Καταρχήν ένα θεατρικό έργο συνιστά μέσο κοινωνικοποίησης.  Είναι το προϊόν της ομαδικής δουλειάς πολλών ανθρώπων, ο καθένας εκ των οποίων έχει ξεχωριστό ρόλο. Παρακολουθώντας λοιπόν τα παιδιά το αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης όλων αυτών των ατόμων παρακινούνται ώστε να αναπτύξουν δεξιότητες και μαθαίνουν την αξία της συνεργασίας για την επίτευξη ενός κοινού στόχου. Τα παιδιά παρακολουθώντας μια παράσταση έχουν την ευχέρεια να κάνουν μια εσωτερική αναζήτηση, να ανακαλύψουν και να αποτυπώσουν τα συναισθήματά τους, να δουλέψουν περαιτέρω πάνω σε αυτά και να δομήσουν το συναισθηματικό τους κόσμο, και εντέλει την προσωπικότητά τους, με βάση όσα ένιωσαν και σκέφτηκαν.

Η καλλιέργεια της φαντασίας των παιδιών ως θεατών ενός θεατρικού έργου συμβάλλει στον εμπλουτισμό του συναισθηματικού τους κόσμου, ενώ τα ωθεί να ταξιδέψουν, να δραπετεύσουν με έναν υγιή τρόπο από μια πραγματικότητα που ενδεχομένως προκαλεί άγχος, στενοχώρια και προβληματίζει έντονα. Τα παιδιά αφήνουν πίσω τους μια σκληρή καθημερινότητα, τις δυσκολίες που ίσως αντιμετωπίζουν στο οικογενειακό τους περιβάλλον ή στο σχολείο, και πλάθουν ένα ονειρικό σύμπαν μέσα στο οποίο αισθάνονται ασφαλή, άτρωτα, θωρακισμένα, ικανά να αντεπεξέλθουν στα κακώς κείμενα μιας ενίοτε αδυσώπητης πραγματικότητας.

Το θέατρο εξάπτοντας τη φαντασία γίνεται φορέας θετικής ενέργειας, προβάλλει τις υψηλές αξίες και σφυρηλατεί συνειδήσεις. Παράλληλα καλλιεργεί μια αισιόδοξη στάση απέναντι στις δυσκολίες της ζωής, ενώ προάγει την αγωνιστική διάθεση για την επίλυση των προβλημάτων. Τα παιδιά βρίσκουν διεξόδους, ξεφεύγουν από ό,τι τα ταλαιπωρεί, τα αγχώνει και τα στενοχωρεί, και ανακαλύπτουν έναν καινούριο κόσμο τον οποίο μπορούν να διαμορφώσουν κατά βούληση. Άλλωστε, σύμφωνα με το σπουδαίο φιλόσοφο Γκαστόν Μπασελάρ, «η φαντασία πλάθει κάτι παραπάνω από αντικείμενα και δράματα, πλάθει καινούργια ζωή, καινούργιο νου».

ΠΗΓΗ:https://www.texnes-plus.gr/