Γέλιο, Κλάμα ,Θυμός ,Λύπη και όχι μόνο! αυτά είναι κάποια απο τα συναισθήματα που βιώνουμε στην καθημερινή μας ζωή και ανάλογα με τις συνθήκες και το περιβάλλον που είμαστε ,αλλα και το πώς νιώθουμε, κάθε συναίσθημα δράει μέσα μας διαφορετικά.

Τι γίνεται όμως, όταν δεν μπορούμε να εκφράσουμε αυτό που νιώθουμε;

Ξαφνικά είναι σαν να έχει κατεβεί ένας μηχανισμός μας και απο εκεί που η έκφραση των συναισθημάτων μας ειναι εύκολη, αρχίζει σιγά σιγά να γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη ,είναι λες και κάποιος έβαλε φρένα στα συναισθήματα μας και εμείς ξαφνικά μπλοκάραμε και ο διακόπτης έπεσε και σβήσανε όλα ξαφνικά ,και τώρα; Και εκεί που έπεσε ο διακόπτης , ψάχνουμε απεγνωσμένα να βρούμε το φώς, δηλαδή πως θα εκφράσουμε αυτά που νιώθουμε ξανά αλλα και το πώς θα ξεμπλοκάρουμε τον ευατό μας.

Αλλα και αν σας έλεγα πως μπορειται να εκφράζεται όσα θέλετε μέσω της τέχνης ,ναι καλά ακούσατε!

Οσο αφορά το κομμάτι της έκφρασης μέσω των τεχνών, υπάρχουν πολλοί τρόποι ,όπως η ζωγραφική ,το γράψιμο το τραγούδι κλπ, πόσα τραγούδια έχουν γραφτεί μετα απο ένα χωρισμό μια αγάπη, εκεί ο τραγουδιστής ξεδιπλώνει απο μέσα του κάθε συναίσθημα που νιώθει ,το εκφράζει και ηρεμεί.

Έκφραση συναισθημάτων μέσω δραματοθεραπειάς

ο «Αλί Μπαμπά και οι σαράντα κλέφτες» στην οποία οι λέξεις “​ Άνοιξε Σουσάμι​ !” ξεκλείδωναν την είσοδο μιας σπηλιάς, αποκαλύπτοντας τον θησαυρό που κρυβόταν μέσα της. Σύμφωνα με το συμβολισμό της παραπάνω ιστορίας, η προσέγγιση Sesame χρησιμοποιεί το Δράμα και την Κίνηση σαν ένα κλειδί για να “ξεκλειδώσει” τις πόρτες της ανθρώπινης ψυχής.

«…Υπήρχε ένα αίσθημα κοντινότητας, μια μορφή υπερβατικότητας…».Ένα από τα πρώτα προγράμματα εκπαίδευσης στη Δραματοθεραπειάς ήταν το Sesame, το οποίο ξεκίνησε η Marian Lindkvist το 1964 στην κλινική του York. Η ίδια είχε ένα όνειρο στο οποίο οι τρόφιμοι μίας ψυχιατρικής κλινικής δέθηκαν μεταξύ τους μέσω του δράματος και της κίνησης

Μέσα από το παίξιμο ρόλων (role playing), αλλά και την προώθηση διαφορετικών μορφών και τρόπων κίνησης, δίνεται η δυνατότητα στους συμμετέχοντες στις συνεδρίες να πειραματιστούν με εναλλακτικούς τρόπους συμπεριφοράς και αντιμετώπισης καταστάσεων της ζωής τους. Σε ένα μη-αντιπαραθετικό ψυχοθεραπευτικό πλαίσιο, βασιζόμενο στη γνώση ότι οι δυσκολίες μπορούν να αποκαλυφθούν μέσω μεταφορικών εννοιών, τα μέλη της ομάδας έχουν την ευκαιρία να αναβιώσουν προσωπικές τους εμπειρίες και να πειραματιστούν αναζητώντας καινούργιες λύσεις και δυνατότητες.

Οι συνεδρίες έχουν πάντα συγκεκριμένη δομή, η οποία βασίζεται είτε στο θέατρο είτε στην κίνηση. Περιλαμβάνουν ασκήσεις εμπιστοσύνης, παιχνίδια που εισάγουν τα μέλη στα επιμέρους θέματα που θα δουλευτούν, κυρίως θέμα (μύθους, δραματοποίηση, χρήση της φωνής και μουσικών οργάνων, ζωγραφική, μουσική κλπ) και ασκήσεις επαναφοράς.

Σε ποιους πληθυσμούς μπορεί να εφαρμοστεί αποτελεσματικά η μέθοδος της Δραματοθεραπειάς

Η Δραματοθεραπειάς μπορεί να λειτουργήσει θεραπευτικά σε ατομικό ή ομαδικό πλαίσιο, με ενήλικες, παιδιά κι εφήβους:

  • με μαθησιακές δυσκολίες
  • με νοητική υστέρηση
  • με αυτισμό
  • με συναισθηματικές δυσκολίες ή προβλήματα συμπεριφοράς
  • με προβλήματα ακοής, όρασης ή άλλων αισθήσεων.
  • με σωματικές αναπηρίες
  • με ψυχιατρικά προβλήματα σε κλινικά περιβάλλοντα
  • με κατάθλιψη και άλλες συναισθηματικές διαταραχές
  • με προβλήματα που σχετίζονται με κατάχρηση ουσιών (ναρκωτικά, αλκοόλ)
  • με διατροφικές διαταραχές
  • με AIDS ή HIV
  • έγκλειστους σε σωφρονιστικά ιδρύματα

Κι αν σου μιλώ με παραμύθια και παραβολές είναι γιατί τ´ ακούς γλυκότερα, κι η φρίκη δεν κουβεντιάζεται γιατί είναι ζωντανή γιατί είναι αμίλητη και προχωράει.
“Τελευταίος σταθμός” Γ. Σεφέρης

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την δραματοθεραπεία μπείτε εδω

 

Πηγή:https://www.epineio.gr/