Εχει κλέψει τις καρδιές των αναγνωστών με το χαμόγελό της. Eνας άνθρωπος ευχάριστος, ουσιαστικός και πολυγραφότατος που τα παιδιά μαζί της φαίνεται να περνούν παραμυθένια!

Mιλήσαμε για το παιδί, το παιδικό βιβλίο και το νέο της μυθιστόρημα που πρόκειται να κυκλοφορήσει στα τέλη Μαρτίου. Της ευχόμαστε να είναι πάντα καλά και να προσφέρει γνώση και απόλαυση σε μικρούς και μεγάλους.

Συνέντευξη στο Polis Post και το Γιώργο Διαμάντη

Επηρεάζουν τη γραφή σας οι παιδικές σας μνήμες;

Τα βιώματα της προσωπικής μου διαδρομής αποτελούν για μένα μια ακόμα πηγή έμπνευσης και δημιουργίας. Η γλώσσα των λαϊκών παραμυθιών που άκουγα από τη Μικρασιάτισσα γιαγιά μου νομίζω πως επηρεάζει πάντοτε τη γραφή μου, γι’ αυτό και συχνά βάζω στο στόμα των ηρώων παροιμίες, παροιμιακές εκφράσεις και ό,τι άλλο έχει τη «μυρωδιά» εκείνων των ακουσμάτων.

Τι γίνονται οι ήρωες της ιστορίας όταν κάποιο βιβλίο σας τελειώνει. Μαθαίνετε νέα τους;

Ευτυχώς ταξιδεύουν στις καρδιές των παιδιών και αγαπιούνται για πολύ πολύ καιρό. Οι ήρωες ζωντανεύουν επίσης μέσα από δραστηριότητες που κάνουν δάσκαλοι και μαθητές στο πλαίσιο Προγραμμάτων Ψυχικής Υγείας και Συναισθηματικής Αγωγής που αναλαμβάνουν, ενώ συχνά αυτοί οι ίδιοι ήρωές μου γίνονται πρωταγωνιστές σε άλλες ιστορίες που φτιάχνουν τα παιδιά. Αρκετές φορές επίσης βοηθούνται από τους αναγνώστες να δραπετεύσουν από το βιβλίο τους και να συναντήσουν κάποιον άλλον ήρωα κειμένου, και μετά άλλον, ώσπου γίνονται μια ωραία παρέα και φτιάχνουν παραμυθοσαλάτες… να γλείφεις τα δάχτυλά σου!

Στην εποχή μας τα παιδιά καταναλώνουν μεγάλο μέρος του ελεύθερου χρόνου τους σε video games, αφήνοντας στην άκρη το βιβλίο. Τι γνώμη έχετε για τα παιχνίδια αυτά και πώς μπορούν να χειριστούν την κατάσταση οι ενήλικες;

Δεν μπορούμε, και ίσως δε θα έπρεπε, να εξοβελίσουμε τα ηλεκτρονικά παιχνίδια από τη ζωή των παιδιών. Το θέμα όμως είναι πώς θα συμπεριλάβουν ΚΑΙ το βιβλίο μέσα στον καθημερινό ελεύθερο χρόνο τους. Για να γίνει αυτό τα παιδιά πρέπει με διάφορους τρόπους  να «μυηθούν» από γονείς και δασκάλους στην ομορφιά του «ταξιδιού» του και να συνειδητοποιήσουν εν τέλει πως το βιβλίο έχει σημαντικά πλεονεκτήματα έναντι όλων των άλλων μέσων: τους δίνει χρόνο να τοποθετήσουν τα γεγονότα σε σειρά, να παρατηρήσουν τους ήρωες, να ταυτιστούν μαζί τους, να παρακολουθήσουν συμπεριφορές και καταστάσεις που μοιάζουν με τις δικές τους, να ξεφορτωθούν ενοχές, να σκεφτούν και να βρουν λύσεις σε πιθανά προβλήματα, να μπουν στη θέση των άλλων, να συνδέσουν τον προφορικό με τον γραπτό λόγο, να καλλιεργήσουν την αισθητική τους. Όλα αυτά δεν μπορούν να τα κάνουν όταν η μία εικόνα διαδέχεται την άλλη στην οθόνη εν ριπή οφθαλμού.

