Tον Ιούλιο του 2015 ο Θάνος Μικρούτσικος είχε βρεθεί στη Λάρισα για μια συναυλία στο Κηποθέατρο Αλκαζάρ και είχε μιλήσει στη larissanet.

Δείτε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα της συνέντευξης:

«Η κάθε γενιά έχει και πυξίδα και πρέπει επίσης να σας πω ότι κάθε γενιά ζει και μια δραματική συγκυρία. Εγώ που γεννήθηκα το 1947 δεν θυμάμαι τον εαυτό μου να μην λέγεται γύρω μου, παντού, «πόσο κρίσιμα είναι τα πράγματα». Βεβαίως βλέποντας πίσω καταλαβαίνω πόσο κρίσιμα ήταν τα πράγματα τότε για την Ελλάδα: κατοχή, εμφύλιος.

Η δεκαετία που ήμουνα στο Πανεπιστήμιο εκεί το 1967-1974, δικτατορία. Σήμερα, η βάρβαρη, ειδικά για τους νέους, κρίση. Στη δεκαετία του 50 ξεριζώθηκαν ολόκληρα χωριά, εξαφανίστηκαν από το χάρτη, όταν όλοι έφυγαν στην ξενιτειά για δουλειά. Κάτι ανάλογο έγινε και τώρα με τους νέους ανθρώπους. Συνεπώς κάθε εποχή είναι κρίσιμη. Και κάθε εποχή οι νέοι άνθρωποι, συνολικά, είναι λίγο καλύτερα από τους προηγούμενους.

Εγώ θυμάμαι τον εαυτό μου 18 χρονών να διαβάζει πολύ, όχι ως εξαίρεση, αλλά ως κομμάτι μιας ομάδας, μειοψηφικής ενδεχομένως, αλλά ισχυρής, που διάβαζε, πήγαινε στο σύγχρονο κινηματογράφο, παρακολουθούσε άλλες μορφές τέχνης, κάτι που μπορεί να μην το βλέπεις σήμερα σε μεγάλο βαθμό, αλλά κι αν ακόμα μιλήσουμε για αποπροσανατολισμό, η ευθύνη βαραίνει κυριολεκτικά τα ΜΜΕ, κυρίως τα μεγάλα κανάλια, τα οποία λειτουργούν για την εμπέδωση αυτής της καθεστηκυίας τάξης πραγμάτων. Αυτά δεν τα λέω εγώ. Τα έχει αναλύσει εκπληκτικά ο Μακ Λουαν εδώ και 40 χρόνια, για τις ΗΠΑ, και ισχύουν γιατί απλά ζούμε στον καπιταλισμό. Και αυτό είναι ανεξάρτητο από το αν μας αρέσει ή όχι ο καπιταλισμός.

Πρέπει, ανεξαρτήτως προτιμήσεων, να βγάλουμε συμπέρασμα πως σ’ αυτό το σύστημα οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Τι είναι αυτό που ενοποιεί και εμπεδώνει την κυριαρχία του; Τα μεγάλα ΜΜΕ, είναι η απάντηση. Αυτά δημιουργούν φοβία στον κόσμο, αυτά προωθούν το τυποποιημένο προϊόν. Και αν ρωτούσα κάποιον που ίσως υπεραμύνονταν του συστήματος «αν την Κυριακή θες το μοσχαράκι της γιαγιάς ή κάτι από τα Mc Donald”, θα μου απαντούσε «το μοσχαράκι». Τότε γιατί προβάλεις το τυποποιημένο; Η γενιά του 1974 είχε πυξίδα. Απλώς έμπλεξε με μια πλαστή ευμάρεια, ειδικά στις κυβερνήσεις Σημίτη και Καραμανλή, η ευθύνη όμως γι’ αυτό βαραίνει το πολιτικό σύστημα και την κυρίαρχη τάξη».

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη ΕΔΩ

Πηγή: larissanet.gr