Συνέντευξη του Δημήτρη Παπαδόπουλου στον συντάκτη του Polispost Κωνσταντίνο Μπατσιόλα

 

Ο Δημήτρης Παπαδόπουλος είναι ο συγγραφέας του βιβλίου «Οι Γιοι της Επαγγελίας» (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις “Πηγή”), ενός ιστορικού μυθιστορήματος που μας μεταφέρει στην κόσμο της Ανατολικής Μεσογείου τον 1ο αιώνα π.Χ., την εποχή που η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ήταν κοσμοκράτειρα.

 

-Κύριε Παπαδόπουλε, μπορείτε να μας πείτε δύο λόγια για το ιστορικό πλαίσιο της εποχής που πραγματεύεστε στο μυθιστόρημά σας;

Η εποχή στην οποία διαδραματίζεται το μυθιστόρημα μου είναι η περίοδος από το 86 π.Χ μέχρι και την γέννηση του Ιησού. Το διάστημα αυτό συνέβησαν κοσμοϊστορικά γεγονότα, τα οποία μας επηρεάζουν χαρακτηριστικά μέχρι και σήμερα, πληθώρα από τα οποία αναφέρονται κατά τη διάρκεια της διήγησης και “δένουν” αρμονικά μαζί με το μυθιστορηματικό κομμάτι. Έτσι, για παράδειγμα, βλέπουμε τη σταδιακή αποδυνάμωση και παρακμή της Ελλάδος, την άνοδο της Ρώμης μέσα από τα διάφορα στάδια που πέρασε τη συγκεκριμένη περίοδο (δημοκρατία, εσωτερικοί εμφύλιοι, τυραννία, αυτοκρατορία) και την αναδιαμόρφωση – κοινωνική, πολιτική και πολιτιστική- της  ευρύτερης περιοχής της Παλαιστίνης.

– Στο μυθιστόρημά σας μιλάτε για τη γέννηση του ίδιου του Χριστού. Ποιο είναι το πρίσμα, η οπτική γωνία από την οποία βλέπετε και παρουσίαζετε τα γεγονότα αυτά;

Η ιστορία της γέννησης του Θεανθρώπου έχει αποτυπωθεί στη συνείδησή μας με αρκετά σφάλματα και παραλείψεις κατά τη γνώμη μου. Κύριο ρόλο σε αυτό το φαινόμενο διαδραματίζει το ότι οι συντριπτική πλειοψηφία από εμάς αντιμετωπίζουμε την Καινή Διαθήκη σαν ιστορικό κείμενο και όχι σαν θεολογικό όπως οφείλουμε. Έτσι με το “εκείνο τον καιρό” το οποίο αναφέρεται  κατά κόρον στα κείμενά της δεν έχουμε πιστοποιημένο ιστορικό γεγονός, αφού έχουμε μεν τον τόπο μα δεν έχουμε τον χρόνο, απαραίτητο στοιχείο για την ιστορική πιστότητα. Στο μυθιστόρημά μου έχει γίνει τεράστια προσπάθεια να αποτυπωθούν τα ακριβή χρονικά πλαίσια των γεγονότων, πράγμα που ίσως να ξενίσει λίγο τον αναγνώστη. Ένα παράδειγμα είναι ότι ο Ιησούς γεννάται το 6 π.Χ την εποχή της ανοίξεως (και όχι στις 25 Δεκεμβρίου όπου και εορτάζουμε την γέννησή του). Γενικά στο βιβλίο ερχόμαστε αντιμέτωποι με την πραγματική κατάσταση που επικρατούσε στην περιοχή του Ισραήλ κατά την περίοδο της γεννήσεως του Ιησού και όχι με την Βιβλική κατάσταση η οποία αποτυπώνεται μέσα από τις σελίδες της Καινής Διαθήκης.

 

– Ο αναγνώστης που θα διαβάσει το βιβλίο σας θα βρει πολλούς και διαφορετικούς ανθρώπινους χαρακτήρες –το βιβλίο σας φαίνεται να έχει μία βαθιά ανθρωπογνωσία. Αλήθεια, πόσο εξιδανικευμένα βλέπουμε το παρελθόν και τους ανθρώπους των άλλων εποχών;

