Στις αρχές του 70,ήμουν περίπου 11 χρονών. Στον τόπο που ζούσαμε,λιγοστά τα μαγαζιά

και τα Χριστουγεννιάτικα αντικείμενα.

Ζούσαμε τότε στο ισόγειο σπίτι που είχε κληρονομήσει ο πατέρας μου.Τα παράθυρα ήταν ξύλινα με μεγάλο ξύλινο περβάζι από την μέσα μεριά.Εκεί είχαμε τοποθετήσει το μικρό δεντράκι των Χριστουγέννων …χωρούσε ίσα ίσα.

Με τον αδερφό μου είχαμε πριν τα κάλαντα εξοικονομήσει μερικές μπάλες χρωματιστές και τις κρεμάσαμε, με βαμβάκι στολίσαμε τα κλαδιά του, μία χάρτινη φάτνη στη βάση του…έτοιμο το δέντρο.

Μας έλειπε μόνο το αστέρι.Τα δέντρα με τα στολίδια τα πουλούσε τότε το μοναδικό μαγαζί στη Δεσκάτη, αυτό του Κριθάρα.Εκεί στην βιτρίνα του- που ήταν και μικρή-, ξεροσταλιάζαμε να χαζεύουμε όλα τα παιδιά τα χριστουγεννιάτικα πραματάκια.

Μετά τα κάλαντα ξεχυνόμασταν όλοι με τις εισπράξεις μας να τις ξοδέψουμε με ότι ήθελε ο καθένας.

Αφού λοιπόν πήραμε τις σοκολάτες μας και τα στολιδάκια, εκείνα τα Χριστούγεννα,το μάτι μου έπεσε πάνω σε ένα πολύχρωμο αστέρι.Μόλις το έβαζε στη βιτρίνα η Κυράτσω η γυναίκα του ιδιοκτήτη.

-Πόσο κοστίζει το  αστέρι την ρώτησα θαρραλέα.

-Είκοσι δραχμές,μου απάντησε.

Κοίταξα τα ψιλά μου….δεν έφταναν με τίποτα.

Πόσο το ήθελα το αστέρι, έλειπε από το δέντρο μας. Στεναχωρημένη έφυγα και πήγα στο σπίτι.Εξήγησα στην μάνα μου για το αστέρι.

Μου είπε ότι η ίδια δεν είχε λεφτά, αλλά όταν θα ερχόταν ο πατέρας μου από το  ταξίδι,

θα του το έλεγε.

Αφού περιμέναμε με τον αδερφό μου μέχρι αργά και δεν φάνηκε ο μπαμπάς μου, μας πήρε ο ύπνος.Κοιμόμασταν στο κρεβάτι που ήταν σύρριζα με το παράθυρο όπου είχαμε στολίσει το δεντράκι μας. Εκεί έκλεισα τα ματάκια μου παρακαλώντας να έρθει ο μπαμπάς μου εγκαίρως

να του εξηγήσω για το αστέρι που ήταν στην βιτρίνα του Κριθάρα και περίμενε να πάω να το αγοράσω και να το βάλω στην θέση του. Δηλαδή στην κορυφή του δικού μας δέντρου.

Αφού απόκαμα περιμένοντας να έρθει ο πατέρας από το ταξίδι, μάλλον με πήρε ο ύπνος…

Ονειρευόμουνα αστέρια να πλανούνται στον ουρανό, και μια καλή νεράϊδα έπιασε ένα και

πετούσε κατά πάνω μου κρατώντας το λαμπερό αστέρι…

Ξύπνησα αναστατωμένη και περίεργη πήγα να ελέγξω το δεντράκι μου.

Την κορυφή του τη στόλιζε το αστέρι του Κριθάρα. Ήταν στη θέση του. Στη βάση του

είχε ένα ελατήριο που εφάρμοζε ακριβώς στο μοναδικό κλαδάκι του. Τέλεια εφαρμογή!!!!!

Έτριψα τα μάτια μου,νόμιζα πως ονειρευόμουν…

Οι γονείς μου καθόταν κιόλας στο τραπέζι…Ο πατέρας μου χάρισε το πλατύ του χαμόγελο κάτω από τα μουστάκια του.

Έτρεξα στην αγκαλιά του και του έσκασα το φιλί μου!

Τον λάτρευα τον Πατέρα!