Η ενδοσκόπηση στην μη συνήθη  η περιπτωσιακή ανθρώπινη  συμπεριφορά και οι διερευνητικοί παράμετροι των ενδόμυχων επιρροών  της πραγματικότητας  κυριαρχούν  στο βιβλίο ’’ Σκοτεινά Φεγγάρια ‘’του Γιώργου Δόλγυρα που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ‘’ΠHΓΗ’’. Ο εμπνευσμένος συγγραφέας  με  καθάριο πνεύμα αναφοράς και  στοιχεία εσώτερων αποκαλύψεων στις τέσσερις ιστορίες  που διηγείται  ανεξάρτητα και γόνιμα λογοτεχνικά χρονομετρεί τις  στάσεις ζωής και  τις κατατάσσει  με βάση τις καταστάσεις παθογένειας από  τις οποίες  διέπονται και εμφορούνται. Με  ιδίωμα γραφής και χροιάς αινιγματικό ,καίριο και ανατρεπτικό  στη παρούσα  κατάθεση του  εκθέτει  ευρηματικά, πεισματικά  και συνδυαστικά  ,με συνειδησιακή  δυνατότητα   επιλογής  και  εκλογής  σκέψεις και  αντιλήψεις  που αντικειμενικά συντάσσονται με την διάταξη των  νεόδμητων εκφράσεων και έκδηλων συλλήψεων .  Ο ειρμός  της  εμπεριστατωμένης μελέτης του με καταβολές ευαισθησίας και τονικότητας  προχωρά στην ταύτιση  με το εξωπραγματικό, μη ρεαλιστικό επίπεδο  και επεκτείνει  προθέσεις που απαιτούνται για την ορθή  αναπαράσταση της βίωσης των  περιστάσεων της ενάργειας του ανθρωποκεντρισμού .                                Η διαδρομή στις σελίδες του βιβλίου  προβάλλεται  καταλυτικά  σαν  αντιστάθμισμα λυρικού στοχασμού  που κατέχει  την  ικανότητα μιας ολοκλήρωσης , που τελολογικά εξασφαλίζει επιμελημένα τον υποστατικό  και τον υπερβατικό  ορίζοντα . Προωθεί την επαναφορά του πρόσθετου  μαγικού  εργαλείου απέναντι  στην συγχορδία ,με  την συνύπαρξη των μορφώσεων της περιεκτικότητας, των μεταλλαγών της διασπάθισης , των μεταπλάσεων  της εκκεντρικότητας , των αυθόρμητων  προθέσεων  της εκκίνησης  και  των εναποθέσεων της πειραματικής νύξης.

Ο Γιώργος Δόλγυρας με φωτισμένη ιδιαιτερότητα  διακομίζει  ευλαβικά και μεταλαμπαδεύει  την ιδιάζουσα ανασύνδεση  της συγκίνησης  και την ιδεογραφική επανασύνδεση της έφεσης ψηλαφώντας κάθε τι που συσσωρεύει η  ευρυμάθεια της ακολουθίας   και η  εμμονή θέσεων  που συμπλέκονται με την αξιολόγηση . Στο δαιδαλώδες ταξίδι που μας επιφυλάσσει  ξεκινά  αρχικά από τον δυσδιάκριτο  μικρόκοσμο  και  διατυπώνει  συγκλονιστικά στην συνέχεια  μια  μνημονική διεργασία  που βασίζεται στη σχηματική εμφανή ανακάλυψη.                      Στα απρόσμενα και απρόσιτα  τοπία  που δίνουν οντότητα σε  καθολικές διαπιστώσεις .Που εμμένουν σε διατυπώσεις και επιταγές, που κινούν με τοποθέτηση μέτρησης  τα ιδανικά των πτήσεων  κάθε ψυχής προς τις σχηματοποιήσεις της πνευματικής  ευφρόσυνης διαύγειας . Τα σκοτεινά φεγγάρια  μεταλλάσσονται  καθοριστικά σε φωτεινά, φανερά , ευκρινή  και ευδιάκριτα επίπεδα διευθέτησης  με αποκτήματα  που εστιάζουν  σε καταγραφές με σπαράγματα εικόνων και περιγράμματα που  διαχέονται ανάλογα από την μειλίχια ρητορική και την λυτρωτική διευκρίνιση .                                                                                        Στον αντίποδα  των διακυμάνσεων  και των παρεκκλίσεων στις υποθέσεις  που παρακολουθούμε τολμούνται   αμφίδρομες κοινωνιολογικές αποτιμήσεις  μετουσιωμένες σε διδάγματα και νουθεσίες, σε υπογραμμίσεις  με στοχαστική επεξεργασία  που  αναδεικνύονται  με  νεωτεριστικό  και εκλεκτικό  τρόπο ακτινογράφησης .Διανύεται βαθμιαία και σταδιακά  η αισθητική μετάλλαξη ιχνηλατώντας μοχλούς που ατενίζουν και διακομίζουν   πυρήνες  με  σφραγίδες  ακεραιότητας ,συμβολική κλιμάκωση, υφή  έκρυθμης ανανέωσης και  προφητική απεραντοσύνη . Αρετές που συμβαδίζουν κατανυκτικά και μεταφυσικά με την  ιδιότυπη απόδοση ,τα κυρίαρχα μοτίβα και την απόλυτη αισθαντική  αρμονία  της εύηχης  αυθαίρετης  επικράτειας  του υπερούσιου.

