Συνέντευξη στην Αθανασία Κιφοκέρη

Το θέατρο σκιών, ο γνωστός σε όλους μας Καραγκιόζης είναι αναμφισβήτητα κομμάτι της λαϊκής μας παράδοσης. Μέσα του περικλείει το λαϊκό παραμύθι, την ελληνική ντοπιολαλιά, την τοπική ενδυμασία. Υπήρξε θέαμα που μεγάλωσε γενιές και γενιές παιδιών και έγινε αντικείμενο θαυμασμού και μελέτης από ξένους μελετητές. Για όλα τα παραπάνω σήμερα έχουμε κοντά μας έναν από τους καλύτερους καραγκιοζοπαίχτες της νεότερης γενιάς τον Χρήστο Σούκα.

· Χρήστο, πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με τον Καραγκιόζη δεδομένου ότι είσαι μόλις 27 χρονών;

· Γεννήθηκα μέσα σε ένα σπίτι που έχει ιστορία στην λαϊκή μας παράδοση. Παππούς μου ήταν ο μουσικός Ευάγγελος Σούκας, ο πατριάρχης της οικογένειας των Σουκαίων. Ήταν λοιπόν μοιραίο να αγαπήσω και εγώ ότι έχει σχέση με την λαϊκή μας κληρονομιά. Ο Καραγκιόζης με μάγεψε από μικρό, οι γονείς μου θυμούνται τεσσάρων ετών να κόβω ανθρωπάκια από εφημερίδες και να παίζω πίσω από την κουρτίνα. Ήδη λοιπόν είχε μπεi μέσα μου το … μικρόβιο. Η αγάπη μου θέριεψε όταν είδα την πρώτη μου ζωντανή παράσταση από τον Σάκη Λέντερη. Γι’ αυτό το λόγο προσπαθώ και εγώ να διασώσω αυτή την τέχνη μέσα από τις παραστάσεις που δίνω σε ιδιωτικά και δημόσια σχολεία, νηπιαγωγεία και παιδικά πάρτυ.

· Τι είναι αυτό που αγάπησες σε αυτή την τέχνη;

· Η αλήθεια της. Ο Καραγκιόζης είναι πάνω από όλα ειλικρινής και ανιδιοτελής. Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς τον Καραγκιόζη. Ό,τι και αν μου συμβαίνει μόλις μπω στη σκηνή και χτυπήσω το τρίτο κουδούνι παίρνω ζωή, σαν να πετάω!!! Όλες μου οι σκέψεις σβήνουν και αισθάνομαι σαν να μου χαρίζουν τον κόσμο. Αυτός ήταν και ο λόγος που, αν και πτυχιούχος φυσικοθεραπείας ασχολήθηκα με τον Καραγκιόζη. Κοιμάμαι και ξυπνώ με την σκέψη του και μια καινούργια ιδέα που θέλω να υλοποιήσω κάθε φορά. Ζωγραφίζω φιγούρες από όλα τα υλικά, δέρμα, χαρτόνι, πλαστικό, φτιάχνω ρεκλάμες, ντεκόρ, σκηνικά. Πάρα πολλοί συνάδελφοι παίζουν με εργαλεία καμωμένα από τα χέρια μου.

· Ποιο είναι το μυστικό που τον κράτησε ζωντανό στις μέρες μας;

· Είναι ο Έλληνας με όλα τα θετικά και αρνητικά. Το θέατρο σκιών είναι ζωντανό θέατρο, το οποίο στηρίζεται στον αυτοσχεδιασμό. Ένα θέατρο πλασμένο από το λαό για το λαό. Οτιδήποτε μας στενοχωρεί, μας προβληματίζει, θέματα επικαιρότητας περνούν στον Καραγκιόζη και προβληματίζουν και τον ίδιο. Αυτό τα λέει όλα, νομίζω.

· Βρίσκεις ανταπόκριση από τα παιδιά;

· Ναι. Τα παιδιά κυριολεκτικά διψούν για Καραγκιόζη. Μιλά στην παιδική ψυχούλα τους, τα διδάσκει, τα ψυχαγωγεί, τους χαρίζει ανεμελιά. Είναι κάτι δικό τους και όχι ένα κινούμενο σκίτσο, άψυχο βγαλμένο από άλλους λαούς για άλλες κουλτούρες.

· Ο Καραγκιόζης έχει μέλλον;

· Βεβαίως. Ο Καραγκιόζης άντεξε σαν παλικάρι την επίθεση του κινηματογράφου, της τηλεόρασης ακόμα αντέχει και αντιπαλεύεται το κομπιούτερ, tablet, μέσα κοινωνικής δικτύωσης με τα πενιχρά μέσα, και όμως είναι παρόν.

Μου έτυχε σε ένα σχολείο μια δασκάλα που μου έφερε το παιδάκι της να με βοηθήσει πίσω από τη σκηνή γιατί λατρεύει τον Καραγκιόζη και κάποτε θέλει να ασχοληθεί. Ε, δεν υπήρξε πιο χαρούμενη μέρα για εμένα! Αισθάνεσαι δικαίωση.

Σήμερα τον Καραγκιόζη τον χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ, να μας δώσει κουράγιο, να μας πει με τον τρόπο του «κάνε κουράγιο, ψηλά το κεφάλι και μην κωλώνεις. Προχώρα. Νίκησα εγώ, θα νικήσει και εσύ. Είμαι εσύ, είμαι Ελλάδα και ο Έλληνας πάντα κερδίζει!!!»