Του Θάνου Βασιλόπουλου*

Προς το τέλος του πρώτου κύματος της πανδημίας ο Γερμανός Σόιμπλε δήλωνε κυνικά εν μέσω χιλιάδων θανάτων καθημερινά παγκοσμίως ότι «δεν είναι σωστή στην απολυτότητά της η άποψη ότι όλα υποχωρούν μπροστά στην προστασία της ανθρώπινης ζωής». Μας λέει λοιπόν ότι το κριτήριο διαμόρφωσης της πολιτικής για την αντιμετώπιση της πανδημίας δεν πρέπει να είναι η προστασία της ανθρώπινης ζωής, αλλά η σωτηρία του συστήματος. Λίγες μέρες αργότερα η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφαίνεται ότι η νόσος Covid-19 δεν είναι ασθένεια υψηλού ρίσκου.

Αφού λοιπόν ετέθησαν εκ μέρους του συστήματος, ποιες είναι οι προτεραιότητες, ακολούθησε η λήξη της καραντίνας και η επανεκκίνηση της οικονομίας και των ανθρώπινων δραστηριοτήτων σε όλες τις χώρες καθώς και στην Ελλάδα. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αρχίζει να υλοποιεί συστηματικά αυτές τις προτεραιότητες μη παίρνοντας ουσιαστικά κανένα μέτρο για την εξασφάλιση του ελέγχου της πανδημίας και της προστασίας της υγείας του ελληνικού λαού, καταργώντας σχεδόν εντελώς στην πράξη τα υγειονομικά πρωτόκολλα σε συγκεκριμένους τομείς της οικονομίας και της κοινωνίας όπως ο τουρισμός, τις μεταφορές, τους εργασιακούς χώρους μεγάλων επιχειρήσεων, στο άνοιγμα των σχολείων, στις εκκλησίες, επιτρέποντας τη θεία κοινωνία, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων και μεταναστών και αφήνοντας το δημόσιο σύστημα Υγείας αθωράκιστο.

Ταυτόχρονα πακτωλός εκατομμυρίων ρέει προς τους επιχειρηματικούς ομίλους με πρόσχημα την επανεκκίνηση της οικονομίας, αλλά την ίδια ώρα δίνονται επιδόματα πείνας για τους εργαζόμενους (534 ευρώ).

Η κυβέρνηση για να δικαιολογήσει αυτή την πολιτική της έχει αναδείξει όλο αυτό το διάστημα ως κύριο μέσο προστασίας στην ατομική ευθύνη την οποία η ίδια συχνά – πυκνά επικαλείται. Τα δε ΜΜΕ την κλίνουν καθημερινά σε όλες τις πτώσεις κατηγορώντας κυρίως τη νεολαία ως υπεύθυνη για την αναζωπύρωση της πανδημίας. Κατηγορούν τη νεολαία η οποία μαζί με τον υπόλοιπο ελληνικό λαό έδειξαν μεγάλη ωριμότητα και υπευθυνότητα και αποτέλεσαν τους κύριους συντελεστές μαζί με το υγειονομικό προσωπικό των δημόσιων νοσοκομείων στον περιορισμό στο ελάχιστο του πρώτου κύματος της πανδημίας.

Έχουμε ήδη εισέλθει στο δεύτερο κύμα της πανδημίας και η κατάσταση εξελίσσεται ανησυχητικά ιδιαίτερα στην Αττική. Το δημόσιο σύστημα Υγείας έχει αρχίσει να πιέζεται όπως δειλά – δειλά παραδέχονται οι ίδιοι. Οι νοσοκομειακοί γιατροί, αυτοί που αντιμετώπισαν με επιτυχία τα πρώτα μέτρα της πανδημίας όλο αυτό το χρονικό διάστημα ως καθ’ ύλην αρμόδιοι, δεν παύουν να αναδεικνύουν τα τεράστια προβλήματα που συνεχίζει να έχει το δημόσιο σύστημα Υγείας, κινητοποιούνται και διεκδικούν τα αυτονόητα μέσω της Ομοσπονδίας τους (ΟΕΝΓΕ) προτείνοντας ολοκληρωμένες λύσεις.

