Πολλές αρχαίες (ή και βυζαντινές) φράσεις ή λέξεις έχουν υιοθετηθεί από το νεοελληνικό λεξιλόγιο και χρησιμοποιούνται στην καθημερινότητά μας. Ωστόσο, πολλές από αυτές τις χρησιμοποιούμε λάθος χωρίς καν, πολλές φορές, να το υποπτευόμαστε…

«Υπέρ το δέον» ( όχι υπέρ του δέοντος όπως συνηθίζουμε να λέμε για να δηλώσουμε την υπέρβαση του κανονικού σε μια κατάσταση).

«Νους υγιής εν σώματι υγιεί» (και όχι υγιές που σημαίνει ένα δυνατό μυαλό μέσα σε ένα υγιές σώμα)

«Εξ απαλών ονύχων» (που σημαίνει από μωρό, από τότε δηλαδή που τα νύχια μου ήταν μαλακά, απαλά, με άλλα λόγια από πάντα)

«Με γεια» που σημαίνει με υγεία, είναι ευχή (για κάτι καινούριο κ.τ.λ)

«Χαίρετε«!   (και όχι χαίρεται γιατί σημαίνει να χαίρεστε)

«Προπηλακίζω» η λέξη σημαίνει υβρίζω κάποιον χυδαία και όχι του επιτίθεμαι σωματικά.

«Ζην» (και όχι «ζειν» διότι από τότε που η παλιά υποτακτική «ζη» μετατράπηκε σε «ζει», συμπαρέσυρε και το απαρέμφατο. Το απαρέμφατο ως τύπος της αρχαίας ελληνικής γλώσσας πρέπει να παραμείνει ως έχει δηλαδή «ζην» με ήττα)

«Πριν από την έναρξη» (και όχι πριν την έναρξη)

«Μέτρον άριστον» (και όχι «παν μέτρον άριστον». Φράση που σημαίνει να έχει μέτρο σε όλα και έτσι όπως έχει επικρατήσει να χρησιμοποιείται, με την προσθήκη του «παν», αλλάζει το νόημα και φτάνει να σημαίνει μέτρο να’ ναι και ό,τι να’ ναι)..

«Δίνω το παρών» (και όχι δίνω το παρόν , δηλαδή είμαι παρών κάπου και όχι δίνω το.. τώρα)!

«Εκ των ων ουκ άνευ» (και όχι «εκ των ουκ άνευ». Δηλαδή από αυτά που δεν μπορείς να κάνεις χωρίς).

«Δεν έχει που την κεφαλή κλίνη» (και όχι «δεν έχει που την κεφαλή κλίναι». Δεν έχει δηλαδή που να γείρει το κεφάλι του να στηριχτεί)

«Προ Χριστού» , αλλά «Μετά Χριστόν» (και όχι μετά Χριστού)  Ομοίως: 

π.μ. «Προ Μεσημβρίας», αλλά μ.μ. «Μετά Μεσημβρίαν»

Το εδώλιο του κατηγορουμένου (και όχι το ειδώλιο)

πληροί τις προϋποθέσεις (και όχι πληρεί τις προϋποθέσεις)

«Ανεξαρτήτως ηλικίας» και όχι ανεξαρτήτου ηλικίας

Επαναλαμβάνω (και όχι: ξαναεπαναλαμβάνω)

«έχω απαυδήσει» (και όχι: «έχω απηυδήσει», αλλά λέμε «απηύδησα»)

«Εξοκέλλω» (και όχι εξοκείλλω., αλλά λέμε εξόκειλα)

«θα αποταθώ» (και όχι: θα αποτανθώ και είναι του ρήματος αποτείνομαι)

Η ταινία πραγματεύεται (και όχι: διαπραγματεύεται)

«Απολαύει της εμπιστοσύνης» (και όχι: απολαμβάνει της εμπιστοσύνης)

«Μέχρις αποδείξεως του εναντίου” (και όχι “του εναντίον» που χρησιμοποιούμε συχνά)

Από τις 12.01 το πρωί μέχρι τις 12.00 το μεσημέρι θεωρείται πρωί οπότε λέμε καλημέρα . Από τις 12:01 το μεσημέρι (και μέχρι τις 12:00 τα μεσάνυχτα) θεωρείται απόγευμα και λέμε καλησπέρα.

«Του λόγου το ασφαλές» (και όχι αληθές όπως πιστεύουμε σχεδόν όλοι μας, φράση παρμένη από το Απολυτίκιο των Φώτων)

 

Σε επόμενο άρθρο, θα δούμε περισσότερες φράσεις ή λέξεις που έχουμε την καλή πρόθεση να χρησιμοποιούμε σωστά, αλλά συχνά «κακοποιούμε» !

 

Φωτογραφία από <a href=»https://pixabay.com/el/users/klimkin-1298145/?utm_source=link-attribution&amp;utm_medium=referral&amp;utm_campaign=image&amp;utm_content=1063094″>klimkin</a> από το <a href=»https://pixabay.com/el/?utm_source=link-attribution&amp;utm_medium=referral&amp;utm_campaign=image&amp;utm_content=1063094″>Pixabay</a>