Ο John Gray στο βιβλίο Άντρες από τον Άρη Γυναίκες από την Αφροδίτη μας λέει πως μια φορά και έναν καιρό, οι κάτοικοι του Άρη συναντήθηκαν με τις κατοίκους της Αφροδίτης. Αγαπήθηκαν και έζησαν ευτυχισμένα μαζί για πολλά χρόνια, κι αυτό γιατί είχαν αποδεχτεί -και σεβαστεί- τις διαφορές τους…. Κάποτε όμως, ήρθαν στη Γη κι έπαθαν αμνησία: Ξέχασαν ότι είναι από διαφορετικούς πλανήτες και είναι επομένως διαφορετικοί. Τα δύο φύλα μοιάζουν σχεδόν σαν να προέρχονται από διαφορετικούς πλανήτες.
Από την στιγμή που έρχεται ένα μωρό στον κόσμο υπάρχει μια εντούτοις απαράβλεπτη γενετήσια διαφορά, αυτό το σημείο που προδίδει τον διαχωρισμό των ανθρώπων σε δύο κατηγορίες βάση των γεννητικών οργάνων τους. Έτσι λοιπόν δίδεται η ονοματολογία «αρσενικό» και ¨θηλυκό”.
Από την άλλη υπάρχουν και οι ορμόνες που σχετίζονται αποκλειστικά με το φύλο όπως τα ανδρογόνα και η τεστοστερόνη που απαντώνται μόνο στους άνδρες και τα οιστρογόνα και η προγεστερόνη που απαντώνται μόνο σε γυναίκες και αντίστοιχα είναι αυτές υπεύθυνες για ένα φάσμα πραγμάτων, από την ωορρηξία και την έμμηνο ρύση μέχρι την επιθετικότητα και την σεξουαλική επιθυμία. Η ίδια η λέξη ορμόνη εμφανίστηκε μόλις το 1904 και πολλές έρευνες είναι ακόμα σε εξέλιξη και προγραμματισμό.
Επιπλέον υπάρχει και η διαφορά της δομής του εγκεφάλου. Είναι γνωστό άδω και μεγάλο χρονικό διάστημα, ότι από τα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου το αριστερό σχετίζεται με τις ικανότητες του λόγου κυρίως, ενώ το δεξιό με τις ικανότητες αντίληψης του χώρου και του μη-λόγου. Επειδή έχει δειχτεί ότι τα κορίτσια έχουν την τάση να αναπτύσσουν ικανότητες λόγου νωρίτερα από τα αγόρια, η κυριαρχούσα άποψη υποστηρίζει ότι το “αριστερό μυαλό” είναι η προσωποποίηση της θηλυκότητας, ενώ το “δεξιό μυαλό” είναι η προσωποποίηση της αρσενικής ύπαρξης. Αναφορικά θα πούμε ότι στο αριστερό ημισφαίριο γίνονται κυρίως οι λεκτικές, αναλυτικές και λογικές νοητικές εργασίες, είναι υπεύθυνο για την αντίληψη του χρόνου, την ομιλία, την λεκτική μνήμη και την αναλυτική σκέψη. Επίσης για την επικοινωνία με λέξεις κατά κυριολεξία, την επεξεργασία των ακουστικών ερεθισμάτων και της αφηρημένης πληροφορίας, την πρόκληση της ελεγχόμενης συμπεριφοράς και την δευτερογενή ερμηνεία συμπεριφοράς. Το δεξί, είναι υπεύθυνο για την οπτική αντίληψη του χώρου, την κατανόηση μεταφορικών εννοιών και του χιούμορ, συσχέτιση, οπτική μνήμη και την εξωλεκτική κινησιολογία. Επίσης για την προσοχή, την πρόκληση παρορμητικής συμπεριφοράς και την φαντασία.

