Η  βιωματική συνιστώσα μεταλλάσσεται σε  έμπνευση στην  ‘’Εγνατία οδό’’ της  Χρυσούλας Βακιρτζή. Η λογοτεχνική αδεία  και η εμπνευσμένη γραφή της  γόνιμα και εποικοδομητικά παρουσιάζει εικόνες δράσης περιπλάνησης και  περιήγησης  από την αλήθεια  της καθημερινότητας , τις οποίες αναπαράγει διαπλαστικά  και διαφωτιστικά  με απόλυτη εγκαρτέρηση και αγάπη.                                                                                            Τοποθετεί  τις  περιπετειώδεις αφηγήσεις της σε  μια εποχή που έχει φύγει και τις δένει εύληπτα  και ευπρόσδεκτα με τα σημερινά χρόνια.Πρόκειται για επιλεγμένες καταθέσεις ψυχής  που αρχιτεκτονικά την συνδέουν άρρηκτα και έμμεσα  με το περιβάλλον της οικογένειας ,των συγγενών, των φίλων και  με τον ευρύτερο περίγυρο που την διαμόρφωσε ως οντότητα  στην κοινωνία  που ζει, υπάρχει και δημιουργεί. Την πραγματικότητα που βίωσε και βιώνει την σκιαγραφεί και την ιστορεί τονίζοντας  με υποβλητική επιστέγαση τα συγκεκριμένα σύμβολα που την διευθετούν και την καθορίζουν.                                  Εύστοχα εκφράζει και προσδιορίζει κάθε τι  που αντιλαμβάνεται, που αξίζει για να ασχοληθεί και να εντρυφήσει στις δομές του  .Παραθέτει  μνήμες που πυροδοτούν σημαντικές  εικόνες ενώ προσδιορίζει  άμεσα τα σημαίνοντα συμβάντα , την θέση που κρατούν στο  υποσυνείδητο της  και  την ενέργεια που στοιχειοθετούν στο φάσμα  των νοητικών ερεθισμάτων της . Ελεύθερα  και στοχαστικά  με λυρική  ευαισθησία μετουσιώνει σε λόγο συναισθήματα , μαρτυρίες και εντυπώσεις  με μηνύματα  από οράματα και  συγκινησιακούς κραδασμούς. Εξερευνά χωρίς επιτήδευση μια ποικιλία  αισθαντικών ερεθισμάτων με στοιχεία εσωτερικής ανάδυσης. Εναρμονίζει στο κείμενο της  μια ενδότερη ανάλυση και  μια ενδοσκοπική μελέτη  για θέματα  που την άγγιξαν ,την προβλημάτισαν, την επηρέασαν  και τονίζει το μεγαλείο μιας δυναμικής αντιμετώπισης  που  ενσαρκώνεται  διακριτικά , σταδιακά και βαθμιαία.                                                                                                        Δικαιώνει με πλαστικότητα άποψης τους ήχους, τις ωσμώσεις, τις εμπειρίες ,την απαλότητα στην οδύνη των σκέψεων καθώς και την κορύφωση των συναισθηματικών  καταστάσεων πέρα από την διαπραγμάτευση της φορμαρισμένης υφής.                                          Αναπλάθει μορφικά κάθε σκιερή και φωτεινή άποψη τολμώντας να αναθεωρήσει, να κρίνει, να απαιτήσει, να κατατάξει και να επισυνάψει  αποτελεσματικά προθέσεις  και διαθέσεις  με απολήξεις σε  εμβληματικούς συνδυασμούς . Προσεγγίζει περισπούδαστα  και ουσιαστικά  τα δεδομένα  της ανθρώπινης  ύπαρξης, τα  οποία αναπαράγει , αναπλάθει και  προβάλει  με πηγαίο ύφος. Μελετώντας τα επεισόδια των καταγραφών που διευκρινίζει  ανοίγει  παράλληλα  διόδους, διαγώνιους και διαδρόμους στην διαχρονικότητα .                    Έντεχνα αλλά ωστόσο με πρωτότυπη  πυκνότητα και λεπτομέρεια η ύλη του βιβλίου της έχει το προνόμιο του αβρού επεξηγηματικού λόγου που εξελίσσεται κινητικά και ανοδικά  με επιλεκτική μουσικότητα. Μαγνητίζοντας τον αναγνώστη τον προσκαλεί να μπει στο παιχνίδι, τον κάνει συμμέτοχο  και κοινωνό  ενώ τον μυεί παράλληλα  σε ιδεογραφικές διατυπώσεις  που δεν αρκούνται μόνο στην  οπτική διευθέτηση αλλά ζητούν την περιδιάβαση στην ιδιάζουσα  θεματική της.