Η Άλκη Ζέη η αγαπημένη συγγραφέας μικρών και μεγάλων αναγνωστών «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 97 ετών.

Για πολλές δεκαετίες ως συγγραφέας  και πεζογράφος γοητεύει τις νεαρές ψυχές που ζουν μέσα από τις σελίδες των βιβλίων της εξαιρετικές περιπέτειες, ζωντανές, αληθινές, ποιητικές, τρυφερές, ανθρώπινες και συγκινητικές .

Η συμμετοχή της στον αντιφασιστικό αγώνα και στην Εθνική Αντίσταση από τις γραμμές της ΕΠΟΝ καθόρισε την προσωπική ζωή και την φιλοσοφία  της. Στην Κατοχή σπούδασε φιλοσοφία του θεάτρου στην Φιλοσοφική του Πανεπιστημίου των Αθηνών και υποκριτική στη δραματική σχολή του Εθνικού Ωδείου Αθηνών. Το 1943 γνώρισε τον μελλοντικό της σύζυγο, το θεατρικό συγγραφέα Γιώργο Σεβαστίκογλου .Παντρεύτηκαν το 1945. Μετά την ήττα του ΔΣΕ στον εμφύλιο ο σύζυγος της διέφυγε στην Τασκένδη. Η Ζέη προσπάθησε να τον ακολουθήσει αλλά την συνέλαβαν και την εξόρισαν στη Χίο. Ύστερα από προσπάθειες έξι ετών, το 1954 επανασυνδέθηκε με τον σύζυγο της στην Τασκένδη. Απέκτησαν δυο παιδιά,την Ειρήνη και τον Πέτρο. Το 1957 μετακόμισαν στη Μόσχα, όπου σπούδασε και στο τμήμα σεναριογραφίας του Ινστιτούτου Κινηματογράφου της Μόσχας.

Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στην ΕΣΣΔ συνέχισε το γράψιμο και μια σειρά παιδικών διηγημάτων της δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό για τους νέους »Νεανική Φωνή» που είχε  συντακτική επιτροπή τον Μάριο Πλωρίτη, τον Τάσο Λιγνάδη και τον Κωστή Σκαλιώρα .        Το πρώτο της μυθιστόρημα, το αυτοβιογραφικό ,» Το καπλάνι της βιτρίνας » γράφτηκε το 1963  στη Μόσχα. Αποτελεί έργο-σταθμό στην ελληνική παιδική λογοτεχνία, καθώς αποτελεί το πρώτο ίσως παιδικό βιβλίο με πολιτικές αναφορές και πιο συγκεκριμένα στη δικτατορία του Μεταξά.Το 1964 επέστρεψε στην Ελλάδα για να ξαναφύγει πάλι το 1967, με τον ερχομό της Χούντας — αυτή τη φορά για το Παρίσι — και να επιστρέψει οριστικά το 1974.

Το 1971  εξόριστη στο Παρίσι, έγραψε τον »Μεγάλο περίπατο του Πέτρου», με θέμα την Κατοχή και την απελευθέρωση. Το σημαντικό στα ιστορικά της μυθιστορήματα είναι ότι δεν αποτελούν μια απλή καταγραφή ιστορικών γεγονότων αλλά είναι ζυμωμένα με τα αυτοβιογραφικά βιώματα των ηρώων της.

Μαζί με τη συγγραφέα  Ζώρζ Σαρρή, με την οποία γνωρίζονταν από τα σχολικά τους χρόνια, καθιέρωσε ένα νέο στυλ στο νεανικό μυθιστόρημα, τόσο από την άποψη του ζωντανού, αυτοβιογραφικού ύφους όσο και της εισαγωγής του πολιτικού, κοινωνικού και ιστορικού στοιχείου στο είδος.                                                                                                     Το εφηβικό μυθιστόρημα  της »Η Κωνσταντίνα και οι αράχνες της »(2002) κέρδισε το 2003 το βραβείο εφηβικού μυθιστορήματος του Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (ελληνικό τμήμα της IBBY), ενώ το 2004 η Ζέη ήταν υποψήφια για το βραβείο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και το βραβείο Άστριντ Λίντγκρεν λογοτεχνίας.                                                                  Το Βραβείο Mildred L. Batchelder της απονεμήθηκε για τις εκδόσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες των έργων της Το καπλάνι της βιτρίναςΟ μεγάλος περίπατος του Πέτρου και Κοντά στις ράγες.