Σε συνέχεια της προηγούμενης απάντησης και περιγράφοντας το κλίμα και τους ανθρώπους της εποχής, μέσα στις σελίδες του βιβλίου μου θα συναντήσουμε πληθώρα ανθρώπων, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους είναι απατεώνες, δολοφόνοι, ληστές, έμποροι ναρκωτικών, πόρνες, δουλέμποροι και χαμίνια του δρόμου. Αυτό συμβαίνει γιατί μιας και το μεγαλύτερο μέρος της διήγησης λαμβάνει χώρα στην περιοχή της Παλαιστίνης – συμπεριλαμβανομένης και της περιοχής του Ισραήλ- πρέπει να λάβουμε υπ΄ όψιν μας το γεγονός ότι την περίοδο εκείνη υπήρχαν περί τους 24.000 Ρωμαίοι στρατιώτες συν τους όποιους βοηθητικούς. Μπορεί, λοιπόν, κάποιος εύκολα να καταλάβει τις ανάγκες ενός τόσο μεγάλου στρατού, τόσες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα τους, πέρα από αυτές τις σίτισης και της στέγασης. Οι οίκοι ανοχής, τα καπηλειά, τα χάνια και τα πανδοχεία βρίσκονταν παντού στα περίχωρα της Ιερουσαλήμ και όχι μόνο. Το εμπόριο ναρκωτικών, για την κάλυψη του συναισθηματικού κενού που δημιουργούνταν στην καρδιά των στρατιωτών ανθούσε επίσης. Βέβαια δεν λείπουν και οι έντιμοι και καθαροί άνθρωποι από το διήγημα, ο αναγνώστης όμως τους συναντάει πολύ σπάνια και με αυτούς όμως να έχουν πολλές φορές τα δικά τους σκοτεινά κίνητρα…

– Το βιβλίο σας συγκαταλέγεται στα «ιστορικά μυθιστορήματα». Αλήθεια είναι περισσότερο «ιστορικό» ή επικρατεί η μυθιστορία;

Καθώς πέρα από την ιστορία, με συναρπάζουν και οι τοπικοί μύθοι, θρύλοι και οι λαϊκές παραδόσεις, το βιβλίο μου βρίθει από αυτές. Πολλές ιστορίες ή και παραμύθια ακόμα θα έλεγα έχουν ήδη γίνει κομμάτι της καθημερινότητας και των πιστεύω μας, όπως λ.χ ο κρίνος τον οποίο μύρισε η Θεοτόκος και έμεινε έγκυος στον Ιησού. Κάπως έτσι και κάπου εκεί ανάμεσα στα στενά σοκάκια της Ιερουσαλήμ, μεταξύ των ηλικιωμένων κατοίκων της, ακόμα αντηχεί στις πολυχρονισμένες πέτρες το σκοτεινό όνομα της “Γέντα Αβίβ”…

Κατ’ επέκταση, ως λάτρης του ιστορικού μυθιστορήματος και ερασιτέχνης (εραστής της τέχνης δηλαδή!) ιστορικός αποφάσισα να επικεντρωθώ περισσότερο στο μυθιστορηματικό κομμάτι. Παρά ταύτα αισθάνομαι μια βαθύτατη ικανοποίηση, όταν πολλοί φίλοι και γνωστοί μου, με ενημερώνουν ότι κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης ανατρέχουν στις εγκυκλοπαίδειές τους ή στο διαδίκτυο για να ελέγξουν εάν ένα γεγονός, για το οποίο διαβάζουν μέσα στο βιβλίο, συνέβη στην πραγματικότητα! Ή απλά με παίρνουν τηλέφωνο ή με ρωτούν με ένα μήνυμα.

– Ποιες ήταν οι σημαντικότερες δυσκολίες που αντιμετωπίσατε κατά τη συγγραφή του μυθιστορήματος;

Η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετώπισα, όσο και αν φανεί περίεργο, δεν ήταν τα γεγονότα της περιόδου, για τα οποία θεωρώ ότι έχω σφαιρική και εμπεριστατωμένη άποψη, μα οι ονομασίες των περιοχών, χωριών και τοπωνυμίων και οι μονάδες μέτρησης της εποχής. Για το μεν πρώτο πρόβλημα χρησιμοποίησα το πιο ενημερωμένο και  εξειδικευμένο κατ’ εμένα εργαλείο, το βιβλίο του Ρίτσαρντ Ταλμπερτ Barrington Atlas of the Greek and Roman World. Για το δεύτερο μου πρόβλημα επικαλέστηκα τις γνώσεις μου ως Μηχανολόγος – Μηχανικός και έτσι στο ξεκίνημα του βιβλίου μου θα βρείτε αναλυτικούς και ευανάγνωστους πίνακες που θα σας εισάγουν στις μονάδες μέτρησης της εποχής σε αντιστοιχία με τις σημερινές δικές μας. Κατά τα άλλα, η συγγραφή του βιβλίου ήταν κάτι που πραγματικά το απόλαυσα, αφού κάθε φορά που καθόμουν μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή μου για να γράψω, κυριολεκτικά χανόμουν μέσα στην πλοκή της ιστορίας!

