Συνέντευξη στην εφημερίδα «Το Βήμα της Κυριακής» και τον δημοσιογράφο Λάμπρο Σταυρόπουλο παραχώρησε ο Θοδωρής Χιώνης, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.

Η συνέντευξη έχει ως εξής:

«Δυο μήνες σχεδόν μετά τις εκλογές της 7ης Ιούλη και τη νίκη της ΝΔ, τα πρώτα δείγματα γραφής της κυβερνητικής πολιτικής έχουν δοθεί. Πώς τα κρίνετε;

Η κυβέρνηση της ΝΔ μπήκε με φόρα, επιδιώκοντας την ταχεία υλοποίηση των σχεδιασμών και των απαιτήσεων του κεφαλαίου, τη γρήγορη εφαρμογή και επέκταση της αντιλαϊκής πολιτικής, αλλά και επειδή βρήκε στρωμένο το έδαφος από τη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Ο λογαριασμός στο λαό δεν αργεί να σταλεί, όπως φαίνεται με τις αυξήσεις-«φωτιά» στα τιμολόγια της ΔΕΗ, αποτέλεσμα της παραπέρα απελευθέρωσης της Ενέργειας. Ανησυχούν για πολλά, γι’ αυτό θωρακίζουν κρίκους του κρατικού μηχανισμού, ώστε να γίνει πιο αποτελεσματικό το κράτος στην ικανοποίηση αναγκών του μεγάλου κεφαλαίου τόσο στο εσωτερικό, όσο και στην παραπέρα υλοποίηση των επικινδύνων σχεδιασμών των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ. Oι κινητοποιήσεις ενόψει και της ΔΕΘ μπορούν να στείλουν το μήνυμα ότι «λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο».

Γιατί το ΚΚΕ δεν ψήφισε την τροπολογία για την πλήρη άρση των capital controls;

Εντάξει, η πλήρης άρση των capital controls αφορούσε ελέγχους που είχαν απομείνει στις συναλλαγές επιχειρήσεων και φυσικών προσώπων με το εξωτερικό, αλλά η κυβέρνηση έστησε ένα πανηγύρι και προσπάθησε να «πουλήσει φύκια για μεταξωτές κορδέλες». Το ΚΚΕ ψήφισε «παρών».

Πώς κρίνετε τα αποτελέσματα της συνάντησης Μητσοτάκη – Μέρκελ; Θεωρείτε ότι ο διακηρυγμένος στόχος για επαναδιαπραγμάτευση των πρωτογενών πλεονασμάτων απομακρύνεται;

Ο κ. Μητσοτάκης προσπάθησε να συναγωνιστεί τον προκάτοχο στην προσπάθειά του να αποσπάσει και αυτός τα εύσημα της Μέρκελ. Έδωσε πληθώρα διαβεβαιώσεων για την προσήλωση της κυβέρνησής του στην επιτάχυνση των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων, αλλά και των ευρωΝΑΤΟικών συμφωνιών, που υπέγραψε ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως η συμφωνία των Πρεσπών. Αυτό είναι το έδαφος για την ανάπτυξη της κερδοφορίας του κεφαλαίου, της προσέλκυσης επενδύσεων, το οποίο θα στρωθεί παραπέρα με τα νέα αντεργατικά μέτρα και προνόμια για τους επιχειρηματικούς ομίλους.

Σε κάθε περίπτωση, ο στόχος για τα ματωμένα πλεονάσματα, τα οποία παραμένουν ως έχουν, δεν αφορά την ανακούφιση, την ικανοποίηση των αναγκών του λαού, αλλά πώς θα βρεθεί επιπλέον χώρος για τη στήριξη επιχειρηματικών ομίλων.

Έχει ξεκινήσει η συζήτηση για την αλλαγή του εκλογικού νόμου. Διάφορα σενάρια ήδη κυκλοφορούν. Μεταξύ αυτών και η αύξηση του πλαφόν εισόδου του 3%. Ποια θα είναι η στάση του ΚΚΕ;

Η στάση μας θα καθοριστεί από τη διαχρονική θέση που έχει το ΚΚΕ για την απλή αναλογική, χωρίς φυσικά τα διάφορα μπόνους εδρών και οπωσδήποτε χωρίς να υπάρχει πλαφόν. Γιατί να υπάρχει δηλαδή μέτρο εισόδου στο κοινοβούλιο; Τώρα το επιχείρημα ότι με την αύξηση του πλαφόν θα αποτραπεί η δημιουργία ευκαιριακών κομμάτων «μιας χρήσης», είναι υποκριτικό. Η δημιουργία και η αξιοποίησή τους σχετίζεται με τις ανάγκες που έχει το πολιτικό σύστημα, ανάλογα και την περίοδο, για επίδοξους χρήσιμους στο ρόλο του στηρίγματος, του αναχώματος και της εκτόνωσης. Όταν χρειάζονται, υπερπροβάλλονται από ΜΜΕ και στηρίζονται ποικιλοτρόπως και όταν εκπληρώσουν το ρόλο τους, εξαφανίζονται. Είδαμε πολλά αυτά τα δέκα χρόνια και θα δούμε και άλλα.