Η κυβέρνηση όλο αυτό το διάστημα προκλητικά τους αγνοεί και στην τελευταία κινητοποίηση – απεργία που έκαναν η ηγεσία του υπουργείου αρνήθηκε να συζητήσει μαζί τους. Τους παρέπεμψε σε υπηρεσιακούς παράγοντες του υπουργείου, οι οποίοι τους δήλωσαν ότι τα αιτήματά τους δεν γίνονται αποδεκτά λόγω οικονομικών σκοπέλων.

Για να δούμε ποια είναι τα αιτήματα της ΟΕΝΓΕ τα οποία πιθανολογώ ότι είναι και αιτήματα του κάθε Έλληνα πολίτη και χαρακτηρίστηκαν ως σκόπελοι και κόστος από την κυβέρνηση.

Αιτήματα της ΟΕΝΓΕ

  • Όχι στα μπαλώματα και στις μετακινήσεις προσωπικού και εξοπλισμού (όπως έγινε και συνεχίζει να γίνεται).
  • Κατεπείγουσες μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού (οι κενές οργανικές θέσεις είναι 6.000 γιατροί και πάνω από 20 χιλιάδες νοσηλεύτριες).
  • Ανάπτυξη με όλες τις σύγχρονες προδιαγραφές 3.500 κλινών ΜΕΘ και ΜΑΦ που έχει ανάγκη η χώρα μας (σύμφωνα με τις προδιαγραφές ΠΟΥ) και στελέχωση με το αναγκαίο μόνιμο εξειδικευμένο προσωπικό.
  • Όχι λειτουργία κλινών ΜΕΘ χωρίς να πληρούνται οι ελάχιστες προδιαγραφές ασφαλείας, για κάθε ένα κρεβάτι ΜΕΘ πρόσληψη ενός γιατρού εξειδικευμένου στην εντατικολογία και τεσσάρων νοσηλευτριών.
  • Μονιμοποίηση όλου του επικουρικού προσωπικού.
  • Άμεση επίταξη όλου του ιδιωτικού τομέα Υγείας και ένταξή του σε έναν ενιαίο κρατικό σχεδιασμό.
  • Μαζικά επαναλαμβανόμενα τεστ με προτεραιότητα στην Υγεία, στην Πρόνοια, στους μεγάλους εργασιακούς χώρους, σε κλειστές δομές.
  • Όχι στην υπερεφημέρευση – δεν θα ανεχθούμε να γίνουμε επικίνδυνοι για τους ασθενείς λόγω της εντατικοποίησης – εξουθένωσης.
  • Άμεση πληρωμή των δεδουλευμένων εφημεριών.

Υπάρχει Έλληνας πολίτης που να μην υιοθετεί και προσυπογράφει αυτά τα αιτήματα; Σκόπελος λοιπόν για την κυβέρνηση η θωράκιση και ενίσχυση του ΕΣΥ και οικονομικό κόστος την ίδια μέρα που η κυβέρνηση απορρίπτει τα αιτήματα της ΟΕΝΓΕ για ενίσχυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Δημοσιεύεται Κοινή Υπουργική Απόφαση με τίτλο «Η υλοποίηση μέτρων αποφυγής περιορισμού της διάδοσης κορονοϊού».

Η κυβέρνηση αποφασίζει:

  • Σε περίπτωση που δεν επαρκούν οι κλίνες στις δημόσιες δομές δύνανται να διατίθενται κλίνες νοσηλείας και ΜΕΘ σε ιδιωτικά θεραπευτήρια.

Στο άρθρο 4 με τίτλο κάλυψη δαπανών αναφέρει:

  • Οι δαπάνες για την εφαρμογή της παρούσης καλύπτονται με έκτακτη οικονομική ενίσχυση από τον κρατικό προϋπολογισμό η οποία εκτιμάται τουλάχιστον 30 εκατομμύρια ευρώ.

Το όλο θέμα παρουσιάζεται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ως επίταξη του ιδιωτικού τομέα Υγείας. Όμως μόνο επίταξη δεν είναι γιατί:

Στο άρθρο 2 αναφέρεται:

Αναγκαία διακομιδή ασθενούς από δημόσιο νοσοκομείο σε θάλαμο νοσηλείας του θεραπευτηρίου κατόπιν σχετικής συναίνεσης αποδοχής του περιστατικού από την ιδιωτική κλινική η νοσηλεία σε ΜΕΘ ιδιωτικού θεραπευτηρίου.