 

 Ποια είναι τα συγγραφικά σας σχέδια για το μέλλον;

Σίγουρα θέλω να συνεχίσω να ασχολούμαι με το ιστορικό μυθιστόρημα, υπηρετώντας το από τον προμαχώνα της συγγραφής, αφού για 25 και πλέον χρόνια το υπηρέτησα ως αναγνώστης. Αρωγός σε αυτή μου την προσπάθεια είναι οι ένθερμες παροτρύνσεις των αναγνωστών του βιβλίου μου. Σαφώς και μέσα στα σχέδιά μου είναι  και η μετάφραση του μυθιστορήματος και η επέκτασή του και στη διεθνή αγορά, καθώς πιστεύω ότι έχει όλα τα εφόδια να διαβαστεί στο εξωτερικό. Βέβαια, είναι πολύ νωρίς ακόμα, καθώς το βιβλίο είναι αρκετά καινούργιο στην ελληνική αγορά, παρά την πάρα πολύ καλή πορεία του. Όμως είμαι υπέρμαχος της καλής οργάνωσης και του σχεδιασμού.

– Κλείνοντας θα ήθελα να κάνετε ένα σχόλιο για τον τίτλο του βιβλίου σας; Ποιοι είναι οι Γιοι της Επαγγελίας και πώς συνδέονται με την Γη της Επαγγελίας;

Όλοι οι άνθρωποι -και κατ’ επέκταση οι λαοί- ανά τους αιώνες περιμένουν την έλευση κάποιου Μεσσία, ο οποίος θα σώσει τους λίγους και εκλεκτούς, θα τους πάρει μαζί του σε κάποια “Γη της Επαγγελίας” και θα τους σώσει από την επίγεια φθορά, χαρίζοντάς τους την αθανασία. Αυτοί η προσμονή και η ελπίδα της ψυχικής σωτηρίας και η ατομική αναβάθμιση σε ένα ανώτερο επίπεδο γίνεται πολλές φόρες εμμονή για τον άνθρωπο και αντικείμενο εκμετάλλευσης από επιτήδειους. Κάπως έτσι εμπνεύστηκα τον τίτλο του μυθιστορήματος μου, για περισσότερα όμως επί του θέματος συστήνω σε όποιον επιθυμεί ένα  ποιοτικό βιβλίο, γεμάτο σεναριακές ανατροπές, πάθη, επτασφράγιστα μυστικά και σκοτεινούς χαρακτήρες  να βυθιστεί στη μαγεία των “Υιών της Επαγγελίας”.

 

 Ποιος είναι ο Δημήτρης Παπαδόπουλος;

Ο Δημήτρης Παπαδόπουλος γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1982 στη Θεσσαλονίκη. Είναι πτυχιούχος της Σχολής Τεχνολογικών Εφαρμογών και συγκεκριμένα του Τμήματος Μηχανολογίας του Α.Τ.Ε.Ι Καβάλας, με μεταπτυχιακή εξειδίκευση στις ήπιες μορφές ενέργειας και στα οικολογικά μονωτικά υλικά. Είναι κάτοχος του Certificate of Proficiency in English του Πανεπιστημίου του Michigan καθώς και κάτοχος του Cambridge International Diploma in Informations and Communications Technology. Οι σπουδές του στον τομέα της Μηχανολογίας περιλαμβάνουν επίσης παρακολούθηση σειράς σεμιναρίων για τις “καθαρές” ενεργειακές τεχνολογίες καθώς και σεμιναρίων στο Computer Aided Design (CAD).
Από το 2007 μέχρι και σήμερα ζει και εργάζεται στη γενέτειρά του. Το 2009 παντρεύτηκε με τη σύζυγό του Βασιλική και έκτοτε έχουν αποκτήσει τρία υπέροχα παιδιά. Πέρα όμως από τις σπουδές του στη Μηχανολογία, η αγάπη του για την ιστορία, η οποία ξεκίνησε από την καθημερινή μελέτη κυρίως των αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων συγγραφέων, τον ώθησε το 2019 να εκδώσει το πρώτο του ιστορικό μυθιστόρημα με τον τίτλο “Οι Γιοι της Επαγγελίας – Ενανθρώπηση”.