Με δύναμη ψυχής, αισιοδοξία, συλλογισμό για κάτι βαθύτερο τον προκαλεί να ψάξει να βρει τον εαυτό του και να τοποθετηθεί στα δρώμενα.                          Στην συνέχεια  τον κάνει σύμμαχο και αναπόσπαστο μέλος σε ένα ενωμένο σύνολο με λεκτική μετάδοση, με  ποιοτική χροιά, με μια  μαγεία ακουστική που μεταδίδει με ομορφιά κάθε ένταση και έκσταση.                                                                                                Στις ποικίλες εκφάνσεις  που σταχυολογεί  παραπέμπει το αναγνωστικό κοινό συχνά  και εκπρόθεσμα σε αποκαλύψεις που σηματοδοτούν  την περιοχή του πραγματικού-φαντασιακού και επιφυλάσσουν την διείσδυση στον εσωτερικό πλούτο των συλλήψεων που παρεπιδημούν.Μέσα από ανεπανάληπτους συνειρμούς επιτρέπει να αναδύεται συμβολιστικά  μια αφετηρία μάθησης, φιλοσοφίας και σοφίας που ενέχει έναν εκφραστικό συνδυασμό με  παραστατικά κωδικοποιημένες σχηματοποιήσεις που κατευθύνουν προς ένα πεδίο πνευματικής διαύγειας. Ταυτίζοντας την ζωή με ότι συναντούμε στην διάρκεια της υμνητικά εκθέτει  τοπία με σουρεαλιστικές  παραστάσεις  που ξεκινούν από ένα ιδιότυπο ρεαλισμό και καταλήγουν σε αφαιρετικές προεκτάσεις και απολήξεις.                                                      Μέσα από  ανατομικές μελέτες φτάνει σε γραφικές επεξεργασίες με διακοσμητική υφή και με κυρίαρχο ένα μοτίβο που διαγράφει ευφρόσυνες ζωτικές τροχιές με σημειολογική  θέση και θέαση.Με την παρέμβαση του σωστού τονισμού  της σημασίας των λέξεων επιτρέπει να κυμαίνονται ανάμεσα στα ιδεογράμματα  και στα συμπλέγματα των εμφορούμενων απεικονίσεων της  ενστάσεις  που  συνυπάρχουν παράλληλα με την ιδεαλιστική ανατρεπτική διείσδυση, που σηματοδοτούν  με  τις  κατάλληλες επιρροές κάθε ρήση και κάθε ιδιόχρωμα στην ωδή της φωνής της.                                                                                               Με απόλυτη αρμονία και διακυμάνσεις το μαγευτικό ταξίδι της κινείτε συχνά  προς την μυθοπλασία, την αντίσταση, την αντίρρηση  και  την αντιπαράθεση προς την μυθολογία της καρδιάς .Σε διαλεκτικές συνιστώσες  βιωματικών τάσεων με  εικαστικές ερμηνείες που εστιάζονται στις κατακτήσεις μιας αινιγματικής συνάρτησης που αναπτύσσεται ευρηματικά  ανάμεσα στο οικείο και το μακρινό.Διαβάζοντας προσεκτικά τις σελίδες φανταζόμαστε ότι βλέπουμε απέναντι η δίπλα στα γραφόμενα  πολύχρωμους πίνακες ζωγραφικής που οι εικονίσεις τους  πηγάζουν ξεκάθαρα και αυθόρμητα από μια ενδιαφέρουσα συλλογιστική  .    Συμπερασματικά οι μεταπλάσεις της φυσικής διάστασης των πραγμάτων και οι συναλλαγές των  ζωογόνων ρυθμών που εναλλάσσονται  στην ‘’Εγνατία Οδό’’ της Χρυσούλας Βακιρτζή σηματοδοτώντας το επίπεδο της δραστικής απόδοσης  ανάμεσα στο παρελθόν ,το παρόν και το μέλλον διαθέτουν εύλογα και συνειδητοποιημένα μοναδικότητα, καθολικότητα και οικουμενικότητα.

Ο Λεόντιος  Πετμεζάς  είναι ιστορικός τέχνης- βιβλιοκριτικός