Η επίταξη όταν καθίσταται αναγκαία λόγω μιας κρίσης υγειονομικής εν προκειμένω είναι η λειτουργική διαθεσιμότητα των δομών και του προσωπικού. Στη συγκεκριμένη περίπτωση του ιδιωτικού τομέα Υγείας, ο οποίος τίθεται στη διάθεση των υγειονομικών αναγκών της κοινωνίας και εντάσσεται σε έναν ενιαίο σχεδιασμό υπό την αιγίδα του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

  • Οι γιατροί για όσο διάστημα χρειαστεί να εργαστούν αμείβονται όπως οι γιατροί του ΕΣΥ.
  • Σε τέτοιες περιπτώσεις επίταξης, έκτακτες οικονομικές αποζημιώσεις, όπως κάνει η κυβέρνηση, δεν επιτρέπεται να χορηγούνται.

Η απόφαση της κυβέρνησης είναι στην ουσία ένα ακόμη δωράκι στους επιχειρηματίες Υγείας το οποίο έρχεται να προστεθεί στα δωράκια του πρώτου κύματος, αύξηση του κόστους κλινών σε ΜΕΘ από 800 σε 1.600 ευρώ την ημέρα, ανεξέλεγκτη διενέργεια διαγνωστικών τεστ που συνεχίζεται μέχρι σήμερα με τεράστιο κόστος για τον ελληνικό λαό.

Αυτή είναι λοιπόν η ταξική πολιτική της κυβέρνησης πάνω στο κοινωνικό αγαθό της Υγείας το οποίο θα έπρεπε να είναι δωρεάν και προσβάσιμο για όλο το λαό.

Αυτή όμως είναι και η ανεύθυνη και προσβλητική στάση της κυβέρνησης απέναντι στους νοσοκομειακούς γιατρούς, σε αυτούς δηλαδή που αγωνίζονται από την αρχή της πανδημίας στην πρώτη γραμμή για την υγεία και τη ζωή του ελληνικού λαού, σε αυτούς που γνωρίζουν καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο τα προβλήματα που έχουν προκύψει κατά την αντιμετώπιση της πανδημίας.

Η κοινή λογική λέει ότι πρωτίστως αυτούς θα έπρεπε να συμβουλεύεται και με αυτούς να συνεργάζεται.

Ποιους όμως συμβουλεύεται η κυβέρνηση;

Στην επιστημονική επιτροπή του ΕΟΔΥ που η κυβέρνηση έχει συστήσει συμμετέχουν γιατροί όπως:

Η κυρία Γιαμαρέλου η οποία σε δηλώσεις της στις 14 Μαΐου το 2020 είχε αναφέρει σχετικά με τη θεία κοινωνία τα εξής:

«Η έννοια του μυστηρίου είναι πάνω από την έννοια της επιστήμης, όποιος πάει να κοινωνήσει συμμετέχει στο μυστήριο και άρα δεν υπάρχει κίνδυνος μετάδοσης για τον κορονοϊό όπως για κανένα άλλο μικρόβιο».

Αυτές είναι απόψεις οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με τα πραγματικά ιατρικά επιστημονικά δεδομένα.

Ταυτόχρονα όμως είναι και απόψεις άκρως επικίνδυνες για την υγεία και τη ζωή των ανθρώπων καθώς οδηγούν στη μετάδοση του ιού μετά από συνειδητή προτροπή γιατρού επιστήμονα μέλους της επιστημονικής επιτροπής του ΕΟΔΥ.

Ο πρωθυπουργός με την παρουσία του σε εκκλησία της Κρήτης κατά την τέλεση της θείας κοινωνίας τη νομιμοποίησε;

Η ΟΕΝΓΕ έχει τοποθετηθεί με σαφήνεια πάνω στο συγκεκριμένο θέμα στηριζόμενη στα πραγματικά ιατρικά επιστημονικά δεδομένα, ότι δηλαδή ο ιός μεταδίδεται με το κουταλάκι της θείας κοινωνίας το οποίο μεταφέρεται από στόμα σε στόμα.

