό το ενοχλητικό επεισόδιο, γυρίζοντας στη βόλεψη ενός φθαρμένου σκηνικού με ρόλους καθιερωμένους…
Κι όσοι αποστροφή, πια, έχετε για τούτες τις σημαίες και τους σημαιοφόρους που μπήγονται βαθιά σαν τρυπάνια σε έδαφος συνείδησης σαθρό…
Κι όσοι παρόμοια μ΄εκείνο το μοιραίο σκέφτεσθε, – »σε δέκα χρόνια θα ‘χει ξεχασθεί…» – , να σας το πω : ο Σολωμός έκλεισε τα 10, στη Δερύνεια. Και συνεχίζει στον αιώνα…

Ακούστε, τον Ποιητή, τούτη τη μέρα !
Υψώνει δίπλα στην βορειοηπειρώτισσα Μάνα, πιο πάνω απ΄το τρεμάμενο, σπαραχτικό μοιρολόι της, αυτό που έχει τη μέγιστη αξία :

» H σημαία μας είναι αγέρωχη σαν τα φέρετρα
Η σημαία μας είναι αναμάρτητη σαν τις μητέρες
Η σημαία μας είναι σκληρή σαν το Θεό ».

Ακούστε -το καλά κι εσείς, επίβουλοι, όσοι και όπου, εκτός συνόρων !