Tου Βαγγέλη Μπάκα                                                                      

 

Οι εκλογές αυτές της δεκαετίας του ‘80 θα μου μείνουν αξέχαστες. Σάββατο βράδυ ήταν και τότε όταν η πολιτική αντιπαράθεση, σε κάποιο καφενείο του χωριού μου, εξελίχθηκε σε θεατρική παράσταση. Απέναντι από το καφενείο το τοιχίο ήταν πρόκληση για γράφιτι και συνθήματα. Και να η δημοκρατική μοιρασιά. Ο εκπρόσωπος του κόμματος έγραφε το σύνθημα, κι ο επόμενος το έσβηνε για να γράψει το δικό του. Καμία παρεξήγηση. Το εντελώς αντίθετο συνέβη όταν κάποιος εκπρόσωπος του ΚΚΕ έγραψε το ποθούμενο ποσοστό. Ένα ποσοστό στόχο εκείνης της εκλογικής αναμέτρησης. 17%!… Ο επόμενος γραφίστας, χωρίς να γνωρίζουμε τι είχε κάνει, έπεσε κάτω από τα γέλια. Βγαίνουμε έξω και τι να δούμε! Είχε σβήσει το νούμερο 17 και είχε αφήσει μόνο το επί τοις%. Κι όταν ζητήσαμε κάποια εξήγηση, αν και ήταν αυτονόητη η απάντηση, να τι μας είπε με μεγάλη δυσκολία. Λες και ήταν κεκές… Αυ, αυ, αυτά θα παπάρει το κου…κου… ΚΚΕ!

Η συνέχεια ήταν ακόμα πιο κωμικοτραγική. Ο αγαθός του χωριού δεν άφηνε τον εκπρόσωπο του ΚΚΕ εσωτερικού ούτε στιγμή χωρίς να τον καλοπιάσει. Του υπενθύμιζε κάθε τόσο πως θα τον ψήφιζε, οπωσδήποτε, εάν τον κερνούσε ακόμα μια μεγάλη μπίρα. Κι ο φίλος μου ο Γιώργος να τι λέει στο κατάστημα: «Δώσε σε παρακαλώ το φίλο μου τον Τέλη ό, τι θέλει, εκτός από μεγάλη μπίρα! Κι ο Τέλης, με μια ετοιμολογία ευφυέστατου, λέει: Τότε φέρε δυο μικρές μπίρες.

Την επομένη ήταν οι εθνικές εκλογές και για να μην τον χάσει από πελάτη τις πλήρωσε κι αυτές. Κάποιος του είχε πει πως το ΚΚΕ εσωτερικού θα έπαιρνε μόνο τη δική του ψήφο. Άλλωστε γι αυτό είχε έρθει από την Αθήνα. Τώρα όμως ήταν σίγουρος και για τη δεύτερη. Αυτή του Τέλη.

Βγήκαν τα αποτελέσματα, κι ο φίλος μου να σκάσει. Δεν του βγαίναν οι ψήφοι. Κι αφού δεν φάνηκε ο Τέλης πουθενά υποψιάστηκε πως τον είχε μαυρίσει! Μια και δυο στο άλλο καφενείο. Τον καλεί να βγει έξω και αρχίζει η ανάκριση:

«Βρε παλιόπαιδο, θέλω να μου πεις την αλήθεια. Το ψηφοδέλτιο που σου έδωσα που το πέταξες;»

«Γιατί να το πετάξω! Χαζός είμαι! Για να μη με ξανακεράσεις!…  Εδώ το έχω! Μισό λεπτό… Κι αφού φυλλομέτρησε καμιά δεκαριά ψηφοδέλτια βρήκε και αυτό του ΚΚΕ εσωτερικού.

Υ.Γ. Όλοι ανεξαιρέτως οι αρχηγοί των κομμάτων υπόσχονται πως αμέσως μετά την ανάληψη της εξουσίας θα πέσουν με τα μούτρα στη δουλειά, για να σηκώσουν την Ελλάδα λίγο ψηλότερα!… Ήγουν, θα σηκώσουν τα μανίκια! Εκείνο όμως το οποίο δεν είχε προβλέψει κανείς ήταν ο χρόνος των εκλογών! Αν οι εκλογές γινότανε κατακαλόκαιρο και φορούσαν κοντομάνικο τι γινότανε; Τι θα σηκώνανε!… Να λοιπόν τι θα πει προνοητικότητα. Αν και οι εκλογές έγιναν στην καρδιά του καλοκαιριού ο κ. Μητσοτάκης δε μάσησε. Παρασκευή σήμερα, σκάει ο τζίτζικας, και τα μανίκια  ξεκίνησαν το ανασκούμπωμα! Κι από Δευτέρα ζύμωμα!… «Με ιδρώτα φαγείν τον άρτον σου» είπε ο καλός Θεούλης. Κι εγώ νόμιζα, όταν ήμουν μικρός, πώς θα μου άλειφε η μάνα μου στη φέτα ιδρώτα…