Πέρα όμως από τις παραπάνω διαφορές, τα δύο φύλα έχουν την ανάγκη συσχέτισης μεταξύ τους για σημαντικούς κοινωνικούς λόγους και φυσικά την ανάγκη της σεξουαλικής επαφής.
Από την οικογένεια μόλις το μικρό κορίτσι σύμφωνα με την Coelle Dowling, στο βιβλίο της “The Cinderella complex” οι γυναίκες προστατεύονται μέσω του πατέρα από τη μη θηλυκή πραγματικότητα και ο έξω από το σπίτι κόσμος δεν συμπεριλαμβάνεται στις εμπειρίες της παιδικής του ηλικίας. Αφού μεγαλώσουν θα πρέπει να βρουν έναν άλλον άνδρα που θα αναλάβει την συντήρηση του σπιτιού και τις συναλλαγές με τον έξω κόσμο. Αν όμως η ανάγκη των γυναικών ότι αισθάνονται ότι πρέπει να τις φροντίζουν οι άνδρες, η ανάγκη των ανδρών είναι ίσως μεγαλύτερη και φυσικά έρχεται σε ολομέτωπη αντίθεση με το ότι οι άνδρες είναι δυνατοί και ανεξάρτητοι. Είναι γεγονός ότι οι άνδρες έχουν συνηθίσει τόσο πολύ την φροντίδα των γυναικών που δεν μπορούν εύκολα να αυτοεξυπηρετηθούν.
Είναι φανερό πως υπάρχει αλληλεξάρτηση των δύο φύλων σε πρακτικά ζητήματα αλλά δεν σταματά μόνο εκεί.
Φυσικά και το συναίσθημα έρχεται να επικυρώσει την σχέση εξάρτησης μεταξύ των δύο φύλων. Η διάφανη σχέση αγάπης ενός ατόμου σε ένα άλλο είναι ζωτικής σημασίας στις ζωές όλων μας. Άντρες και γυναίκες ψάχνουν τη διάρκεια, επιζητούν την αμοιβαιότητα, την ηδονή, επιδιώκουν την αποκλειστικότητα και ψάχνουν ένα σύντροφο ζωής.
Σύμφωνα με την θεωρία του συναισθηματικού δεσμού, η αγάπη και ο δεσμός αγάπης μεταξύ των δύο ενηλίκων αντανακλά τους πρώτους δεσμούς αγάπης που ενώνουν τον ενήλικα με το παιδί. Η οικειότητα, όπως και η δέσμευση που αναπτύσσουν τα άτομα στις στενές, διαπροσωπικές τους σχέσεις, έχουν τρόπον τινά “προετοιμαστεί” στις σχέσεις και τους δεσμούς που είχαν δημιουργήσει κατά την πρώιμη περίοδο της ανάπτυξης τους. Η οικειότητα στην θεωρία του συναισθηματικού δεσμού εμπεριέχει την ανάγκη του ανθρώπου για έναν σταθερό δεσμό αγάπης, ασφάλειας και φροντίδας, όπου το οικείο μπορεί να προέρχεται από την αναπαραγωγή του ρόλου και των προτύπων των αλληλεπιδράσεων που βίωσαν στους πρώτους δεσμούς τους, δηλαδή στην σχέση που βίωσαν τα άτομα με τους γονείς τους ή παρατηρώντας την σχέση ανάμεσα στους γονείς τους.
Το κάθε άτομο από την φύση του αισθάνεται την ανάγκη της δέσμευσης και όταν αναπτύσσει σχέση οικειότητας με ένα άλλο άτομο υπάρχει έντονη αλληλεπίδραση (στο επίπεδο συναισθημάτων, συγκινήσεων και δραστηριοτήτων), στην εγγύτητα, στην αμοιβαία εμπιστοσύνη, κατανόηση και υποστήριξη. Τα άτομα μέσα από το συναισθηματικό πάρε-δώσε τα άτομα συγκροτούν ένα θετικά επενδυόμενο “εμείς”.

Νίκη Σκούρτα,
Κοινωνιολόγος