Του Βαγγέλη Μπάκα                                                                      

 

Αν οι λέξεις είχαν συγγενείς εξ αίματος, τότε η αποδοχή θα ήταν αδερφή του κισμέτ, του πεπρωμένου, της μοίρας, του γραφτού, του ριζικού και με μακρινό συγγενή το ζωδιακό κύκλο: «Το είχε το ζώδιό του να πεθάνει νωρίς…».

Σήμερα αυτή η λέξη με τρομάζει. Αποδεχθήκαμε πως ο κουκουλοφόρος, αναρχικός, αντιεξουσιαστής κλπ μπορεί να έχει στο δισάκι του, αντί για κολατσιό, μπουκάλια από μπίρες. Κι αν τον ελέγξει κάποιος αστυνομικός, και του πει πως τα μπουκάλια αυτά είναι κενά και τα πάει στο σούπερ μάρκετ να τα ευροποιήσει, τότε του ζητάει και συγγνώμη. Δυστυχώς όμως στη συνέχεια θα τα υγροποιήσει… με ένα μπιτόνι με  βενζίνη, από κάποιο πρατήριο, κι αφού τα ανάψει, όταν φτάσει στο κατάστημα, θα το μετατρέψει σε φανό! Θα το (σ)τακτοποιήσει!…

Κάτι ανάλογο συνέβη και με την περικοπή των μισθών και των συντάξεων. Κάποτε, για διαφορά μιας μονάδας, επί τοις εκατό, κάναμε απεργία και βυθίζαμε τη χώρα στο σκοτάδι. Οι ζημιές ανυπολόγιστες. Τόση δύναμη είχαν οι συδικαλισταράδες μας! Για του ψύλλου πήδημα απεργία. Έλα όμως που το κυρίως πήδημα το έτρωγε ο λαός!…

Έρχονται οι περικοπές και μετά από τις πρώτες μέρες αντίδρασης, με τα τραγικά γεγονότα της Μαρφίν κλπ, παγώσαμε, και συνέβη αυτό που φοβόμασταν. Η αποδοχή εκλήφθηκε πλέον ως αναμενόμενη για να σωθεί η χώρα… Ως αναγκαίο κακό… Έτσι μας είπαν!  Και η αύξηση του 1% μετατράπηκε άρσην σε μείωση 40% μηνιαίως… Τι κάνανε τότε οι καυτεροί πιπεργιάδες, οι φωτισμένοι φωτόπουλοι, και οι πρωτοκλασάτοι πρωτοπαπάδες; Εξαφανίστηκαν από προσώπου γης.

Και τώρα, επιστρέφοντας η κυβέρνηση τα πεντακόσια ευρώ, και μάλιστα σε ετήσια βάση, ως δέκατη τρίτη σύνταξη, αφού από την αρχή της κρίσης μου παρακρατούν χίλια ευρώ μηνιαίως, έχει απαίτηση να είμαι και ευγνώμων! Κι όσοι δεν δικαιούνται αυτή τη σύνταξη μας λένε και τυχερούς.

Τι σου είναι το ρημάδι το κισμέτ! Να γιατί οι τούρκικος λαός δεν γνωρίζει τι θα πει επανάσταση. Την αποδοχή της φτώχειας του την εγγυάται… κι ο ίδιος ο Αλλάχ! Ο φτωχός τούρκος πρέπει πορέψει με εκμέκ και σαλάμ! Που να τον λέγανε και Αλέκο!…

Μια άλλη αποδοχή, η οποία ήταν ό,τι ευχάριστο για τους κληρονόμους παλιότερα, τώρα έγινε κι αυτή ανεπιθύμητη. Πόσοι και πόσοι δεν έχουν κάνει αποποίηση της κληρονομιάς για να απαλλαγούν από τη φορολόγηση και τις διαδικασίες του κτηματολογίου!… Εννοείται πως η αντικειμενική αξία των κτημάτων υπολείπεται από το κόστος της γραφειοκρατικής τακτοποίησης. Να τι άλλο αποδεχθήκαμε. Όλα εκείνα τα κακά που συμβαίνουν κάθε νύχτα και τα μαθαίνουμε το πρωί. Ανατίναξη κάποιου ΑΤΜ, πυρπόληση οχημάτων, καταστημάτων, ληστείες, βασανισμούς ηλικιωμένων, ανακατάληψη των Εξ’ αχρείων… κλπ. Εάν κάποτε συνέβαινε το ελάχιστο από αυτά, η κοινωνία θα έχανε τον ύπνο της. Τώρα οι προστάτες μας «του πολίτη» να τι μας λένε:

«Αν δείτε ξαφνικά το ληστή μέσα στο σπίτι σας, το βράδυ, να κάνετε πως κοιμόσαστε». Ο ληστής άραγε θα κάνει πώς μας σκοτώνει; Η μπάμπω πάλι είπε πως οι μετανάστες λιάζονται! Ετούτος εδώ, να κάνουμε πως κοιμόμαστε! Μα πόσο βλαμμένοι άνθρωποι ανέλαβαν τις τύχες αυτής της χώρας!… Θα μας τρελάνουν Παναγία μου! Οι άλλοι μπήκαν στο βαγόνι, το οποίο πάλιωσε με το να είναι αραχτό και να το χρησιμοποιούν κάθε φορά που θέλουν να κάνουν κάποια εγκαίνια σκοπιμότητας… Να τι μου θυμίζει αυτή η σίφιλτ… Τη χαρούμενη οικογένεια από το «Το σπίτι στο λιβάδι».

Μήπως πρέπει να καλέσουμε μια ξένη κυβέρνηση για να μας δείξει πως κυβερνιέται μια χώρα! Μόλις ο ΠΑΟΚ πήρε ξένους, πήρε και δυο κύπελλα στα ξένα: DABL!!!