Στην σημερινή Ελλάδα έχουμε περίπου 400.000 υποψήφιους συνταξιούχους οι οποίοι συνωστίζονται απο το 2016 στα κουτιά και εφοριαμούς του ΕΦΚΑ ανα την Ελλάδα .
Είναι όλοι άνθρωποι που έχουν εργαστεί απο την δεκαετία του 70 και 80,έχουν πληρώσει έγκαιρα τις εισφορές τους στο ΙΚΑ ΤΕΒΕ κλπ,συναντήθηκαν στο τέλος της ζωής τους με την κρίση,αλλά δικαιούνται στο τέλος της ζωής τους μία αποζημίωση των όσων πρόσφεραν στην πατρίδα επι δεκαετίες.
Με τις δικές τους συνεισφορές στήθηκε το οικοδόμημα της υγείας στον τόπο μας,απασχολήθηκαν χιλιάδες γιατροί και νοσοκόμοι,Εθνικό Σύστημα Υγείας κλπ.
Ο χρόνος αναμονής έχει αγγίξει τα 3 χρόνια απο την στιγμή που θα υποβάλλει κανείς την αίτηση συνταξιοδότησης…πρέπει να έχει αποθέματα για σχεδόν 3 χρόνια.
Στο ενδιάμεσο διάστημα δεν δικαιούται ούτε μικρής προκαταβολής,ούτε επιδόματος ανεργίας –ενώ παραμένει άνεργος ώσπου να πληρωθεί-και φυσικά δεν μπορεί να εργαστεί πουθενά γιατί κλέβει θέση εργασίας απο κάποιον νέο.
Και σας ρωτώ.Γνωρίζετε πολλούς που έχουν καβάντζα για 3 ολόκληρα χρόνια!!!!
Στις πιο συνηθισμένες περιπτώσεις ,βοηθιούνται απο την οικογένεια,αφού έχουν τελειώσει τα αποθέματα,απο φίλους και συγγενείς και παραμένουν άφωνοι με την συμπεριφορά ενός φοροεισπρακτικού κράτους προς τους ηλικιωμένους πια πολίτες, που θα έπρεπε τιμής ένεκεν να είναι στα όπα-όπα.
Οι φάκελοί τους περιφέρονται απο γραφείο σε γραφείο στα τμήματα που έχουν καταργηθεί αλλά παραμένουν στην θέση τους-ΙΚΑ+ΤΕΒΕ…και έχουμε τα ευτράπελα του:Ο φάκελλος είναι στο ΙΚΑ,απορρίφθηκε και θα πάει στο ΤΕΒΕ,επέστρεψε στην περιφέρεια,είναι στο τοπικό γραφείο,το έχει ο διευθυντής,κάντε μας μια υπεύθυνη δήλωση ότι τα πρωτότυπα τα στείλατε στην αρμόδια υπηρεσία κλπ.
Επι 18 μήνες περιμένουμε μία αλληλογραφία ένα σημάδι ότι κάτι κινείται…
Εις μάτην.
Και ντρεπόμαστε πια να τηλεφωνήσουμε ή να επισκεφτούμε κάποιο γραφείο για πληροφορίες όπου ο κάθε υπάλληλος ανάλογα με την διάθεσή του μπορεί να σε βάλει στην θέση σου με μία φράση…
Σε διαδοχική σύνταξη ΙΚΑ-ΤΕΒΕ και δυστυχώς και τα τελευταία χρόνια στο εξωτερικό –αναγκαστικά αφού η Ελλάδα μας κλώτσησε στα πενήντα μας-απάντησε ο υπάλληλος το εξής:
-Γιατί δεν μείνατε στο Εξωτερικό!!!!!
Σχεδόν σαν γροθιά μας ήρθε αυτή η φράση στο πρόσωπο.
-Γιατί και απο το εξωτερικό,ρυθμίζαμε τις εισφορές μας στα Ελληνικά ταμεία για να δικαιούμαστε την σύνταξη στην χώρα μας.
Ποιός θέλει να ξενητευτεί στα γεράματα μόνο για την καλύτερη ιατρική περίθαλψη,ή για τις καλύτερες συνθήκες διαβίωσης όταν είσαι πλημμυρισμένος απο Ελλάδα,τα παιδιά σου ζουν στην χώρα σου,οι φίλοι σου οι συγγενείς,έχεις τα κόκαλα των γονιών σου εδώ…
Εδώ θέλω να λειτουργούν τα συστήματα που επι 4 δεκαετίες τροφοδοτούσα με τις εισφορές μου.
Θέλω να ακούω την μητρική μου γλώσσα μου όταν θα πάω στον γιατρό,να μιλήσω με τον φαρμακοποιό της γειτονιάς μου για το καλύτερο δυνατόν φάρμακο,και να κλείσω τα μάτια μου στην εκκλησιά του χωριού μου.
Βάλθηκαν οι πολιτικοί να παίξουν το βρώμικο παιχνίδι τους πάνω στα υγιή κάποτε ταμεία και εξακολουθούν με περισσή ξεδιαντροπιά να μην βάζουν μία σειρά σε ότι απόμεινε.
Δεν θα μιλήσω για τις περικοπές,πονάνε,αλλά για την δικαιοσύνη στην ξεκούραση μετά απο 40 χρόνια αγώνα για την επιβίωση.
Όμηροι της ασυννενοησίας οι 400.000 έντιμοι έλληνες πολίτες στην δύση της ζωής τους παρακολουθούν τα κοράκια να ξεσκίζουν το κουφάρι της Εθνικής Σύνταξης.
Για πόσο ακόμα!!!!!

Δήμητρα Γκατζηγιάννη Αναστασίου