Θα πρέπει επίσημα και η επιστημονική επιτροπή του ΕΟΔΥ να τοποθετηθεί επί του θέματος.

Η ίδια γιατρός στις 24 Σεπτεμβρίου σε δηλώσεις της προέτρεψε τους εργαζόμενους να πηγαίνουν με τα πόδια στη δουλειά τους εφόσον τα ΜΜΜ δεν επαρκούν. Άλλη λύση, παραδείγματος χάριν η αύξηση των δρομολογίων, δεν υπάρχει, προφανώς κοστίζει.

Ο κύριος Μαγιορκίνης, ο οποίος προσπάθησε να μας πείσει ότι 25 μαθητές στην τάξη είναι περισσότερο ασφαλείς από ό,τι οι 15, είναι ο ίδιος που με το όνομα του εμφανιζόταν σε διαφημιστικά σποτ στο διαδίκτυο ως επιστημονικός υπεύθυνος ιδιωτικού διαγνωστικού κέντρου, στο οποίο το υπουργείο με έγγραφό του συνιστούσε στα νοσοκομεία να αποστέλλουν τα διαγνωστικά τεστ για τον κορονοϊό, αφού το ίδιο είχε παραλείψει να προμηθεύσει έγκαιρα το εθνικό κέντρο αιμοδοσίας με τα απαραίτητα τεστ, καταλογίζοντας μάλιστα ευθύνες στους γιατρούς για αλόγιστη χρήση.

Ο πρωθυπουργός σε πρόσφατο τηλεοπτικό μήνυμα συνεχίζει να κουνάει το δάχτυλο στον ελληνικό λαό και κυρίως στη νεολαία καθιστώντας την υπεύθυνη για την αναζωπύρωση της πανδημίας μέσω της επικοινωνιακής αναβάθμισης του επιχειρήματος της ατομικής ευθύνης στο εκβιαστικό δίλημμα αυτοπροστασία ή καραντίνα.

Ξέχασε όμως ο πρωθυπουργός ή αναφέρθηκε εντελώς επιδερμικά και αόριστα για τις κυβερνητικές ευθύνες για την αναζωπύρωση της επιδημίας και κυρίως για τα όσα δεν έγιναν στους επτά μήνες που πέρασαν για την ενίσχυση του δημοσίου συστήματος Υγείας και για το ασφαλές άνοιγμα των σχολείων.

Είναι η έλλειψη της ατομικής ευθύνης και η απειθαρχία της νεολαίας λοιπόν η αίτια της αναζωπύρωσης;

Η εξέταση με την κοινή λογική των γεγονότων από την άρση της καραντίνας μέχρι και 15 μέρες μετά το άνοιγμα του τουρισμού μας βοηθά να βγάλουμε τα σωστά συμπεράσματα.

Στις 30 Ιουνίου τα κρούσματα ήταν μόνο δύο στην Αττική.

Ο ελληνικός λαός και η νεολαία άρχισαν τις καθημερινές τους δραστηριότητες οι οποίες εν πολλοίς είναι περίπου οι ίδιες από την άρση της καραντίνας μέχρι και σήμερα.

Τι ήταν αυτό που άλλαξε και αποτέλεσε την αρχική και κύρια αιτία της αναζωπύρωσης;

Ήταν η ανεξέλεγκτη είσοδος στον τουρισμό στη χώρα – όπως η ίδια η κυβέρνηση έχει παραδεχτεί μόνο στο 10% των εισερχομένων γινόταν διαγνωστικό τεστ. Σε αυτό λοιπόν το 10% των εισερχομένων καθημερινά ανευρίσκονται 20 με 30 περιπτώσεις θετικών κρουσμάτων.

Αναλογικά βγαίνει το συμπέρασμα ότι στο υπόλοιπο 90% των εισερχόμενων χωρίς τεστ θα έπρεπε να υπάρχουν κατά μέσο όρο 200 θετικά στον ιό καθημερινά τεστ.

Οι εισερχόμενοι στη χώρα κυκλοφορώντας ελεύθεροι στους χώρους διαμονής και επίσκεψής τους μετέδιδαν καθημερινά τον ιό.

