Η συγγραφή αποτελεί γι’ αυτή μια διέξοδο όπου μπορεί να διοχετεύσει συναισθήματα, σκέψεις, προβληματισμούς με έντονο το ερωτικό στοιχείο. Ας απολαύσουμε μια συνομιλία μαζί της

Ιφιγένεια, πες μας λίγα λόγια για εσένα και τη συγγραφική σου διαδρομή

Η συγγραφή μπήκε στη ζωή μου μετά τη συνταξιοδότησή μου με ανήλικο τέκνο. Ήταν μια ευχάριστη νότα καθώς στον άπλετο ελεύθερο χρόνο μου πια μπορούσα να δημιουργήσω ανακαλύπτοντας μέσα μου βαθιά συναισθήματα, ιδέες και αξίες που ενυπήρχαν και ήθελαν διέξοδο. Ήταν ευχάριστη έκπληξη να ανακαλύπτω ιδιαίτερα στοιχεία του εαυτού μου και τις δυνατότητές μου που δεν γνώριζα ότι είχα σε αυτό τον τομέα. Από πολύ μικρή είχα πολύ ζωηρή φαντασία αλλά δεν είχα ποτέ ασχοληθεί ιδιαίτερα καθώς η καθημερινότητα με παρέσερνε στα πιο απαραίτητα για την επιβίωσή μου καθώς και της οικογένειάς μου.

Πόσα βιβλία έχεις γράψει και σε τι αναφέρονται;

Έχω γράψει κατά σειρά, τον «Κηπουρό» που θα επανεκδοθεί τώρα με τον τίτλο «Αγκάθια και αγριολούλουδα», «Πίσω από τις κλειστές πόρτες», «Έρωτας και επανάσταση». Τα επόμενα είναι το «Γλυκό Δηλητήριο» που δεν έχει ακόμη εκδοθεί και ο «Πράσινος Βάτραχος» που είναι αστυνομικό θρίλερ. Παράλληλα έχω γράψει πολλά παιδικά διηγήματα και παραμύθια τα οποία επίσης δεν έχουν εκδοθεί. Τώρα τελείωσα μια ποιητική συλλογή με τίτλο «Ιδεόπλαστος έρωτας» που πρόκειται πολύ σύντομα να εκδοθεί. Διαδραματίζονται όλα στη σύγχρονη εποχή και αναφέρονται στα σύγχρονα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε κάτω από το πρίσμα όμως του ερωτικού στοιχείου. Εμβαθύνονται από κοινωνικές και ψυχολογικές προεκτάσεις.

Έχοντας διαβάσει τα βιβλία σου διακρίνω μια χειμαρρώδη γραφή. Είναι εύκολο για εσένα να γεμίζεις σελίδες;

Πανεύκολο. Τόσο εύκολο που αληθινά με τρομάζει ο εσωτερικός μου κόσμος και δεν ξέρω και τι άλλο θα ανακαλύψω μέσα μου. Να σκεφτείτε ότι ένα βιβλίο γράφεται σε τρεις μήνες. Χρόνος ρεκόρ θα έλεγα. Κάθε συγγραφέας αντιπροσωπεύεται από τη γραφή του. Εμένα η γραφή μου ρέει κυριολεκτικά και σε εμποδίζει να εγκαταλείψεις την ανάγνωση. Πιστεύω ότι είναι αυτό που ζητά ο αναγνώστης.

Πώς σου ήρθε στο μυαλό να δουλέψεις επάνω σε αυτό το είδος συγγραφής;

Βγαίνει εντελώς αυθόρμητα από μέσα μου. Είναι το στοιχείο μου, τι να πω. Τα ζω στη φαντασία μου και έτσι μπορώ να τα περιγράφω έντονα. Δεν θα μπορούσα ποτέ να γράψω πολιτικό ή ιστορικό μυθιστόρημα. Δεν ασχολούμαι ιδιαίτερα ούτε με την πολιτική αλλά ούτε και  με την ιστορία. Αντιθέτως λατρεύω τη μυθολογία.

Η επαγγελματική σου πορεία σε βοήθησε στη συγγραφή;

Δεν θα έλεγα κάτι τέτοιο. Με βοήθησε η παρατηρητικότητά μου και η εσωτερική μου ανάγκη να αναλύω όλα τα δεδομένα που λαμβάνω από το περιβάλλον και να μην τα αποδέχομαι έτσι απλά. Η βαθύτατή μου σκέψη και η ενόραση που διαθέτω με βοήθησαν περισσότερο. Βέβαια και στη δουλειά απέκτησα πολλές εμπειρίες που τρόπον τινά με βοήθησαν.

