ΚΙΦΟΚΕΡΗ ΑθΑΝΑΣΙΑ: Η μοναδική τροχοπέδη στο κυνήγι των ονείρων και στην επίτευξη των στόχων, δεν είναι άλλος από τον ίδιο μας τον εαυτό.

1)Πώς αισθάνθηκες όταν έπιασες στα χέρια σου το πρώτο βιβλίο σου;

Ήταν μεγάλη χαρά και συγκίνηση για μένα, δεδομένου ότι από παιδί θαυμάζω τους ανθρώπους που ασχολούνται με τη συγγραφή και εκδίδουν τα έργα τους. Πάντα ήθελα να τους μοιάσω. Αν μη τι άλλο ένιωσα ευτυχία και ενθουσιασμό, ότι ένα όνειρό μου έγινε πραγματικότητα.

2)Ποιο μήνυμα θα θέλατε να περάσετε στους αναγνώστες με τα βιβλία σας;

Γενικά, δε θα έλεγα ότι επιθυμώ να «περάσω» κάποιο συγκεκριμένο μήνυμα. Πιστεύω ότι στη λογοτεχνία ο δημιουργός μοιράζεται τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τους προβληματισμούς του με τον αναγνώστη και πρέπει να του αφήνει το περιθώριο να συμφωνήσει, να διαφωνήσει, να ταυτιστεί όσο και όπου επιθυμεί εκείνος.

3)Ξεκινάτε να γράφετε για εσάς ή υπάρχει ο ιδανικός αναγνώστης που σας «βοηθάει»;

Γράφω για να σκέφτομαι. Γράφω για πράγματα που δεν γνωρίζω και βλέπω την εξέλιξη της γνώσης. Γράφω περισσότερο για μένα και λιγότερο για τους άλλους.

4)Ποια είναι τα συστατικά για ένα επιτυχημένο λογοτεχνικά και εμπορικά βιβλίο;

Αυτό είναι κάτι που θα ήθελαν όλοι οι συγγραφείς και οι εκδοτικοί οίκοι να το γνωρίζουν! Δεν υπάρχουν, πιστεύω, συνταγές. Θεωρώ όμως ότι μεγάλη σημασία έχουν οι ήρωες σε ένα βιβλίο. Όταν αγγίξουν τον αναγνώστη και καταφέρουν να χαραχτούν στη μνήμη του αυτό είναι μεγάλη επιτυχία.

5)Πιστεύετε πως το επιστημονικό υπόβαθρο είναι απαραίτητο για την συγγραφή ενός βιβλίου ή αρκεί το έμφυτο συγγραφικό ταλέντο, η φαντασία η εμπειρίες του συγγραφέα;

Δεν θεωρώ το επιστημονικό υπόβαθρο ως αναγκαία και ικανή συνθήκη για να γραφτεί ένα βιβλίο ή ένα καλό βιβλίο. Για να γραφτεί ένα καλό βιβλίο που θα αγγίξει τις καρδιές μας, αρκεί μια γόνιμη φαντασία και μια αλήθεια στην προσέγγιση. Το επιστημονικό υπόβαθρο ωστόσο βοηθάει στην ορθή γνώση της γλώσσας και ενδεχομένως στην ευχερέστερη αποτύπωση των ιδεών.

6)Συνήθως οι περισσότεροι συγγραφείς είτε έχουν σπουδάσει κάποιο αντικείμενο, είτε ασκούν ως επάγγελμα κάτι τελείως διαφορετικό από την συγγραφική τους ιδιότητα αλλά και τις σπουδές τους. Θα θέλατε να μας μιλήσετε σχετικά με αυτό και να μας πείτε πόσο αρμονικός είναι ο συνδυασμός όλων αυτών και κατά πόσο αλληλοεπηρεάζονται οι επιμέρους ιδιότητές σας;

Εγώ έχω σπουδάσει παιδαγωγικά στο Τμήμα Προσχολικής Αγωγής και εκπαιδευτικού Σχεδιασμού στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, κάνω μεταπτυχιακό στην Ειδική Αγωγή στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο Πατρών και συνάμα έχω παρακολουθήσει μαθήματα ισπανικών στο Ισπανικό Ινστιτούτο (Cervantes) και μαθήματα υποκριτικής στο Θέατρο των Αλλαγών με καθηγητή τον ηθοποιό Θοδωρή Αθερίδη. Γενικά έχω πειραματιστεί σε διάφορους τομείς και έχω κάνει διάφορες δουλειές όπως για παράδειγμα έχω εργαστεί σε εκδοτικούς οίκους, σε φροντιστήρια, σε χρηματιστηριακή εταιρεία και φυσικά ως νηπιαγωγός που είναι το βασικό μου επάγγελμα. Αυτό βέβαια δεν επηρεάζει την αγάπη μου για τα βιβλία και την συγγραφή ωστόσο δεν τα συνδέω. Η συγγραφή δεν αποτελεί επάγγελμα για εμένα αλλά κυρίως την ανάγκη μου να εξωτερικεύσω τα συναισθήματα μου και τις σκέψεις μου.

7) Με ποια φράση θα θέλατε να κλείσουμε αυτή τη συνέντευξη, κυρία Κιφοκέρη;

«Η μοναδική τροχοπέδη στο κυνήγι των ονείρων και στην επίτευξη των στόχων, δεν είναι άλλος από τον ίδιο μας τον εαυτό». Σας ευχαριστώ θερμά για τη φιλοξενία.