Πείτε μας λίγα λόγια για τη «Σύγκρια». Τι ήταν αυτό που σας οδήγησε στη συγγραφή του συγκεκριμένου βιβλίου;

Ήξερα από παιδί για τον «θεσμικό» ρόλο που έπαιζε η γυναίκα αυτή στη Λακωνική Μάνη και πόσο πολύτιμη μπορούσε να φανεί σε ένα άτεκνο ζευγάρι ή στο ζευγάρι που έκανε μόνο θηλυκά παιδιά.  Αποφάσισα λοιπόν να γράψω το μυθιστόρημα, στηριζόμενη σε μαρτυρίες και πραγματικά περιστατικά, με την επιθυμία όχι μόνο να μοιραστώ με τους αναγνώστες αυτό που συνέβαινε, αλλά και να αναδείξω πως το συναίσθημα μπορεί να επηρεάζεται από την κουλτούρα του τόπου. Για τον ίδιο ακριβώς λόγο έγραψα και το δεύτερο μυθιστόρημα (θα κυκλοφορήσει στα τέλη Μαρτίου από τις εκδόσεις Σαββάλας). Θέμα του μια ιδιαίτερη θυσία γυναίκας και εδώ.

Επιλέξατε να αναφερθείτε στη Λακωνική Μάνη, σε ένα τόπο καθαρά αυστηρό που ο λόγος των ανδρών ήταν νόμος. Ο θεσμός της σύγκριας έπαψε να υπάρχει. Τότε οι ανάγκες καθόριζαν τη ζωή. Σήμερα γίνονται υποχωρήσεις από μια γυναίκα για χάρη ενός παιδιού;

Όχι μόνο γίνονται υποχωρήσεις, αλλά πολλές μητέρες επιλέγουν να παραμένουν σε έναν γάμο που δεν τις ικανοποιεί  για χάρη των παιδιών τους. Αν πράττουν σωστά ή όχι δεν το κρίνω, πιστοποιώ απλώς την κατάσταση.

Θα μας μιλήσετε για τον εκδότη σας και τη συνεργασία σας;

Μετράμε δεκαπέντε χρόνια συνεργασίας με τις εκδόσεις Σαββάλας  και πιστεύω πως και οι δύο πλευρές είμαστε πολύ ευχαριστημένοι σε όλα τα επίπεδα. Τόσο εγώ όσο και ο εκδοτικός, σε κλίμα αλληλοσεβασμού και εκτίμησης, κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να παραδίδουμε στο αναγνωστικό κοινό βιβλία που προσφέρουν πνευματική και αισθητική απόλαυση.

Όταν ήσασταν παιδί ποιο βιβλίο ή συγγραφέα είχατε αγαπήσει πιο πολύ;

Εκείνα τα χρόνια δεν υπήρχε η ποικιλία αναγνωσμάτων που υπάρχει σήμερα. Κυκλοφορούσε κατ’ εξοχήν μεταφρασμένη λογοτεχνία, χώρια που δεν ήταν εύκολο να έχουμε πρόσβαση σε αυτή όλα τα παιδιά. Δύσκολες εποχές τότε. Από τα βιβλία λοιπόν που είχα διαβάσει, πάντα ξεχώριζα το «Χωρίς οικογένεια» του Έκτορα Μαλό και, περίεργο για κορίτσι, το «Οι τρεις Σωματοφύλακες» του Αλέξανδρου Δουμά. Τα έκανα «επανάληψη» τα καλοκαίρια και κάθε τόσο ανακάλυπτα πράγματα στα οποία δεν είχα δώσει σημασία την προηγούμενη φορά.

Ποια τα σχέδιά σας για το μέλλον;

Θα επισκεφτώ άμεσα το Πανευρωπαϊκό Σχολείο Μονάχου για τα παιδιά της Ομογένειας εκεί, ενώ μέχρι τις αρχές του Ιουνίου θα επισκέπτομαι πολλά σχολεία και νηπιαγωγεία σε όλη την Ελλάδα που με έχουν προσκαλέσει.

Ευχαριστώ θερμά για τη φιλοξενία και εύχομαι καλή συνέχεια με προσφορά στην ενημέρωση και τον πολιτισμό.

Η Γιολάντα Τσορώνη-Γεωργιάδη είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής, της Παιδαγωγικής Ακαδημίας, του Παιδαγωγικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών και έχει μετεκπαιδευτεί στο Μαράσλειο Διδασκαλείο. Εργάστηκε για πολλά χρόνια στη δημόσια εκπαίδευση, αρθρογραφεί σε παιδαγωγικά περιοδικά, συμμετέχει εθελοντικά σε οργανώσεις για την προαγωγή της λογοτεχνίας, είναι ενεργό μέλος της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς και έχει εκδώσει πολλά βιβλία για παιδιά και μελέτες λαογραφικού περιεχομένου. Έχει ενταχθεί στο Μητρώο Επιμορφωτών του προγράμματος «Καινοτόμες Δράσεις ενίσχυσης της φιλαναγνωσίας των μαθητών» και έχει αναλάβει επιμορφωτικό έργο σε ημερίδες επιμόρφωσης εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης

Εδώ θα βρείτε τα βιβλία της