Ένας συγγραφέας θεωρείς πως καλείται να διαρρήξει το φλοιό της σκέψης και των συναισθημάτων των ηρώων του;

Αναμφίβολα, διαφορετικά δεν θα ήταν αληθή αυτά που θα έγραφε. Ποιοι είναι όμως οι ήρωές του; Οι άνθρωποι που κυκλοφορούν γύρω μας. Καθένας πρέπει να το κάνει με τον περίγυρό του για να έχει σωστότερη άποψη των ανθρώπων που συναναστρέφεται,  της ίδιας της ζωής θα έλεγα, ακόμη κι αν δεν είναι συγγραφέας.

Θεωρείς πως ένα συγγραφικό έργο αποτυπώνει μέρος του εαυτού του συγγραφέα;

Φυσικά. Το κάθε βιβλίο φέρει την υπογραφή του συγγραφέα και όχι μόνο.  Φέρει το ύφος, τον τρόπο σκέψης του, τις εκφράσεις του, τις ιδέες του, τις φοβίες του, τα απωθημένα του, γενικά είναι η ίδια η ζωή του συγγραφέα εντέχνως τροποποιημένη και στοιχειοθετημένη στη ζωή των ηρώων. Ο κάθε συγγραφέας δεν μπορεί να παρεκκλίνει από τον εαυτό του.  Αναλύει τη δομή της ψυχής του. Τα γεγονότα μπορεί να μην τα έχει ζήσει, τα συναισθήματα όμως που τα καθορίζουν τα φέρει μέσα του.

Ποιοι συγγραφείς αποτελούν για εσένα πηγή έμπνευσης;

Ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, ο Νίκος Καζαντζάκης και από τους νεότερους ο Ισίδωρος Ζουργός.

Παράλληλα με τη συγγραφική σου δραστηριότητα ασχολείσαι και με τα πολιτιστικά δρώμενα μέσω του Πολιτιστικού Συλλόγου Βούλας «Υπατία». Μίλησέ μας γι’ αυτή τη δράση σου.

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Βούλας «Υπατία» του οποίου έχω την τιμή να είμαι πρόεδρος, ήταν μια ιδέα που είχα πριν αρκετά χρόνια η οποία υλοποιήθηκε με τη βοήθεια φίλων. Η «Υπατία» είναι μια κοιτίδα πολιτισμού. Έχουμε έναν πολύ ωραίο χώρο στο κέντρο της Βούλας όπου κάνουμε καταπληκτική δουλειά. Μέσα από αυτόν θα βγουν πολλά ταλέντα όπως ζωγράφοι, συγγραφείς, ποιητές. Επίσης με τα μαθήματα παραδοσιακών χορών βοηθάμε στη συνέχιση του ελληνικού πνεύματος διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο ελληνισμός είναι η παράδοση και η θρησκεία.

Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;

Τα μελλοντικά μου σχέδια είναι πολλά. Να έχουμε όλοι μας υγεία και να μπορώ να βαδίζω τη ζωή μου όπως θέλω και όχι όπως μου επιβάλλεται. Να έχω διαρκή μάθηση.  Να μπορώ να γράφω με τους ίδιους ρυθμούς και την όρεξη που γράφω τώρα. Να κάνω πολλά ταξίδια. Να βοηθήσω στη μεγαλύτερη ανάπτυξη του Πολιτιστικού Συλλόγου Βούλας «Υπατία».

Μικρό βιογραφικό: Η Ιφιγένεια Αμοργιανού-Χαντζή γεννήθηκε στους Σοφάδες Καρδίτσας. Έμαθε Αγγλικά, Γαλλικά και εξειδικεύθηκε στη μετάφραση. Εκπαιδεύτηκε στους Ηλεκτρονικούς Υπολογιστές. Είναι παντρεμένη και έχει ένα αγόρι. Εργάστηκε για 27 χρόνια στο Νοσοκομείο Ασκληπιείο Βούλας ως Γραμματέας του Καρδιολογικού Τμήματος. Μετά τη συνταξιοδότησή της από την υπηρεσία με ανήλικο παιδί ξεκίνησε μια δεύτερη δημιουργική πορεία στη ζωή της. Έγραψε και εξέδωσε το πρώτο της μυθιστόρημα «Ο Κηπουρός» και το δεύτερο μυθιστόρημα «Πίσω από τις κλειστές πόρτες». Το τρίτο της μυθιστόρημα ονομάζεται «Έρωτας και επανάσταση». Τα επόμενα είναι το «Γλυκό Δηλητήριο» που δεν έχει ακόμη εκδοθεί και ο «Πράσινος Βάτραχος» που είναι αστυνομικό θρίλερ. Παράλληλα ασχολείται με τη συγγραφή παιδικών διηγημάτων. Έχουν βραβευτεί τα βιβλία της «Πίσω από τις κλειστές πόρτες» και «Έρωτας και επανάσταση» από το Σύλλογο UNESCO Πειραιώς και Νήσων. Έχει βραβευτεί επίσης από τον ίδιο σύλλογο για το σύνολο του έργου της. Είναι Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Βούλας «Υπατία».

http://amorgianoy-i-igeneia.webnode.gr/