Από την ομιλία του Α. Τσίπρα στην παρουσίαση του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ

Πηγή: Eurokinissi

Αν κάτι ξεχωρίζει στο προεκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, που παρουσιάστηκε προχτές, είναι ότι αυτό ξεκάθαρα αποτυπώνει πως ο καβγάς με τη ΝΔ, που ετοιμάζεται να αναλάβει τη διακυβέρνηση, γίνεται πάνω στο έδαφος του «μεταμνημονιακού» μνημονίου για το οποίο έχουν δεσμευτεί και το οποίο μόλις την περασμένη βδομάδα θύμισε εκ νέου η έκθεση της Κομισιόν.

Γι’ αυτό εξάλλου και η μεγάλη πλειοψηφία των μέτρων που ανακοίνωσαν τα κυβερνητικά στελέχη αφορά εκείνα για τη στήριξη των επιχειρηματικών ομίλων με ακόμα περισσότερες φοροαπαλλαγές και εισφοροαπαλλαγές, διευκολύνσεις κάθε είδους και βέβαια δεσμεύσεις για τη διαιώνιση της εργασιακής ζούγκλας, την οποία μονιμοποίησε και ενίσχυσε στα τέσσερα χρόνια της διακυβέρνησής του ο ΣΥΡΙΖΑ.

Αν υπάρχουν κάποια ζητήματα που πρέπει να ξεχωρίσουμε από την παρουσίαση του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, είναι τα εξής.

Οι εμφανώς περιορισμένες σε σχέση με άλλες φορές αναφορές σε «μέτρα» για τα λαϊκά στρώματα. Πέρα από τα κούφια λόγια περί «πολλών και ποιοτικών δουλειών» και την επανάληψη ανέξοδων υποσχέσεων που παραπέμπονται στο απροσδιόριστο μέλλον, δεν θα βρουν τίποτα άλλο. Επιβεβαιώνοντας για ακόμα μια φορά ότι στην Ελλάδα της «μεταμνημονιακής εποχής» δεν υπάρχει χώρος ούτε για ανάκτηση απωλειών, πολύ περισσότερο για σύγχρονα λαϊκά δικαιώματα.

Οι συνεχείς αναφορές στο «κοστολογημένο» πρόγραμμα, που δεν διακινδυνεύει ούτε «στα χαρτιά» τους δημοσιονομικούς στόχους του κεφαλαίου, είναι ενδεικτικές για το ότι «το πρώτο πρόγραμμα μετά από δέκα χρόνια που σχεδιάζουμε με τα χέρια λυμένα», όπως είπε ο Αλ. Τσίπρας, έχει και για τα επόμενα δέκα χρόνια το λαό χειροπόδαρα δεμένο στο «μεσιανό κατάρτι» των μνημονιακών δεσμεύσεων.

Η εγκατάλειψη των κάλπικων συνθημάτων περί «Ελλάδας των πολλών» και η αντικατάστασή τους με συνθήματα για «την ανάπτυξη για όλους». Η λεπτομερής αναφορά σε παρεμβάσεις στήριξης των επιχειρηματικών ομίλων αποδεικνύει βεβαίως το πόσο ψεύτικο είναι αυτό το …«για όλους». Αφού κάθε μέτρο στήριξης και ελάφρυνσης των μονοπωλίων είναι και ένα βάρος που φορτώνεται με διάφορους τρόπους στις πλάτες των εργαζομένων και του λαού. Είτε μέσω της εργασιακής ζούγκλας, είτε μέσω της φοροληστείας, είτε μέσω της περικοπής κρατικών δαπανών για τομείς που αφορούν λαϊκές ανάγκες.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίες οι διαμαρτυρίες της ΝΔ και του ΚΙΝΑΛ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ τους κλέβει το πρόγραμμα. Δεν έχει σημασία ποιος κλέβει ποιον, ποιος αντιγράφει ποιον, σημασία έχει ότι έτσι αποκαλύπτεται το πόσο κάλπικα είναι τα ψευτοδιλήμματα που βάζουν ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΚΙΝΑΛ και οι λοιποί στο λαό μπροστά στις εκλογές. Αποδεικνύεται ότι δεν έχει καμία σημασία για το λαό ο συσχετισμός δυνάμεων ανάμεσα σε κόμματα που θα κληθούν να υπηρετήσουν το ίδιο αντιλαϊκό σχέδιο ΚΑΙ την επόμενη μέρα, είτε από τη θέση της κυβέρνησης είτε από τη θέση της «αντιπολίτευσης». Οπως δηλαδή έκαναν μέχρι σήμερα…

Επιβεβαιώνεται ότι για το λαό το πραγματικό δίλημμα των εκλογών είναι πόσο δυνατό θα είναι το ΚΚΕ την επόμενη μέρα, πόσο δηλαδή θα ενισχυθεί εκείνη η δύναμη λαϊκής αντιπολίτευσης που θα μάχεται μέσα και έξω από τη Βουλή για τα δικαιώματά του, για να οργανωθεί ο αγώνας, για να περάσει ο λαός στην αντεπίθεση, που θα ανοίγει με τη δράση του το δρόμο της ριζικής ανατροπής. Τίποτα άλλο δεν έχει σημασία για το λαό.

Το άρθρο αυτό αναδημοσιεύεται από την στήλη «Η Άποψή μας» του Ριζοσπάστη της Τετάρτης 12 Ιούνη 2019.