Κε Λαζάρου, το έργο σας είναι πολυσχιδές. Με ποιον τομέα της Τέχνης αισθάνεστε ότι βρίσκεστε πιο κοντά;
Αρχικά να σας ευχαριστήσω για τη συνέντευξη αυτή και τις ενδιαφέρουσες ερωτήσεις σας. Τα εικαστικά συνηθίζω να λέω πως είναι πίσω από τα φώτα των προβολέων στην Ελλάδα και αυτό που προσπαθώ να κάνω είναι να οργανώνω εκθέσεις και να «επικοινωνώ» νέους εικαστικούς κυρίως αλλά και εικαστικούς που ήδη έχουν κάνει κάποια πορεία. Επομένως η επικοινωνία ανθρώπων που προσφέρουν Τέχνη είναι το ζητούμενό μου, γιατί μέσα από αυτή γίνονται και εκείνοι και η προσπάθειά τους αλλά και τα Εικαστικά ευρύτερα γνωστά. Βέβαια
είμαι πλέον πολύ ευτυχισμένος που όλες τις μορφές Τέχνης (θέατρο, μουσική, εικαστικά κ.ά.) μπορώ και τις επικοινωνώ εδώ και δύο χρόνια μέσα από την πολιτιστική μου εκπομπή Η ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ στο ομογενειακό ραδιόφωνο του ΗΦΑΙΣΤΟΣ, από την καρδιά της Κεντρικής Ευρώπης, τη Βιέννη σε 156 χώρες του κόσμου, διαδικτυακά.
Αυτές τις μέρες δημιουργήσατε μια διαδικτυακή έκθεση «Exit Virus Enter Greece» στο σάιτ σας, www.artprofiles.net. Πώς ξεκίνησε αυτή η ιδέα;
Η πανδημία, πέρα από ένα πολύ αρνητικό πρόσημο, «γέννησε» και ιδέες, προκειμένου να προχωρήσουμε μπροστά. Αρχικά «γεννήθηκε» η διαδικτυακή εικαστική έκθεση «The Pandemic of ARTvirus» στην ιστοσελίδα μου www.artprofiles.net στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από 150 σύγχρονοι εικαστικοί από την Ελλάδα και την Κύπρο. Η έκθεση είχε πολύ μεγάλη επιτυχία με αποτέλεσμα να μου «γεννηθεί» ακόμη ένα concept που προσπαθεί ουσιαστικά να βοηθήσει τη βαριά βιομηχανία της χώρας μας, δηλαδή τον τουρισμό μας. Έτσι πλέον στην ιστοσελίδα μου και στον τομέα WebExhibitions μπορεί κάποιος να παρακολουθεί την έκθεση «ExitVirus– EnterGreece» που αποτελείται από δύο photo albums (Landscapes Humans & Greek Spirit) στα οποία ουσιαστικά με όχημα την ΤΕΧΝΗ, ο επισκέπτης μπορεί να
δει έργα σύγχρονων εικαστικών που έχουν σχέση με τοπία της Ελλάδας, τους ανθρώπους της και το Ελληνικό Πνεύμα.
Πόσο θεωρείτε ότι θα βοηθήσει τους καλλιτέχνες αυτή η κίνησή σας; Επειδή αυτή η δράση θα έχει σύμμαχό της στην προώθηση της έκθεσης σε 156 χώρες του κόσμου την ομογενειακή ιστοσελίδα www.hephaestuswien.com του Georg Gstrein,
θεωρείτε ότι θα έχει επιτυχία;
Στην πρώτη διαδικτυακή έκθεση «The Pandemic of ARTvirus» η απήχηση και στους
εικαστικούς και στους διαδικτυακούς επισκέπτες ήταν εξαιρετική. Σε συνεργασία με την ομογενειακή ιστοσελίδα www.hephaestuswien.com του Georg Gstrein πετύχαμε η έκθεση αποδεδειγμένα να προωθείται και να είναι διαδικτυακά επισκέψιμη από 11.000 κατά μέσο όρο «επισκέπτες» σε 156 χώρες του κόσμου. Σε αυτό το νούμερο που ήδη αποτελεί εχέγγυο προβλέπουμε και τώρα και φυσικά αν κατορθώσουμε να αυξηθεί θα είναι ακόμη πιο σημαντικό και συγκινητικό για μας. Θέλω να εκφράσω εδώ ένα πολύ μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στον Georg Gstrein, γιατί δίνοντάς μου την ευκαιρία να είμαι ένας από τους ραδιοφωνικούς παραγωγούς του ομογενειακού του ραδιοφώνου HEPHAESTUS RADIO που συνεχώς εξελίσσεται και αναπτύσσεται και παρουσιάζοντας την πολιτιστική εκπομπή του σταθμού
Η ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ, βοηθήθηκα να εξελίσσομαι κι εγώ και να «επικοινωνώ»
ακόμη καλύτερα τις ιδέες μου.
Η επικοινωνία του έργου των καλλιτεχνών παίζει σημαντικό ρόλο στη δουλειά τους;
Η απάντησή μου είναι ένα ηχηρό ΝΑΙ, γιατί θεωρώ ότι τα εικαστικά ήταν κάπως «κλειστά» προς το ευρύ κοινό κι ενώ δεν αμφισβητώ το κοινό τους που υπάρχει, δηλώνει παρών σε σημαντικές εκδηλώσεις και μπορώ να πω ότι είναι φανατικό, παράλληλα όμως είναι αριθμητικά μικρό σε σύγκριση με άλλες μορφές τέχνης που είναι πιο προσιτές στο ευρύ κοινό. Στόχος λοιπόν μέσα από την ευρεία επικοινωνία που προσπαθώ στις εκθέσεις που οργανώνω είναι η προσέλκυση νέων ατόμων που θα γίνουν στο μέλλον φανατικοί φίλοι των εικαστικών και γιατί όχι και αγοραστές έως συλλέκτες έργων τέχνης.
Πολλές φορές βλέπουμε καλλιτέχνες που απαξιώνουν τη δυναμική της προβολής τους. Θεωρούν πως το έργο τους «μιλάει» από μόνο του. Αυτό αρκεί;
Σέβομαι απόλυτα κι αυτή την άποψη, αλλά δεν μπορώ να τη συμμεριστώ, γιατί ήδη εξήγησα στην προηγούμενή σας ερώτηση λόγους που με κάνουν να μη συμφωνώ. Όμως όπως η δική μου άποψη μπορεί να μην είναι ο κανόνας, έτσι και η άποψη ότι ένα έργο «μιλάει» από μόνο του, μπορεί να μην είναι ο κανόνας, αλλά δεν σημαίνει ότι ένας καλλιτέχνης και η δουλειά του δεν μπορεί να γίνει γνωστή, για παράδειγμα από στόμα σε στόμα, επειδή είναι εξαιρετικά «δυνατή» και σε μια τέτοια περίπτωση δεν χρειάζεται καμιά επικοινωνία. Η επικοινωνία είναι τα ίδια τα έργα του εικαστικού.
Θεωρείτε πως οι καλλιτέχνες και η τέχνη γενικότερα στην Ελλάδα απολαμβάνουν του σεβασμού που τους αρμόζει;
Για να υπάρχει σεβασμός πρέπει να υπάρχει ΠΑΙΔΕΙΑ, κάτι που δεν έχουμε κατορθώσει ακόμη να το επιτύχουμε θεωρώ, όσον αφορά την άποψη του κοινού για τα εικαστικά και τους εικαστικούς. Οι περισσότεροι άνθρωποι μπορεί να θεωρούν ακόμη ότι πρέπει, αν μπουν σε γκαλερί, να αγοράσουν ένα έργο και να το πληρώσουν, άλλοι ότι πάντα μια έκθεση έχει είσοδο (εισιτήριο), άλλοι πάλι προτιμούν να ξοδέψουν ώρες στο διαδίκτυο για να βρουν ένα αξεσουάρ ή ρούχο, τουλάχιστον 1.000 ευρώ που όμως το φορούν και το επιδεικνύουν, αλλά στη θέα της τιμής ενός έργου των 1.000 ευρώ να το θεωρήσουν «πεταμένα λεφτά». Χρειάζεται λοιπόν ΠΑΙΔΕΙΑ, για να σεβόμαστε γενικότερα την Τέχνη και την εργασία όλων όσοι την υπηρετούν και για να αποφεύγονται νοοτροπίες που πηγαίνουν πίσω την Τέχνη παρά μπροστά.
Σήμερα, ίσως περισσότερο από παλιά, υπάρχει μια εμπορευματοποίηση του έργου των καλλιτεχνών. Πού νομίζετε ότι οφείλεται αυτό;
Οφείλεται και στο διαδίκτυο, γιατί ένα μέρος των εικαστικών διοχετεύει τα έργα του σε αυτό και σε πλατφόρμες που δεν παύουν να είναι σε τελική ανάλυση eshop, χωρίς όμως κάποιες από αυτές να μην κάνουν «επαγγελματική» δουλειά. Πώς όμως να μην υπάρχει εμπορευματοποίηση, τη στιγμή που ναι μεν στην αρχή κάθε νέος εικαστικός θέλει να δείξει τη δουλειά του, αλλά κάποια στιγμή θεωρεί ότι δεν αξίζει να συνεχίσει να παράγει έργο, εάν δεν σημειώνει και πωλήσεις;
Οι Έλληνες καλλιτέχνες μπορούν να «σταθούν» ισάξια με τους ξένους ή δεν μπορούν να αναδειχτούν λόγω μικρής χώρας;
Άλλο ένα ηχηρότατο ΝΑΙ σε μια ακόμη ερώτησή σας. Θεωρώ ότι έχουν και μεγαλύτερη αξία κάποιες φορές. Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι η ΕΤΙΚΕΤΑ ΤΟΥ ΞΕΝΟΥ. Ό,τι προέρχεται από το εξωτερικό και έχει την επικοινωνία του επιτυχημένου στο εξωτερικό, χωρίς να σημαίνει ότι υπάρχουν πάντα αποδείξεις γι’ αυτό, θεωρείται αυτόματα μεγαλύτερη επένδυση από ένα έργο Έλληνα εικαστικού, εξαιρώντας βέβαια έργα σπουδαίων και διαχρονικών Ελλήνων εικαστικών. Το πρόβλημα επίσης είναι, αν στις αγορές του εξωτερικού, οι σπουδαίοι Έλληνες
εικαστικοί μας έχουν κατώτατη τιμή αγοράς ή σταθερές γενικά τιμές αγοράς σε σχέση με τους ξένους εικαστικούς. ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ, όμως θεωρώ ότι στα μάτια των φιλότεχνων θεατών είναι ισάξια και σπουδαία τα έργα και ήδη αναγνωρισμένων Ελλήνων εικαστικών, αλλά και νεότερων εικαστικών που αποτελούν και το μέλλον της Ελληνικής Τέχνης.
Μιλήστε μας για τα μελλοντικά σας σχέδια;
Οι ιδέες και τα concept είναι καλά οργανωμένα στο μυαλό μου και περιμένουν την
πραγματοποίησή τους. Ήδη πηγαίνει εξαιρετικά από τις πρώτες κιόλας ημέρες (μέσα στις οποίες σας δίνω αυτή τη συνέντευξη) η διαδικτυακή έκθεση «EXIT VIRUS – ENTER GREECE». Έργα συνεχώς προστίθενται στην ιστοσελίδα μου www.artprofiles.net ενώ σε πολύ λίγο καιρό οι τελευταίες δύο εκθέσεις που οργάνωσα, δηλαδή οι ομαδικές «ΠΙΣΣΑ & ΠΟΥΠΟΥΛΑ» (αφιερωμένη στη ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ που μακάρι να σταματήσει να χρησιμοποιείται ως λέξη εναντίον των ίδιων των ανθρώπων) στον Ελληνογαλλικό Σύνδεσμο και «S(tr)ay a little prayer for me» (αφιερωμένη στην αδέσποτη ζωή στην οποία τελικά εξαναγκάζονται να ζουν όλα τα πλάσματα του πλανήτη, λόγω της ανθρώπινης επέμβασης) στο ΙΔΡΥΜΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ ΤΣΙΧΡΙΤΖΗ, θα είναι επισκέψιμες και μέσω της ομογενειακής ιστοσελίδας www.hephaestuswien.com. Στα τέλη Σεπτέμβρη προγραμματίζω μια ακόμη έκθεση που συνηθίζω να την ονομάζω «ΜΙΚΡΕΣ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ» κι αφορά την παρουσίαση έργων μικρών διαστάσεων από εικαστικούς στον Ελληνογαλλικό Σύνδεσμο. Ακόμη μια έκθεση που έχει προγραμματιστεί τον Δεκέμβριο είναι η ομαδική έκθεση «ΦΥΛΕΣ»
που ελπίζω να κατορθώσω να έχει έναρξη την παγκόσμια ημέρα των Ανθρώπινων
Δικαιωμάτων, δηλαδή στις 10 Δεκεμβρίου. Σίγουρα έχουμε πολύ μέλλον μπροστά μας και πολλά concepts. Όλα αυτά βέβαια θα γίνουν πραγματικότητα με την αισιόδοξη
ματιά να ξεπεραστεί η πανδημία και να μην υπάρχει κανένα πισωγύρισμα που θα
σήμαινε και μια βαθιά οικονομική ύφεση.
Τελειώνοντας οφείλω ένα ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στην ιστοσελίδα σας
www.polispost.com που με στηρίζει ως χορηγό Επικοινωνίας σε όλες μου τις
εκθέσεις. Εύχομαι διαρκώς αυξανόμενη επισκεψιμότητα και ΥΓΕΙΑ σε όσους
ασχολούνται με την ιστοσελίδα και την πληροφόρηση του διαδικτυακού κοινού της.
  • Σύντομο Βιογραφικό του Δημήτρη Λαζάρου
    Με πολύχρονη εμπειρία και γνώσεις στη Διεθνή Μεταφορά και πτυχίο του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, ο εκπαιδευτικός Δημήτρης Λαζάρου από το 2013 κάνει ένα όνειρό του πραγματικότητα, οργανώνοντας εικαστικές εκθέσεις που βασίζονται σε δικά του concepts. Έχοντας στο ενεργητικό του επιτυχημένες εκθέσεις όπως «η Πρόληψη μέσα από την Τέχνη», «80+1 χρόνια απουσίας, FREDERICO GARCIA LORCA», «Κάλαϊς», «Cercle d’exposibons d’art pour la France», «4Χ4, ομαδικό εικαστικό Project», «Δελτίο Τέχνης στη Νοηματική», «Πειραιάς, Επίνειο Τέχνης», «Εκθέτοντας τη Βία», «Ευ-, η Τέχνη συναντά την Ελληνική Γλώσσα», «Νίκος Καββαδίας, 11.01.1910 – Ένα ταξίδι Τέχνης με αφετηρία τον Πειραιά» κ.ά. συνεχίζει και ως ραδιοφωνικός παραγωγός της πολιτιστικής εκπομπής του
    ομογενειακού ραδιοφώνου Hephaestus Radio, που μεταδίδεται από την καρδιά της
    Κεντρικής Ευρώπης, τη Βιέννη σε 156 χώρες του κόσμου. Βασικός του στόχος η
    επικοινωνία της Τέχνης και των ανθρώπων της με το σεβασμό που τους αξίζει.