O καθρέφτης

Και μόνη μου εμπρός σου στάθηκα,
Εαυτέ μου.
Την μέρα μου να κλείσω θέλω.
Μα υπάρχει μια εκκρεμότητα
ήσυχη δεν μ’ αφήνει.
Την ξήλωσα, την πέταξα
μα επιμένει εκείνη.
Δεν δέχομαι δεν δύναμαι
θέλω να την πετάξω
έτσι όπως την άρχισα θέλω να την πατάξω.
Μα πρώτα βλέπεις εαυτέ,
με σένα πρέπει ν’ αναμετρηθώ.
Να σε μουντζώσω
και ύστερα να κοιμηθώ.

Δήμητρα Γκατζηγιάννη Αναστασίου