Πρόσφατα έγινε ένας σημαντικός φόνος στην Γαλλία. Ένας φόνος που συγκλόνισε την κοινή γνώμη. Ο φόνος του καθηγητή δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης Samuel Paty αποκάλυψε για άλλη μια φορά το πραγματικό πρόσωπο του Ισλάμ. Ο καθηγητής έκανε το… λάθος, σε ένα μάθημα για την ελευθερία του λόγου, να δείξει τα σκίτσα του Προφήτη Μωάμεθ που κάποτε είχε δημοσιεύσει η Charlie Hebdo και τα οποία είχαν γίνει αφορμή για το αιματοκύλισμα στα γραφεία της.

Ο καθηγητής δέχθηκε απειλές να μην δείξει τα σκίτσα, παρόλα αυτά τα έδειξε και τελικά το αποτέλεσμα ήταν ένας οργισμένος 18χρονος Μουσουλμάνος, να του κόψει τον λαιμό στο μετρό και να τον αποκεφαλίσει μπροστά σε έκπληκτα μάτια δεκάδων ανθρώπων. Όπως αποδείχθηκε δεν ήταν μόνος του. 15 επίσης ανήλικοι συνελήφθησαν ανάμεσα στις 40 συλλήψεις που έγιναν.

Η Γαλλική αντίδραση.

Μετά το πρώτο σοκ, ακόμα ενός φόνου στο όνομα του Ισλάμ, η Γαλλική κυβέρνηση του Εμμανουέλ Μακρόν αποφάσισε να πάρει μέτρα κατά του «ριζοσπαστικού» Ισλάμ. Τα μέτρα είναι το κλείσιμο τζαμιών που προάγουν αντίστοιχες διδασκαλίες, η διάλυση οργανώσεων που προωθούν αντίστοιχη ιδεολογία, το κλείσιμο της χρηματοδότησης από άλλες χώρες, και τέλος, αποφάσισε να προωθήσει τις επίμαχες εικόνες σε όλα τα δημόσια κτίρια της Γαλλίας, ακόμα και να προβεί σε απελάσεις συγκεκριμένων προσώπων αν χρειαστεί.

Δεν υπάρχει «ριζοσπαστικό» και «μετριοπαθές» Ισλάμ.

Οι περισσότεροι Δυτικοί, οι Γάλλοι, αλλά και εμείς, έχουμε μάθει να σκεφτόμαστε για το Ισλάμ με τα μάτια που σκεφτόμαστε οι ίδιοι για τον Χριστιανισμό. Νομίζουμε πως οι Μουσουλμάνοι είναι Χριστιανοί, που αντί για να λένε Θεός, λένε Αλλάχ. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ψευδαίσθηση από αυτό.

Το Ισλάμ είναι ένα κοινωνικοπολιτικό σύστημα. Είναι ένα σύνολο κανόνων και οδηγιών, όπου αφορά τον καθένα ξεχωριστά από όσους πιστεύουν στον Αλλάχ, αλλά αφορά και όλους τους άλλους. Σε αντίθεση με τον Βουδισμό ή τον Χριστιανισμό, οι αναφορές του Ισλάμ στην επιβολή των κανόνων τους στους άλλους, είναι πολύ περισσότερες από τις αναφορές στον εαυτό του κάθε Μουσουλμάνου. Για αυτό και όσοι ζουν με αντίστοιχες κοινότητες βλέπουν τους Μουσουλμάνους να αντιμετωπίζουν με τρόμο ο ένας τον άλλον. Υπάρχει πίεση μεταξύ τους για να ακολουθούν τους κανόνες και είναι πολύ σημαντικό κανείς τους να μην θεωρηθεί «αποστάτης». Επίσης η έννοια του θεού στο Ισλάμ είναι εντελώς διαφορετική από την έννοια του θεού στο Χριστιανισμό. Μιλάμε για άλλο εντελώς θεό. Δεν μιλάμε απλά για άλλο όνομα. Το ίδιο το Ισλάμ σημαίνει ΥΠΟΤΑΓΗ. Υποταγή ολόκληρου του Είναι ενός ανθρώπου, κάθε του ανάσας, κάθε συμπεριφοράς, κάθε έκφρασης στο νόμο του Αλλάχ.

Σαφώς υπάρχουν αρκετές αναφορές αγάπης στο Ισλάμ, αλλά υπάρχουν και αναφορές μίσους και αναφορές βίας. Υπάρχουν κανόνες που ζητούν από τον Μουσουλμάνο να προβεί σε βίαιες ενέργειες. Τέτοιες είναι η καταδίκη των αποστατών σε θάνατο – για παράδειγμα. Η ρίψη ενός ομοφυλόφιλου από το ψηλότερο σημείο στο κενό. Η σφαγή των απίστων και ο Ιερός Πόλεμος, αν νιώσουν οι Μουσουλμάνοι ότι πλήττονται ή προσβάλλονται από τους αλλόθρησκους και φυσικά, ο θάνατος όποιου προσβάλλει τον Προφήτη Μωάμεθ. Μάλιστα διευκρινίζει σε πολλά σημεία και με λεπτομέρειες τον τρόπο θανάτου των «απίστων».

