Τρία ποιήματα για την Παναγία

Βρεττάκος Νικηφόρος

Η χαρά της Παναγίας

Η Παναγία χτενίζει τα χρυσά της μαλλιά

στο μικρό της παράθυρο

μια θαλασσιά πεταλούδα πετά γύρω απ΄τη μία της

πλεξούδα που κρέμεται.

Βασιλεύει ο ήλιος.

Ο Ιωσήφ ανεβαίνει πιο ψηλά, να της κόψει

ένα κόκκινο άνθος.

………………………………………………….

Κοσμόπουλος Δημήτρης

(23 Αυγούστου 2002)

Γαλάζιο υδατογραφίας όλο και βαθαίνει

Πανσέληνος του Αυγούστου, εννηάμερα της Παναγίας

φλουρί μου πυρωμένο στην καθαρή σου δόξα

πλήρωμα ριγηλό αρχαίας προσδοκίας

σ’ αγγίζω

υαλική της νηνεμίας σκιά.

………………………………………………………

Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος

Την Παναγία την Κουνίστρα

Εις όλην την χριστιανοσύνη

μία είναι μόνη Παναγία αγνή,

Κόρη παιδίσκη, Ασμα Ασμάτων

χωρίς Χριστόν, Θείο παιδί στα χέρια,

και τρεφομένη με Αγγέλων άρτον.

…………………..

Εσύ ‘σαι η μόνη Παναγία Κουνίστρα,

που εφανερώθεις στης Σκιάθου το νησί

εις δέντρον πεύκου επάνω καθημένη

κι αιωρούμενη εις τερπνήν αιώραν,

όπως οι κορασίδες συνηθίζουν.

Τα εικαστικά έργα που συνοδεύουν τα ποιήματα προέρχονται από το ΑΡΧΕΙΟ ΒΑΣΟΣ και δημιουργήθηκαν το 2020.