Του Βαγγέλη Μπάκα                                                  

 

«Κι όπως πας σε λίγα χρόνια θα φορέσεις παντελόνια Βαλεντίνα Βαλεντίνα».

Πόσο δίκιο είχε ο στιχουργός Γιώργος Μητσάκης όταν έγραψε αυτό το τραγούδι, και το είπε η Μαρίκα Νίνου το 50! Σήμερα φοράει παντελόνι όλος σχεδόν ο γυναικείος πληθυσμός. Κι αν κάνουμε κάποια αναφορά στις μαθήτριες, τότε μόνο κάποια κόρη θεούσας θα φοράει φουστάνι, κι αυτό μακρύ, σαν τη φουστανέλα του Κολοκοτρώνη. Όλες οι υπόλοιπες φοράνε σκισμένο τζίν. Να μια ευκαιρία να τις τα ψάλλω. Για ποιο ρατσισμό μας μιλάνε! Εμείς οι άνδρες πρέπει να διαμαρτυρηθούμε. Οι κοπέλες με τα σκισμένα ρούχα είναι μοντέρνες!… Ενώ αν φορέσουμε εμείς σκισμένα παντελόνια θα είμαστε παρτάληδες!…

Στο θέμα μας: Τι θα γίνει με αυτήν την υποκρισία της εκκλησίας! Αν ζούσε σήμερα ο Γιώργος Μητσάκης να τι θα έγραφε:

«Κι όπως πας σε λίγα χρόνια θα φορέσεις και φουστάνια πουτσαρίνα πουτσαρίνα!…» Και για να μην παρεξηγηθώ, πουτσαρίνα εννοώ τη σύζυγο του Τσάρου, την αυτοκράτειρα της Ρωσίας Αικατερίνη!

Πριν από κάποια χρόνια πήγαμε στα Μετέωρα τη Μεγάλη Παρασκευή, δυο ζευγάρια, για να παρακολουθήσουμε τη λειτουργία του θείου δράματος. Και να το άβατο για τις γυναίκες! Φορούσαν παντελόνια! Επικαλέστηκα τη γνωριμία με το Μεζουρογάμπη μοναχό Καλούση και μου είπαν πως ήταν ασθενής. Τι θα λέγανε; πως ήταν φυλακή!

Κι αφού δεν έγινε τρόπος, υποχωρήσαμε και δεχθήκαμε να φορέσουν οι γυναίκες μας κάτι τσόλια, σαν κι αυτά στους σωρούς της λαϊκής, επάνω από το παντελόνι. Να γιατί μόλις έκανε η σύζυγός μου μια πιρουέτα ένιωσα σαν Απόστολος Γκλέτσος κι αυτή σαν Ερατώ!

Κάποιες γυναίκες, μόλις είδαν τα Γκούτσι αυτά φορέματα αποχώρησαν. Εμείς όμως, επειδή είχαμε έρθει από μακριά, αποδεχθήκαμε τελικά την παράδοση της μονής. Να γιατί σε λίγο τραγουδούσα, ασυνείδητα βέβαια, το «τι πρέπει τι δεν πρέπει» αντί να συνοδεύω τον ψαλμό με αφοσίωση και κατάνυξη. Ουσιαστικά ήταν σαν να μας είχαν διώξει, αλλά εμείς προτιμήσαμε να κάνουμε αυτό που έπρεπε. Να ακούσουμε το «ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατό μου τέκνο πού έδυ σου το κάλος…» τον πιο συγκινητικό ύμνο της Μάνας προς το Παιδί της, και να περάσουμε σε μια πρωτόγνωρη διάσταση πνευματικής και ψυχικής Ανάτασης! Φτάνει άβατα! Φτάνει αποκλεισμούς! Ελάτε και με το σκουλαρίκι, είχε πει κάποτε ο μακαριστός Χριστόδουλος.

Υ.Γ. Υπάρχει πιο σεμνό ντύσιμο από το παντελόνι! Σε μια εποχή που κάποιες από τις  γυναίκες δεν φοράνε τίποτα… να απαγορεύεται το παντελόνι!