Αυτή λοιπόν είναι η βασική αιτία της αναζωπύρωσης της πανδημίας και η ευθύνη εδώ βαραίνει αποκλειστικά την κυβέρνηση, η οποία συνειδητά προχώρησε στο άνοιγμα του τουρισμού χωρίς τη λήψη των προβλεπόμενων μέτρων προστασίας και ελέγχου προσαρμόζοντας τα υγειονομικά πρωτόκολλα στις επιταγές και τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων του Τουρισμού, των Μεταφορών.

Στη συνέχεια βέβαια έπαιξαν και συνεχίζουν να παίζουν σημαντικό ρόλο στην αναζωπύρωση και άλλοι παράγοντες που όμως και αυτοί έχουν να κάνουν με ελλιπή μέτρα και μέσα προστασίας τα οποία δεν έχουν λυθεί με ευθύνη της κυβέρνησης όπως για παράδειγμα:

  • Ο καθημερινός συνωστισμός στα μέσα μαζικής μεταφοράς.
  • Η αύξηση της πληρότητας των πλοίων το καλοκαίρι στο 80% και ο επακόλουθος συνωστισμός.
  • Η έλλειψη μέτρων προστασίας σε μεγάλους εργασιακούς χώρους με ευθύνη της εργοδοσίας που έχει ως αποτέλεσμα σχεδόν καθημερινά το τελευταίο διάστημα την εμφάνιση πολλαπλών κρουσμάτων.
  • Η έλλειψη μέτρων προστασίας στις κλειστές δομές και κυρίως στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των προσφύγων και μεταναστών.
  • Το άνοιγμα των σχολείων με όρους και συνθήκες που ευνοούν τη μετάδοση (μεγάλος αριθμός μαθητών ανά τάξη πάνω από 20, ανεπάρκεια σε προσωπικό καθαριότητας, το πρόβλημα με τις μάσκες και τη διαχείρισή τους).
  • Η διαχείριση της μάσκας σε παιδιά ηλικίας κυρίως κάτω των 7 με 8 ετών αλλά και στα μεγαλύτερα είναι πολύ δύσκολη έως αδύνατη.

Για αυτόν το λόγο δεν μπορεί η μάσκα να είναι το κύριο και μοναδικό μέσο προστασίας. Το πλέον αποτελεσματικό μέτρο προστασίας εδώ είναι ο αριθμός των μαθητών ανά τάξη έως 15 και η τήρηση των αποστάσεων. (Αυτό σημαίνει νέες αίθουσες και προσλήψεις εκπαιδευτικών. Εδώ δεν έκανε απολύτως τίποτα η κυβέρνηση).

Στη συνέχεια έρχονται τα υπόλοιπα μέτρα:

  • Επιμελημένη καθαριότητα (απαιτείται επαρκές προσωπικό καθαριότητας).
  • Χρήση της μάσκας.
  • Όχι χρήση κλιματιστικών.
  • Διεξαγωγή των μαθημάτων με ανοιχτά παράθυρα.
  • Διενέργεια τακτικών διαγνωστικών τεστ ιδιαίτερα σε μαθητές που έχουν συγγενείς ευπαθή άτομα.

Οι μαθητές παρά την προσπάθεια συκοφάντησής τους από την κυβέρνηση και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης κινητοποιούνται, αγωνίζονται με συγκεκριμένα αιτήματα και επιχειρήματα και δίνουν το παράδειγμα στους υπόλοιπους εργαζόμενους.

Ερωτήματα προς την κυβέρνηση

  • Στην έλλειψη ατομικής ευθύνης οφείλεται το ανεξέλεγκτο άνοιγμα του τουρισμού ή στην ανευθυνότητα και τη σκοπιμότητα της κυβέρνησης;
  • Πώς θα προστατευτούν οι εργαζόμενοι που αναγκάζονται να στοιβάζονται στα μέσα μαζικής μεταφοράς για τις μετακινήσεις τους, όταν η κυβέρνηση αδιαφορεί όλο αυτό το διάστημα να λύσει το πρόβλημα με την αύξηση των δρομολογίων;
  • Στην έλλειψη ατομικής ευθύνης οφείλεται ο συνωστισμός στα πλοία το καλοκαίρι ή στην ανευθυνότητα – σκοπιμότητα της κυβέρνησης που ανέθεσε την πληρότητα των πλοίων στο 80% και με τον αρμόδιο υπουργό να προσπαθεί να δικαιολογηθεί με το προκλητικό επιχείρημα «ένα ταξιδάκι δύο με τρεις ώρες είναι».
  • Πώς θα αυτοπροστατευτούν οι εργαζόμενοι στις επιχειρήσεις όταν οι συνθήκες εργασίας είναι ίδιες με αυτές πριν την πανδημία, χωρίς ουσιαστικά μέτρα προστασίας από τους εργοδότες;
  • Πώς θα αυτοπροστατευτούν οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί όταν με ευθύνη της κυβέρνησης δεν έγινε απολύτως τίποτα για το ασφαλές άνοιγμα των σχολείων;
  • Πώς θα αυτοπροστατευθούν οι δυστυχείς πρόσφυγες, θύματα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων στις χώρες τους και της απάνθρωπης έως εγκληματικής αντιμετώπισής τους από την Ευρωπαϊκή Ένωση, με τον εγκλεισμό τους κυριολεκτικά σε στρατόπεδα συγκέντρωσης;

Σε κείμενο μου με τίτλο «Περί σωτηρίας και σωτήρων» στις αρχές Μαΐου είχα επισημάνει ότι:

«Η μη πρόσληψη επαρκούς σε αριθμό και μόνιμου υγειονομικού προσωπικού δείχνει αδυναμία κατανόησης της βαρύτητας και της εις βάθος χρόνου εξέλιξης της πανδημίας, είναι όμως και απόρροια των ιδεολογικών προσεγγίσεων της κυβέρνησης περί ιδιωτικοποίησης των πάντων παραβλέποντας τις ανάγκες που δημιουργεί η ίδια η ζωή.

Η πρόσληψη του συνολικά αναγκαίου υγειονομικού προσωπικού με μόνιμη σχέση εργασίας αποτελεί την απαραίτητη προϋπόθεση για τα επόμενα βήματα στην αντιμετώπιση της πανδημίας».

Δυστυχώς τα παραπάνω επιβεβαιώνονται με την πολιτική που συνεχίζει να ακολουθεί η κυβέρνηση στην αντιμετώπιση της πανδημίας.

Η κυβέρνηση είναι υπόλογη απέναντι στον ελληνικό λαό επειδή δεν έκανε τίποτα το ουσιαστικό για να αποτρέψει την αναζωπύρωση της πανδημίας και κυρίως δεν έκανε τίποτα το ουσιαστικό για την ενίσχυση – θωράκιση του ΕΣΥ.

Όπως καταγγέλλει η ΟΕΝΓΕ και Σωματεία Εργαζομένων σε νοσοκομεία η κυβέρνηση προσπαθεί με μπαλώματα, μετακινήσεις προσωπικού και εξοπλισμού, με εντέλλεσθε σε γιατρούς και εξαναγκασμό σε υπερεφημέρευση να αντιμετωπίσει το δεύτερο κύμα της πανδημίας.

Ελάχιστες είναι οι προσλήψεις ιατρικού προσωπικού, περί τις 400.

Επειδή τα πολύ δύσκολα είναι μπροστά μας και το Εθνικό Σύστημα Υγείας δεν έχει θωρακιστεί κατάλληλα, η πιθανότητα να βιώσουμε καταστάσεις σαν αυτές της Ιταλίας, της Ισπανίας, των ΗΠΑ είναι υπαρκτή.

Η κυβέρνηση και αυτή την ύστατη στιγμή, επειδή βρισκόμαστε ακόμα στην αρχή του δεύτερου κύματος, έχει υποχρέωση απέναντι στον ελληνικό λαό να πάρει τα μέτρα που είναι απαραίτητα, να ακούσει και να συνεργαστεί με τους νοσοκομειακούς γιατρούς.

Η εμπειρία από την αντιμετώπιση του πρώτου κύματος της πανδημίας ανέδειξε λάθη στον σχεδιασμό και την οργάνωση και λειτουργία νοσοκομείων, τα συνεπακόλουθα προβλήματα και τις συνέπειες που είχαν αυτά.