Με  βηματισμό, ατμοσφαιρικό στόμφο, υπόσταση και ψυχοστασία  ο γράφων  στρατεύεται ανεμπόδιστα  μακριά από τα εφήμερα δεδομένα  απεικόνισης, με αγωγή δραστική για συλλογισμούς  ενώ παράλληλα  και ευπρόσδεκτα  αφήνει  να εξελιχθεί πανομοιότυπα   μέσα από τα   συμπεράσματα του  ένα επιλεγμένο παιγνίδι  εύληπτης διαχείρισης .                        Ανατρέπει συχνά το κρατούν ιδεολόγημα, αποκρυπτογραφεί και φτάνει το μαχαίρι στο κόκκαλο . Περιγράφει ξεκάθαρα   και ανεπανάληπτα  τις περιπέτειες  της καρδιάς , σταχυολογεί αλήθειες ,ανατέμνει  τα πιστεύω και προτείνει  το δρόμο προς την ελευθερία που απορρέει από μια νοσταλγία που αναγιγνώσκεται και ανακοινώνεται ως ρυθμιστική επιστροφή  στην ιερότητα της ανθρώπινης φύσης  και στην αχλή της ιδιομορφίας .              Χωρίς να εκτοπίζει τις προϋποθέσεις της συγκυριακής αναγωγής  ενδυναμώνει ευδιάκριτα  την ονειροπόληση  της γλαφυρότητας και την φαντασίωση της νοηματοδοτούμενης  υμενικής ουρανογραφίας .Ο εκκωφαντικός αχός της κάθε πρότασης και  κάθε  περιγραφής που επισυνάπτει με λεπτομέρεια  αποτελεί προνομιακό παράγοντα  εγκαρτέρησης  και εφαλτήριο του λογισμού με αντιστοιχίες επιγραμματικής  έκφανσης.                                    Εξωτερικεύει ένα πανόραμα από μεταβαλλόμενες πυκνές  παραστάσεις πέρα από την εσωτερική προσωπική δυναμική της νοσηρότητας .Τις περιβάλλει  με  ελλόγιμη αυστηρότητα και οικονομία χώρου σε μια συγκεκριμένη ιοστεφή διακριτικότητα διαγωγής  και αναδιάρθρωσης . Χωρίς σκηνικές περιττολογίες ,πλατειάσεις διαθέσεων και προθέσεων ,  κοινότυπες επεμβάσεις  και δήθεν συνταρακτικές εντάξεις .                                                Προχωρά σε διορατικές επενδύσεις  που αναγγέλλουν την ίαση  της βαλλόμενης ιδιοσυγκρασίας και στην αμείωτη χειραφέτηση της  εποπτικής  ενέργειας  που υιοθετεί  το δοξαστικό ύφος της ωδής ,την εύτονη διακύμανση και  την ανάδυση των  επιθυμιών που στοιχειώνουν τον χαρακτήρα  του υπαινικτικού  συμβολισμού , της εναρμονισμένης απαιτητικότητας  και  της υπέρτατης φόρτισης .Το κείμενο  με την συγκεκριμένη δομή και δόμηση μπορεί να σταθεί επάξια τόσο σε θεατρικό όσο και σε κινηματογραφικό πλάνο .

 

* Ο ΛΕΟΝΤΙΟΣ ΠΕΤΜΕΖΑΣ  είναι  Ιστορικός αναλυτής ,κριτικός βιβλίου και τέχνης.