Με αφορμή και το προηγούμενο που προκλήθηκε με την αιφνιδιαστική κατάθεση των τροπολογιών Βρούτση για τις απολύσεις, πριν τις διακοπές και την καθολική αντίδραση της αντιπολίτευσης που αποχώρησε, πιστεύετε ότι δημιουργούνται περιθώρια για επιμέρους «μέτωπα» σε κοινοβουλευτικό επίπεδο με άλλα κόμματα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΜέΡΑ25;

Το μόνο «μέτωπο» που εμείς βλέπουμε είναι ανάμεσα στα αστικά κόμματα, τα οποία μαζί έχουν ήδη ψηφίσει 2 από τα 4 νομοσχέδια. Ανάμεσα σε αυτά και αυτό για τα «προσωπικά δεδομένα». Όσο για τις τροπολογίες Βρούτση, θυμίζω ότι ο εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ ωρυόταν ότι αυτή για τις συντάξεις ήταν αντιγραφή δικιάς του τροπολογίας. Ταυτόχρονα, ο υπουργός προσπάθησε να δικαιολογήσει την άθλια μεθόδευση αξιοποιώντας ότι και ο ΣΥΡΙΖΑ πολύ συχνά ακολουθούσε την ίδια πρακτική. Όσον αφορά το ΜΕΡΑ25, επιβεβαιώνει ότι παίζει το ρόλο αναχώματος στο ριζοσπαστισμό και θα δούμε και τι άλλο.

Με την ευκαιρία να πούμε ότι η κατάργηση του «βάσιμου λόγου απόλυσης», στόχο έχει την πλήρη κατάργηση της αποζημίωσης, σταθερή απαίτηση των επιχειρηματικών ομίλων. Μαζί μ’ αυτό το «ηλεκτρονικό μητρώο των συνδικάτων» και των «ηλεκτρονικών ψηφοφοριών», δηλαδή το πλήρες «φακέλωμα» των εργαζομένων που είναι συνδικαλισμένοι και ο ασφυκτικός έλεγχος των συνδικάτων, είναι η συνέχεια του νόμου του ΣΥΡΙΖΑ που βάζει εμπόδια στην απεργία.

Πώς κρίνετε τις διεργασίες για το μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ και τι σημαίνει η όποια μετατόπισή του;

Ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να εδραιώσει τη θέση του, ως βασική δύναμη της σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα. Και μάλιστα, ως συνεχιστής και εκφραστής της αμαρτωλής σοσιαλδημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ. Αυτό το επιβεβαιώνει η βρώμικη δουλειά, που έβγαλε, όταν το σύστημα αντιμετώπιζε δυσκολίες, κάτι που έκανε πάντα η σοσιαλδημοκρατία. Ως τέτοια δύναμη θα συνεχίζει να επιδιώκει τη θωράκιση του συστήματος, αλλά και να καλλιεργεί αυταπάτες ότι μπορεί δήθεν να υπάρξει φιλολαϊκή διαχείρισή του. Θα συνεχίζει να προβάλει τις υπαρκτές διαφορές του με τη ΝΔ σε επιμέρους ζητήματα, που όμως δεν αναιρούν τον κοινό τους στόχο να αντιμετωπιστούν οι δυσκολίες του βάρβαρου συστήματος και της σταθερότητάς του, λόγω της αναιμικής οικονομικής ανάκαμψης και των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

Το ΚΚΕ κράτησε τις δυνάμεις του στις εκλογές, αλλά, παρά τα ανοίγματα συστράτευσης με έναν αριστερό κόσμο, δεν κατόρθωσε να ενισχύσει το ποσοστό του. Τι κρατά καθηλωμένη την επιρροή σας και πώς θα ξεπεράσετε αυτό το εμπόδιο;

Η πολιτική επιρροή και το κύρος του ΚΚΕ στις σημερινές συνθήκες, όπως πολλοί ομολογούν, είναι δυσανάλογο με αυτό που εκφράζεται στις εκλογές. Το εκλογικό αποτέλεσμα φυσικά δυσκολεύει τη λαϊκή πάλη και διεκδίκηση, όμως η συμπόρευση με το ΚΚΕ έχει τη δική της δυναμική και εκφράζει θετικές διεργασίες που μπορούν να πολλαπλασιαστούν στο εργατικό – λαϊκό κίνημα. Στο βαθμό που ενισχυθούν παραπέρα τα χαρακτηριστικά του ΚΚΕ, ως δύναμης εργατικής – λαϊκής συσπείρωσης και κοινωνικής ανατροπής, θα μπορούμε συνεχώς να αναμετριόμαστε με τις δυσκολίες του πολύ αρνητικού συσχετισμού, δίνοντας όλες μας τις δυνάμεις για να ανασυγκροτηθεί το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, να πάρει σάρκα και οστά μια μεγάλη Κοινωνική Συμμαχία, που θα ανοίξει το δρόμο για τη λαϊκή ευημερία.

Συμπληρώθηκαν 70 χρόνια από τη λήξη του εμφυλίου πολέμου 1946-49. Για το ΚΚΕ ήταν, παρά την ήττα, μια κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης στην Ελλάδα και παρακαταθήκη για το μέλλον. Πιστεύετε ότι είναι μονόδρομος τα όπλα;

Και μέσα από την Ιστορία γνωρίζουμε ότι όταν η εργατική τάξη πιστέψει στη δύναμή της και αναδειχθεί σε ηγετική δύναμη της κοινωνικής ανατροπής, η εκμεταλλευτική εξουσία δεν θα κάτσει με σταυρωμένα χέρια. Αυτή η αναμέτρηση και οι συνθήκες στις οποίες θα διεξαχθεί, θα δώσουν και τις μορφές πάλης. Το σίγουρο είναι ότι όταν ο λαός, όπως και τότε, μπροστά στο δίλημμα «υποταγή ή οργάνωση της πάλης και αντεπίθεση», επιλέξει το δεύτερο δρόμο, τότε έχει και το δικαίωμα να αντιμετωπίσει την αντίσταση αυτών που τον θέλουν σκυμμένο».

902.gr