Τα λάθη αυτά δεν πρέπει να ξαναγίνουν, χρειάζεται διαφορετικός τρόπος οργάνωσης και λειτουργίας του ΕΣΥ.

Σε κείμενό μου στις αρχές της πανδημίας, αρχές Απριλίου, με τίτλο «Νίπτω τας χείρας μου», είχα προτείνει ένα μοντέλο οργάνωσης της ιατρικής φροντίδας για την πανδημία σε τρία επίπεδα το οποίο κατά τη γνώμη μου νομίζω ότι μπορεί να αποτρέψει τα λάθη που έγιναν, θεωρώ όμως σκόπιμο να το επαναφέρω.

Πρώτο επίπεδο

  • Ανάπτυξη των πρωτοβάθμιων δομών Υγείας (ΚΥ) σε όλες τις πόλεις, ιδιαίτερα σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Πάτρα.
  • Εκεί προσέρχονται για εξέταση μόνο ασθενείς ύποπτοι για κορονοϊό.
  • Η στελέχωσή τους μπορεί να γίνει με επίταξη ιδιωτών γιατρών οι οποίοι θα εργαστούν εκεί για όσο διάστημα χρειαστεί.
  • Θα αμείβονται με το μισθό των γιατρών του ΕΣΥ και νοσηλευτικό προσωπικό πρέπει να προσληφθεί.

Ποιο πρόβλημα λύνεται;

  • Αποσυμφορίζονται τα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων και προστατεύονται το υγειονομικό προσωπικό και οι προσερχόμενοι στα εξωτερικά ιατρεία ασθενείς.
  • Θα προσέρχονται χωρίς φόβο στα εξωτερικά ιατρεία όλοι όσοι έχουν ανάγκη και έτσι θα λυθεί το τεράστιο πρόβλημα που είχε δημιουργηθεί κατά το πρώτο κύμα της πανδημίας κυρίως με όσους πάσχουν από χρόνια νοσήματα και σοβαρές επιπτώσεις που θα είχε για την υγεία και τη ζωή τους.

Δεύτερο επίπεδο

  • Άνοιγμα νοσοκομείων και κλινικών για την αποκλειστική νοσηλεία ασθενών με Covid-19.
  • Στις πόλεις Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα υπάρχουν τέτοια νοσοκομεία – είναι αυτά που έκλεισε επί κυβέρνησης Σαμαρά ο υπουργός Γεωργιάδης. Τα νοσοκομεία αυτά έχουν την υποδομή για να λειτουργήσουν.
  • Το ιατρικό προσωπικό μπορεί να προέλθει από την επίταξη ιδιωτών γιατρών και για όσο διάστημα χρειαστεί να αμείβονται με το μισθό των γιατρών του ΕΣΥ.

Τι πρόβλημα λύνει;

  • Αποτρέπει το ενδεχόμενο μόλυνσης ασθενών του νοσοκομείου και του υγειονομικού προσωπικού.
  • Επιτρέπει την απρόσκοπτη λειτουργία όλων των κλινικών νοσοκομείων, την πραγματοποίηση των χειρουργείων και των ειδικών θεραπειών, χημειοθεραπείες – ακτινοθεραπείες.
  • Οι νοσηλεύτριες που θα προσληφθούν για τη λειτουργία των Κέντρων Υγείας και των νοσοκομείων Covid-19 μετά το πέρας της πανδημίας θα τοποθετηθούν στα δημόσια νοσοκομεία όπου oi ελλείψεις είναι τεράστιες, πάνω από 20.000.

Τρίτο επίπεδο

  • Κλίνες ΜΕΘ

Η επάρκεια σε κλίνες ΜΕΘ, όπως έδειξε η αρνητική εμπειρία από τις χώρες Ιταλία, Ισπανία, ΗΠΑ, αποτελεί τον πλέον κρίσιμο κρίκο στην αλυσίδα για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της πανδημίας.

Η ανεπάρκεια κλινών ΜΕΘ σε αυτές τις χώρες ανάγκασε τους γιατρούς να κάνουν επιλογή ασθενών. Αυτό μόνο ως εγκληματικό μπορεί να χαρακτηριστεί.

