1. Δημήτρη, πείτε μας λίγα πράγματα για εσάς…
Με λένε Δημήτρη Μπονόβα. Γεννήθηκα, μεγάλωσα και ζω στα Ιωάννινα. Σπούδασα τις δύο μεγάλες μου αγάπες, τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και τη μουσική αλλά πλέον τους “τα φοράω” με την ερωμένη μου, τη συγγραφή. Μου αρέσει πολύ το διάβασμα (προφανώς), να βλέπω ταινίες και να βγαίνω βόλτες με φίλους. Είμαι λίγο πιο ρομαντικός απ’ ότι θα ‘πρεπε για την εποχή μου.

2. Σε ποια ηλικία ξεκινήσατε να γράφετε; Ποιο ήταν το έναυσμα που σας έκανε να πιάσετε μολύβι και χαρτί;
Ξεκίνησα να γράφω στην εφηβεία μου. Το έναυσμα μπορώ να πω ότι ήταν η ανάγκη μου να εξωτερικεύσω αυτά που είχα στο μυαλό μου κι αυτά που ένιωθα. Όπως έχω πει κι άλλες φορές, ήμουν (και παραμένω κατά ένα ποσοστό) κλειστός χαρακτήρας κι έτσι, αυτά που δεν μπορούσα να πω, το έγραφα.

3. Τι είναι ποίηση για σας;
Η ποίηση για ‘μένα και γενικά η συγγραφή, είναι το μέσο που με βοηθάει στην εξωτερίκευση που προανέφερα αλλά και ένα τρόπος να περάσω με έναν πιο “κρυφό” τρόπο κάποια μηνύματα που θέλω πάνω σε σοβαρά ζητήματα καθώς πιστεύω ότι κάποιος ο οποίος έχει τη δυνατότητα, εν προκειμένω ένας συγγραφέας μέσα από τα έργα του, οφείλει να “κατευθύνει” τον κόσμο προς τα εκεί που πιστεύει. