Με πνεύμα αναφοράς σε  στοιχεία ανεξάρτητο και γόνιμο λογοτεχνικά και με  ιδίωμα γραφής και χροιάς αινιγματικό , αποκαλυπτικό και ανατρεπτικό κινούνται οι δύο εμπνευσμένες ποιήτριες στη παρούσα  κατάθεση  τους  . Διαθέτοντας την δυνατότητα   επιλογής αλλά και εκλογής  κατατάσσουν τη  σκέψη και την αντίληψη τους  αντικειμενικά στη διάταξη της νεόδμητης έκφρασης. Ο ειρμός  της  εμπεριστατωμένης μελέτης τους προχωρά στην ταύτιση και επεκτείνει τη  πρόθεση που απαιτείται για την αναπαράσταση της βίωσης των  περιστάσεων. Η δημιουργία  τους προβάλει   σαν καίριο αντιστάθμισμα  μελωδίας τη ικανότητα μιας ολοκλήρωσης  που τελολογικά εξασφαλίζει το υποστατικό  και το υπερβατικό. Προωθεί την επαναφορά του πρόσθετου  μαγικού  εργαλείου απέναντι  στην συγχορδία με  την συνύπαρξη των μορφώσεων ,της περιεκτικότητας, των μεταλλαγών της διασπάθισης , των μεταπλάσεων και  των αυθόρμητων  προθέσεων .

Η Δήμητρα  Μπαρδάνη με φωτισμένη ιδιαιτερότητα  διακομίζει  ευλαβικά και μεταλαμπαδεύει  την ιδιάζουσα ανασύνδεση  της συγκίνησης  και την ιδεογραφική επανασύνδεση της έφεσης ψηλαφώντας κάθε τι που συσσωρεύει η  σύλληψη της ακολουθίας   και η  εμμονή θέσεων  που συμπλέκονται με την αξιολόγηση . Διατυπώνει  συγκλονιστικά την  μνημονική διεργασία  που βασίζεται στη σχηματική εμφανή ενδοσκόπηση και σε απρόσμενα τοπία  που δίνουν οντότητα σε διαπιστώσεις με διατυπώσεις, που κινούν με τοποθέτηση τα ιδανικά των πτήσεων  κάθε ψυχής προς τις σχηματοποιήσεις της πνευματικής  ευφρόσυνης διαύγειας .    Στον αντίποδα  των διακυμάνσεων  η Σταματία Καππέ τολμά   αμφίδρομες κοινωνιολογικές αποτιμήσεις  μετουσιωμένες σε διδάγματα και νουθεσίες, σε υπογραμμίσεις  με στοχαστική επεξεργασία  που  αναδεικνύονται  με  νεωτεριστικό  και εκλεκτικό  τρόπο .Διανύει   την  αισθητική μετάλλαξη ιχνηλατώντας  με   ακεραιότητα την συμβολική κλιμάκωση, τη δοξαστική υφή, την έκρυθμη ανανέωση και τη προφητική απεραντοσύνη   αρετές που συμβαδίζουν κατανυκτικά και μεταφυσικά με την ασυμβίβαστη  ιδιότυπη απόδοση ,τα κυρίαρχα μοτίβα και την απόλυτη αισθαντική  αρμονία  .

Με  βηματισμό, ατμοσφαιρικό στόμφο, υπόσταση και ψυχοστασία  οι δύο γράφουσες στρατεύονται ανεμπόδιστα  μακριά από τα εφήμερα δεδομένα απόδοσης με αγωγή δραστική για συλλογισμούς  ενώ παράλληλα   και ευπρόσδεκτα εξελίσσονται οι ίδιες  μέσα από  ένα επιλεγμένο παιγνίδι  απεικονίσεων . Περιγράφουν  τις  περιπέτειες   της καρδιάς του  ανθρώπου, σταχυολογούν , ανατέμνουν  και προτείνουν το δρόμο προς την ελευθερία  με μια  νοσταλγία που αναγιγνώσκεται και ανακοινώνεται ως επιστροφή  στην ιερότητα της ανθρώπινης φύσης χωρίς να εκτοπίζει αλλά να ενδυναμώνει ευδιάκριτα  την ονειροπόληση και τη φαντασίωση.

Ο εκκωφαντικός αχός  της κάθε στίχου και  κάθε  περιγραφής τους αποτελεί προνόμιο εγκαρτέρησης  και  λογισμού. Εξωτερικεύει  μεταβαλλόμενες παραστάσεις χρησιμοποιώντας την  εσωτερική προσωπική δυναμική που  τις  κατατάσσει με αυστηρότητα και οικονομία χώρου σε μια συγκεκριμένη διακριτικότητα. Χωρίς περιττολογίες ,πλατειάσεις , κοινότυπες επεμβάσεις προχωρούν σε επενδύσεις  που αναγγέλλουν την ίαση  της ιδιοσυγκρασίας και  τη χειραφέτηση της  εποπτικής  ενέργειας   που υιοθετεί  το ύφος της ωδής ,το ιδίωμα της διακύμανσης , της ανάδυσης και του συμβολισμού .

Το εξώφυλλο του βιβλίου κοσμεί εικαστικό έργο της Σταματίας Καππέ .

To παρόν κριτικό κείμενο του κυρίου Λεόντιου Πετμεζά πρόκειται να  δημοσιευθεί στο νέο τεύχος του γνωστού λογοτεχνικού και πολιτιστικού περιοδικού ΔΙΕΥΚΑΛΙΩΝ Ο ΘΕΣΣΑΛΟΣ που κυκλοφορεί σε λίγες μέρες .

* Ο Λεόντιος Πετμεζάς είναι ιστορικός αναλυτής ,κριτικός βιβλίου και τέχνης.