Βαγγέλης Μπάκας                                                                  

 

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη κατάντια ενός λαού, από το να ακούει τον πρωθυπουργό του και τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης να λένε καθημερινά μαλακίες εις το τετράγωνο και οι παλάμες του να παίρνουν φωτιά από τα παλαμάκια… Ενώ ο κύριος Καημμένος έλεγε μπούρδες εις το Πεντάγωνο… Το μόνο που τους απομένει τώρα είναι να τετραγωνίσουν και τον κύκλο!…

Πρόταση: Να διατεθούν τα κρατικά κανάλια για τις ομιλίες των πολιτικών, μέχρι τις  εκλογές, επί εικοσιτετραώρου βάσεως. Εννοείται πως το πρόγραμμα θα το βγάλει ο κύριος παπάς. Και εάν δεν του κάνουν τα ράσα, ας ράψει άλλα… Μέχρι πού θα πάει αυτή η σκατάσταση! Με κάθε επίσκεψη των πολιτικών στις πρωτεύουσες των νομών να μαζεύεται όλος ο κόσμος για να τους χειροκροτήσει! Όχι όμως και να τους ακούσει! Τα ίδια λόγια τα έχουν πει από την Κρήτη, τη Ρόδο, την Αλεξανδρούπολη,  την Πάτρα, τα Γιάννενα, την Κοζάνη κλπ. Στην Κοζάνη να τι τους είχαν πει παλιότερα: «Αλλού ρα! Αυτά μας τα είπειν κι ου Νίξους!(Νίξον)»

Αποτέλεσμα: Να κλείνουν οι υπηρεσίες, ίσως και κάποια σχολεία. Να καταξοδεύονται οι κάτοικοι των χωριών για να κατεβούν στην πόλη. Κι αν καταφέρουν να βγουν και μια σίφιλτ με τον αρχηγό, τότε θα την καταθέσουν αργότερα στο κομματικό ΑΣΕΠ για να διορίσουν το παιδί τους.

Υπάρχει σοβαρό πρόβλημα για τη προβολή τους μόνο από την τηλεόραση! Πρώτον, κάποιοι θα βλέπουν την ώρα της ομιλίας, και για πρώτη φορά… το Κωνσταντίνου και Ελένης… Δεύτερον, εάν το ανδρόγυνο δεν έχει δυο τηλεοράσεις θα γίνει χαμός. Κι αν δεν ανήκουν και στο ίδιο κόμμα, τότε η ρήξη είναι αναπόφευκτη.

Βοσκός και Σύριζα ο Γιάννης. Οικιακά και Ν.Δ η Μαρία. Και μέχρι να τους πάρει ο ύπνος μιμούνταν το σκύλο τους Άδωνι που γάβγιζε μέχρι το πρωί. Μάλλον θα ήταν νηστικός. Και ήταν φυσικό να ξεχάσουν να του ρίξουν κάποιο κόκκαλο.

Η κυρία Μαρία όμως δεν είχε ξεχάσει το πρωί να βάλει το κολατσιό στον τορβά του Γιάννη. Ο συριζαίος δεν το δέχθηκε με τίποτα! Το ονόμασε φασιστικό! Χωρίς καλημέρα, χωρίς πρωινό, και με την κλίτσα να χουγιάζει τα γίδια νευριασμένα τράβηξε για το λόγγο.

Το μεσημέρι πείνασε, αλλά έκανε υπομονή. Το απόγευμα ξελιγώθηκε, αλλά πόρεψε με τα νύχια του!… Και το βραδάκι, όταν επέστρεφε για το χωριό, ούτε που δέχθηκε την παρακάτω ευχή κάποιου δεξιού χωριανού του:

«Καλό βράδυ Γιάννη!»

«……………………..»

«Τι θα ψηφίσουμε πάλι;…».

«Πάλι Σύριζα» του είπε ξέπνοα από την πείνα.

«Θα σου έρθουν τα γίδια, αλλά θα είναι αργά…».

«Δεν τα βλέπεις;…».

«Χαιρετίσματα την κυρά…».

Να πάει στο διάβολο… είπε από μέσα του. Απ’ έξω δεν τον έπαιρνε…

Μόλις έκλεισε τα γίδια ανέβηκε τα σκαλιά, πιάνοντας τη σιδερένια κουπαστή, ώστε, με την έλξη, να διευκολύνει το ανέβασμα. Τρέμανε τα πόδια του.

Μπαίνει μέσα σπίτι και βλέπει τη Μαρία να παρακολουθεί ένα τούρκικο σήριαλ. Κι αντί για χαιρετισμό της λέει:

«Τούρκεψες κι από πάνω!…».

«…………………………».

«Άμα τούρκεψες, ρίξτο στον Ερντογάν. Χίλιες φορές καλύτερα από το Μητσοτάκη».

«………………………….».

«Είπαν τίποτα οι χωριανοί;».

«Σαν τι να πουν!…» επί τέλους άνοιξε και η Μαρία το ευλογημένο…

«Να! Που δεν πήρα ψωμί μαζί μου!…».

«Ούτε που σε χαμπάρισε κανένας βρε χαντακωμένε!…».

«Έχει τίποτα να φάω;».

«Έχει ξερό ψωμί! Να που είναι ψωμιέρα…».

«Και φαγητό;».

«Μα εσύ δε λες: Σύριζα και ξερό ψωμί!».

Συμπέρασμα: Και πάλι η σοφή λαϊκή παροιμία μας δίνει την απάντηση.

«Κατά το κεφάλι και το ξουράφι!». Δεν μας αξίζουν καλύτεροι πολιτικοί. Κι αντί να τους σέρνουμε προεκλογικά με το χαλινάρι, σαν να είναι άλογα, μας σέρνουν αυτοί με το καπίστρι σαν να είμαστε γαϊδούρια!..

Εύχομαι στις επόμενες εθνικές εκλογές, όταν θα έρθουν και πάλι στην πόλη οι οχτροί, ο λαός να πάρει τα βουνά. Μόνο έτσι θα βρει τα γίδια… και μάλιστα τα βελτιωμένα! Και μόλις ξεκουμπιστούν να επιστρέψει.