KARIN BRYNARD
Ματωμένη έρημος
μτφρ.: Χρήστος Αρμάντο Γκέζος
εκδ. Μεταίχμιο

Η Κάριν Μπράιναρντ γνωρίζει πολύ καλά την ιστορία του τόπου της, υπήρξε, άλλωστε, επί σειράν ετών δημοσιογράφος που κάλυπτε τις συγκρούσεις και τις αναταραχές στο Γιοχάνεσμπουργκ, κατά τη διάρκεια του απαρτχάιντ. Γι’ αυτό, στα βιβλία της, συνδέονται επιτυχώς το παρελθόν με το παρόν, ενώ τα πρόσφατα γεγονότα γίνονται κατανοητά εάν ιδωθούν σύμφωνα με όσα προηγήθηκαν. Η αντιπαλότητα, ο ανταγωνισμός, οι παραδόσεις, οι προκαταλήψεις και η καχυποψία ανάμεσα στα μέλη των δύο κοινοτήτων προσφέρει πλούσιο υλικό στη συγγραφέα, το οποίο μπορεί να το ελέγξει και να το μεταπλάσει σε μιαν ενδιαφέρουσα ιστορία μυστηρίου που παρασύρει τον αναγνώστη σε μέρη άγνωστα, σε έναν κόσμο ακόμη πρωτόγονο, όπου τα πάθη δεν χαλιναγωγούνται.

Πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο Αλμπέρτους Μπίσλααρ, αστυνομικός που έχει μετακινηθεί από το Γιοχάνεσμπουργκ και έχει τοποθετηθεί κάπου κοντά στην έρημο Καλαχάρι, ύστερα από ένα δυσάρεστο γεγονός που έκρινε την πορεία της καριέρας του. Είναι ευάλωτος σε όσα συμβαίνουν, στην κάθε άλλο παρά ήρεμη περιοχή που μετατίθεται, και επειδή κουβαλά στις πλάτες του την αποτυχημένη σχέση του, αλλά και επειδή ένα τραγικό γεγονός, ως επακόλουθό της, τον στοιχειώνει. Το κακό προϋπήρχε σε αυτήν την ξεχασμένη γωνιά της χώρας, δίπλα στην έρημο Καλαχάρι, κανείς όμως δεν υποψιαζόταν τις διαστάσεις του. Η δυναμική στις σχέσεις των κατοίκων άρχισε να αλλάζει όταν η εκκεντρική λευκή ζωγράφος, η οποία πήγε να ζήσει στην οικογενειακή φάρμα, βρέθηκε άγρια δολοφονημένη μαζί με τη μαύρη τετράχρονη θετή της κόρη. Δεν ήταν δύσκολο να πέσουν οι υποψίες στον ιθαγενή επιστάτη της φάρμας, ο οποίος διατηρούσε καλές σχέσεις με το θύμα. Η εκμετάλλευση της γης, το νερό, που σπανίζει, θα μπορούσαν να είναι τα κίνητρα για τη δολοφονία, όπως και η εκδίκηση. Είναι αυτά όμως;

Την υπόθεση αναλαμβάνει ο αστυνόμος Μπίσλααρ, ο οποίος έχει τους δικούς του δαίμονες να αντιμετωπίσει, πέρα από τις ραδιουργίες και τις φυλετικές αντιπαραθέσεις της κοινότητας. Ποιος ή ποιοι κρύβονται πίσω από τις στυγερές δολοφονίες; Είναι τα πράγματα όπως φαίνονται ή η υποκρισία και τα συμφέροντα δημιουργούν παράδοξα και ακραία δεδομένα; Πώς μπορεί ο αστυνόμος να ελέγξει τις προκαταλήψεις και την καχυποψία, που δημιουργούν αντιπαραθέσεις ανάμεσα στον ίδιο και στους συναδέλφους του; Οι συνθήκες τον αναγκάζουν να ερευνήσει όλες τις πλευρές της υπόθεσης και να πάει πολύ μακριά, να γνωρίσει ακόμη και τους θρύλους που συνδέονται με τον τόπο και τη νοοτροπία των ιθαγενών.

Η ιστορία είναι καλά δομημένη, οι περιγραφές των γεγονότων αλλά και των τοπίων έντονες και παραστατικές, οι χαρακτήρες πειστικοί. Και διαβάζοντάς τη διαπιστώνει κανείς ότι ένα μυθιστόρημα του αστυνομικού είδους που γράφτηκε στη Νότιο Αφρική έχει πολλά κοινά στοιχεία με την εξωστρέφεια εκείνου που γράφεται στο άλλο άκρο, τη Σκανδιναβία ή την Αυστραλία. Γιατί οι αναλογίες ανάμεσα στη «Ματωμένη έρημο» και την «Ξηρασία» της Τζέιν Χάρπερ είναι πολλές, ιδιαιτέρως στον ρόλο που παίζει η φύση, αν εξαιρεθεί, βεβαίως, το ιστορικό πλαίσιο το οποίο καθόρισε και καθορίζει την πραγματικότητα της νοτιοαφρικανικής χώρας.

Πηγή: kathimerini.gr