Η ευθύνη για αυτό δεν βαραίνει τους γιατρούς, βαραίνει κυβερνήσεις και πολιτικές που υλοποιούν κατευθύνσεις – οδηγίες της ΕΕ για περιορισμό των δημόσιων συστημάτων Υγείας μέσω ιδιωτικοποιήσεων και των λεγομένων Συμπράξεων Δημόσιου – Ιδιωτικού Τομέα (οι προδιαγραφές και ο αναγκαίος αριθμός κλινών έχουν τεθεί από τον ΠΟΥ).

Για τη χώρα μας ο ρυθμός αυτός είναι 3.500 κλίνες. Ο ελληνικός λαός πλέον έχει αντιληφθεί ότι η κατάσταση εδώ ήταν και εξακολουθεί να είναι τραγική με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων τα τελευταία 20 χρόνια.

Σε ό,τι αφορά στον ακριβή αριθμό κλινών ΜΕΘ, στο πόσες είναι οι πραγματικές και πόσες στα χαρτιά επικρατεί μία σύγχυση.

Η κυβέρνηση έχει δώσει διαφορετικά στοιχεία όπως 1.017 κλίνες στο τέλος του πρώτου κύματος της πανδημίας, 935 προ ολίγων ημερών για όλες τις παθήσεις.

Γνωρίζουμε ότι πριν την πανδημία ήταν περίπου 560 και ότι από τον αριθμό που δίνει η κυβέρνηση αρκετές είναι στα χαρτιά και δικαιολογημένα γιατί:

Για να μπορέσει να δουλέψει ένας γιατρός στην εντατική πρέπει απαραίτητα να είναι εξειδικευμένος στην εντατικολογία, επιπλέον για κάθε νέο κρεβάτι ΜΕΘ χρειάζεται ένας γιατρός και τέσσερις νοσηλεύτριες. Αν τα κρεβάτια είναι πράγματι 935, τότε έχουν ανοίξει περίπου 400 νέα κρεβάτια (935 – 560).

Αυτά για να λειτουργήσουν με ασφάλεια χρειάζονται 400 εξειδικευμένους γιατρούς και 1.600 νοσηλεύτριες με εμπειρία στην εντατική. Τέτοιος αριθμός προσλήψεων δεν έχει γίνει.

Ο καθείς μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του

Γι’ αυτό η κυβέρνηση πρέπει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα έστω και τώρα με πολύ σοβαρό τρόπο και όχι να δίνει δωράκια στους επιχειρηματίες Υγείας, όπως το πρόσφατο των 30 εκατομμυρίων τουλάχιστον ή το προηγούμενο της αύξησης του μισθώματος ιδιωτικών κλινών ΜΕΘ από 800 στα 1.600 ευρώ ημερησίως.

Η κυβέρνηση έχει την υποχρέωση να ανακοινώσει επίσημα σε ποια νοσοκομεία έχουν δημιουργηθεί οι 400 νέες κλίνες ΜΕΘ και πόσοι γιατροί εντατικολόγοι έχουν προσληφθεί καθώς επίσης και νοσηλεύτριες.

Οφείλει τώρα να επιτάξει όλο τον ιδιωτικό τομέα.

Επειδή όλοι μας γνωρίζουμε πολιτικές και πρακτικές, επειδή επίσης όλοι γνωρίζουμε ότι αυτοί καταλαβαίνουν μόνο όταν υπάρχει λαϊκή αντίδραση και κινητοποίηση θα πρέπει οι εργαζόμενοι μέσα από τα σωματεία τους και τις μαζικές οργανώσεις να υιοθετήσουν και να κάνουν δική τους υπόθεση τα αιτήματα της ΟΕΝΓΕ, να αντιδράσουν και να κινητοποιηθούν και να συμπαραταχθούν με τους μαχόμενους υγειονομικούς και να διεκδικήσουν την προστασία της ίδιας της ζωής τους γιατί οι επόμενοι μήνες θα είναι πολύ δύσκολοι.

Οι μαθητές δείχνουν το δρόμο του αγώνα.

Ο Θάνος Βασιλόπουλος είναι παιδίατρος – εντατικολόγος, πρώην διευθυντής στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Παιδιού του Νοσοκομείου «Αγλαΐα Κυριακού» και συνταξιούχος γιατρός του ΕΣΥ.