Η «Αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα»,(1987) «Το καπλάνι της βιτρίνας» και «Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου», συμπεριλαμβάνονται στα διαχρονικά μπεστ σέλερ της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας.

Εκτός από την »Αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα» τα βιβλία της απευθύνονται κυρίως στα παιδιά και τους εφήβους. Διαβάζονται ωστόσο  με μεγάλη ευχαρίστηση και από τους ενήλικες. Εμπνέονται από προσωπικές της εμπειρίες υφαίνοντας την υπόθεσή τους παράλληλα με ιστορικά γεγονότα. Τα θέματα που πραγματεύονται είναι καθημερινά και πανανθρώπινα.

Το  »Καπλάνι της βιτρίνας» ,(1963) το πρώτο της μυθιστόρημα, υπήρξε έργο – σταθμός για την ελληνική παιδική λογοτεχνία και θεωρείται πλέον ένα κλασικό έργο της παγκόσμιας λογοτεχνίας για παιδιά, με συνεχείς επανεκδόσεις από το 1963 που πρωτοκυκλοφόρησε στην Ελλάδα και πολλές μεταφράσεις και διακρίσεις στο εξωτερικό.

Το 2010 τιμήθηκε με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για το σύνολο του έργου της και το 2014 αναγορεύτηκε σε επίτιμη διδάκτορα του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, για να τιμηθεί με τον τρόπο αυτό η προσφορά και το έργο της στην παιδική λογοτεχνία.        Το 2015 αναγορεύτηκε επίτιμη διδάκτωρ Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Πατρών. Βιβλία της έχουν μεταφραστεί σε 20 γλώσσες.

Έγραψε επίσης τα  βιβλία :                                                                                        Κοντά στις ράγες παιδικό μυθιστόρημα (1966)
Αρβυλάκια και γόβες παιδικό μυθιστόρημα(1975)
Ο θείος Πλάτων μυθιστόρημα(1975)
Κοντά στις ράγες διήγημα (1977)
Μια Κυριακή του Απρίλη διήγημα (1978)
Τα παπούτσια του Αννίβα μυθιστόρημα (1979)
Η μωβ ομπρέλα μυθιστόρημα (1989)
Η Αλίκη στη χώρα των μαρμάρων παιδικό μυθιστόρημα (1990)
Ο Ψεύτης Παππούς παιδικό διήγημα (1992)
Ματίας παιδικό διήγημα [Ά Κρατικό βραβείο παιδικής λογοτεχνίας το 2001](1993)
Σπανιόλικα Παπούτσια διήγημα (1994)
Γατοκουβέντες παιδικό μυθιστόρημα (1996)
Η δωδέκατη γιαγιά και άλλα.. παιδικό μυθιστόρημα (1998)
Νεανική Φωνή Ο τιμωρός μυθιστόρημα (1999)
Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο (2013)
Πόσο θα ζήσεις ακόμα, γιαγιά; (2017)
Ένα παιδί από το πουθενά (2019)

Η Άλκη Ζέη έχει μεταφράσει πολλά βιβλία από τα ιταλικά, γαλλικά και ρωσικά. Έχει ακόμα γράψει δύο θεατρικά έργα για παιδιά. Τον «Κεραμυδοτρέχαλο» διασκευή από το μυθιστόρημα της Σουηδής συγγραφέως Άστριντ Λίνγκριντ, που ανέβασε παλαιότερα και ξανανέβασε το 1992 η Λήδα Πρωτοψάλτη στο Θέατρο Στοά και τον «Βασιλιά Ματία τον Πρώτο» διασκευή από το μυθιστόρημα του Πολωνού συγγραφέα Γιάνους Κόρτσακ που ανέβασε το 1982 η Ξένια Καλογεροπούλου στην παιδική της σκηνή.

Τα βιβλία της »Το καπλάνι της βιτρίνας» και » Ό Ψεύτης Παππούς» έγιναν με επιτυχία  τηλεοπτικές σειρές .