Να διευκρινίσουμε ότι το Ισλάμ αποτελεί ένα σύνολο κανόνων συμπαγές και αδιαίρετο που δεν χρήζει ερμηνειών. Υπάρχουν φυσικά λίγοι Μουσουλμάνοι που ανήκουν σε κάποιες αιρέσεις που διαφέρουν, για παράδειγμα οι Σιίτες Μουσουλμάνοι δεν δέχονται κάποια από τα Χαντίθ (ευτυχώς τα χειρότερα), κάποιοι Σουφιστές (ελάχιστο ποσοστό – κάτω του 5%) που αναζητούν εσωτερικά την σοφία και την φώτιση κλπ. Όλοι όμως αποδέχονται το σύνολο του Κορανίου ως τον λόγο του ίδιου του Αλλάχ. Είναι ένα κείμενο συμπαγές. Ένα κείμενο απλό και κατανοητό από όλους. Δεν είναι παραβολές. Δεν υπάρχει «εκκλησία» στο Ισλάμ για να το αναθεωρήσει. Οι διαφορές στην ερμηνεία είναι ελάχιστες μεταξύ των νομοδιδασκάλων τους.

Κεντρικός σκοπός του Ισλάμ είναι η Ούμμα, δηλαδή η μεγάλη, παγκόσμια, Αυτοκρατορία του Ισλάμ στην οποία θα επικρατεί ειρήνη και θα κυβερνά ο νόμος του Ισλάμ, δηλαδή η Σαρία. Όλα αποσκοπούν εκεί. Κάθε πράξη του Μουσουλμάνου έχει αυτό και μόνο σαν σκοπό. Αν κάποιοι από εσάς έτυχε να σκέφτονται λίγο και ανάμεσα στα άλλα να απόρησαν γιατί οι Μουσουλμάνοι έρχονται στην Ευρώπη ως μετανάστες και πρόσφυγες και δεν πηγαίνουν στην πάμπλουτη Σαουδική Αραβία (για παράδειγμα), σας έχω νέα. Το Ισλάμ ορίζει και την πολιτική μετανάστευσης προς τις χώρες των απίστων. Ακόμα και αυτό έχει ρυθμίσει στην πολιτική προσπάθεια εξάπλωσής του. Με εντυπωσιακό τρόπο ο Μωάμεθ τα έχει ρυθμίσει ΟΛΑ! Θα εκπλαγείτε πόσο έχει φροντίσει για την εξάπλωση του Ισλάμ. Ακόμα και οδηγία για να ψεύδονται οι Μουσουλμάνοι σε εσάς αναφορικά με την πίστη τους, τους έχει προβλέψει (ονομάζεται Τακίγια)!

Όλα τα ανωτέρω δείχνουν ξεκάθαρα σε όσους γνωρίζουν, ότι δεν υπάρχει τρόπος να παρακάμψει κανείς τα κακώς κείμενα, για να κρατήσει τα καλά κομμάτια. Δεν υπάρχει τρόπος να αλλάξεις την ερμηνεία τους. Δεν υπάρχει δε καν όργανο, θεσμός, που να μπορεί να κάνει αυτό το έργο και να έχει την εξουσία και την εγκυρότητα για να γίνει αποδεκτό από όλους τους Μουσουλμάνους ή έστω την πλειονότητα. Το Ισλάμ είναι ένα, και είναι ριζοσπαστικό, μόνο. Τίποτα άλλο.

Πολύ αργά. Πολύ λίγα.

Η Γαλλία μετά την απόσυρσή της από τις αποικίες, έδωσε την ευκαιρία σε ένα μέρος των πρώην κατοίκων των αποικιών να μετακινηθούν στην Γαλλία και να ζήσουν ως Γάλλοι, αφού είχε δώσει το δικαίωμα του Γάλλου πολίτη σε όλους. Μεγάλο μέρος αυτών των αποικιών ήταν χώρες με κυρίαρχο το Μουσουλμανικό στοιχείο (Αλγερία, Συρία, Μαρόκο, Σουδάν κλπ). Δεν μετακινήθηκαν πολλοί, την ευκαιρία αυτή επέλεξαν να εκμεταλλευτούν λίγοι, ίσως άτομα πιο ανεβασμένου επιπέδου από τους άλλους, άτομα που είχαν συνεργαστεί με την Γαλλική κυβέρνηση. Σίγουρα δεν ήταν εξαιρετικά πολλοί. Τελικά στο πέρασμα των ετών, η μετανάστευση από εκείνες τις χώρες, οι πολλές γεννήσεις και η εξαιρετικά συμπαγής κουλτούρα των Μουσουλμάνων, κατάφεραν να φτιάξουν ένα εξαιρετικά μεγάλο ποσοστό ανθρώπων, Μουσουλμανικού θρησκεύματος που ζουν στην Γαλλία και έχουν εκλογικά δικαιώματα. Θεωρούνται, και είναι, Γάλλοι πολίτες.

Το πολύ πολύ αυτό που θα πετύχουν τα μέτρα θα είναι να καθυστερήσουν κάποιοι φόνοι, να χάσει κάποια δύναμη η τρομοκρατία, να «κρυφτούν» οι «ακραίες» απόψεις. Επειδή όμως οι απόψεις του Ισλάμ για τον κόσμο είναι συγκεκριμένες και δεν χωρίζονται σε μετριοπαθείς και ακραίες, οι Μουσουλμάνοι θα οδηγηθούν σε άλλο δρόμο. Θα κάνουν κόμματα και θα διεκδικήσουν πολιτική εκπροσώπηση. Θα επιδιώξουν μέσα από το σύστημα να αλώσουν τον Δυτικό κόσμο. Δια της πολιτικής εκπροσώπησης θα επιδιώξουν την αλλαγή των Συνταγμάτων, την επιβολή της Σαρίας. Πως θα γίνει αυτό; Θα σας το εξηγήσω σε άλλο κείμενο.

Μιχαήλ Κομνηνός