Ο Μίχαελ Ζάντερλινγκ είναι μία ομολογουμένως ιδιαίτερη περίπτωση αρχιμουσικού. Γιος του θρυλικού μαέστρου Κουρτ Ζάντερλινγκ, ο Μίχαελ δεν ακολούθησε εξαρχής τα βήματα του πατέρα του. Για σχεδόν δυο δεκαετίες έπαιζε τσέλο σε Ορχήστρες, μέχρι που μια σύμπτωση (;) τον οδήγησε στο πόντιουμ, θέση που αποδείχθηκε ιδανική.

Σήμερα, ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο – προσκεκλημένος μερικών από τις κορυφαίες Ορχήστρες- ενώ παράλληλα οδηγεί τη Φιλαρμονική της Δρέσδης σε σημαντικές στιγμές, με ηχογραφήσεις έργων Μπετόβεν και Σοστακόβιτς αλλά και περιοδείες σε Ασία και Αμερική. Λίγες μέρες πριν την πρώτη του εμφάνιση στη χώρα μας ως αρχιμουσικός, όπου θα διευθύνει την Πασχαλινή Συναυλία της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, μιλά στο ελculture για την πορεία του, τη σημασία του επιθέτου που κουβαλά αλλά και την εμπειρία μιας ζωής βουτηγμένης στη μουσική.

«Νιώθω ότι η μουσική ήταν στη ζωή μου από την πρώτη στιγμή. Λόγω της οικογένειάς μου, εξοικειώθηκα πολύ νωρίς με την Ορχήστρα, τα μουσικά όργανα αλλά και το επάγγελμα του αρχιμουσικού.

Παρ’ όλα αυτά, μέχρι τα 40 δεν είχε περάσει από το μυαλό μου η διεύθυνση Ορχήστρας, θα έλεγα ότι ήταν η μοίρα που με οδήγησε τελικά σ’ αυτό τον δρόμο. Έπαιζα τσέλο στην Ορχήστρα Δωματίου του Βερολίνου, η οποία δεν είχε μαέστρο. Σε μια περιοδεία μας στις Η.Π.Α., η Εξάρχων μου ανακοίνωσε ότι, λόγω εγκυμοσύνης, θα χρειαζόταν να την αντικαταστήσω κι εγώ -χωρίς να το σκεφτώ ιδιαίτερα- δέχθηκα. Σύντομα όμως συνειδητοποίησα ότι ένας τσελίστας δεν μπορεί να αναλάβει τον ρόλο του Εξάρχοντα, είναι εξαιρετικά δύσκολο αν κανείς δεν βρίσκεται στα Α’ βιολιά. Τότε, πήγα στον Διευθυντή της Ορχήστρας -και μάνατζερ μου εδώ και δύο δεκαετίες- για να του εξηγήσω ότι δεν θα τα καταφέρω και αρνούμαι να διακινδυνεύσω την έως τότε καριέρα μου κάνοντας κάτι τόσο ριψοκίνδυνο. Τσακωθήκαμε και αποφάσισα ότι η μόνη λύση ήταν να του προτείνω να διευθύνω την Ορχήστρα, παρότι δεν είχα κάνει ποτέ κάποιο αντίστοιχο μάθημα. Δεν είχα άλλωστε κάποιο «όνομα» – καλό ή κακό- ως μαέστρος, οπότε μου φάνηκε μια ασφαλέστερη επιλογή. Και έτσι έγινε, διηύθυνα για πρώτη φορά στη ζωή μου. Θα ακουστεί περίεργο αλλά από εκείνη τη στιγμή ήξερα ότι είχαν αλλάξει τα πάντα, ότι αυτό θα έκανα για το υπόλοιπο της ζωής μου.

«Οι μουσικοί είναι εξαιρετικοί επαγγελματίες, έχουν πίσω τους χρόνια σπουδών και οφείλεις να τους αντιμετωπίζεις με ισοτιμία»

Αισθάνομαι ότι δεν με αντιμετωπίζουν ως τον «γιο του τάδε». Ήμουν ίσως τυχερός γιατί ο πατέρας μου αποσύρθηκε τη χρονιά που εγώ ξεκινούσα τη δική μου καριέρα ως αρχιμουσικός, αλλά έπαιξε σίγουρα ρόλο και το γεγονός ότι ήμουν ήδη καταξιωμένος ως τσελίστας. Επίσης, το ότι ήμουν μουσικός σε Ορχήστρα πριν γίνω μαέστρος αισθάνομαι ότι λειτουργεί ευεργετικά. Μπορώ να μιλήσω τη γλώσσα της Ορχήστρας, προσπαθώ να δημιουργώ κλίμα συνεργασίας και όχι να απαιτώ ή να επιβάλλω την άποψή μου. Καταλαβαίνω ότι αυτό το στυλ διεύθυνσης ήταν ο κανόνας πριν 20-30 χρόνια (ο πατέρας μου αλλά και ο Μπαρενμπόεμ ανήκουν φυσικά σ’ αυτή τη γενιά) αλλά πλέον δεν λειτουργεί.Οι μουσικοί είναι εξαιρετικοί επαγγελματίες, έχουν πίσω τους χρόνια σπουδών και οφείλεις να τους αντιμετωπίζεις με ισοτιμία. Δεν τους διδάσκεις, συνεργάζεστε.

Μιλώντας για διδασκαλία, η αλήθεια είναι ότι με συναρπάζει. Είναι η κληρονομιά που με ενδιαφέρει να αφήσω πίσω μου ενώ παράλληλα με βοηθά να κρατάω την επαφή μου με την πραγματικότητα. Ελπίζω ότι κάποιοι από τους μαθητές μου, τους οποίους βοήθησα να βρουν τον δρόμο τους θα το εκτιμήσουν και αυτό έχει τεράστια σημασία για μένα.

Είμαι ενθουσιασμένος για την πρώτη μου εμφάνιση ως μαέστρος στην Αθήνα. Η Τρίτη Λειτουργία του Άντον Μπρούκνερ είναι ένα αριστούργημα της εκκλησιαστικής μουσικής και ανυπομονώ για τη σύμπραξη με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών αλλά και τους ερμηνευτές. Το συναίσθημα γαλήνης και ουσιαστικής αφοσίωσης που αποπνέει το συγκεκριμένο έργο αλλά και η απόλυτη ισορροπία που απαιτεί, με γοητεύουν.

Πιστεύω ότι έχω σταθεί πολύ τυχερός στη ζωή μου, γιατί κάνω αυτό που αγαπώ. Το μόνο που εύχομαι είναι να παραμείνω υγιής για να συνεχίσω το υπέροχο αυτό ταξίδι».

Info συναυλίας:

Πασχαλινή Συναυλία | 24 Απριλίου στις 20:30 | Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Πηγή: elculture.gr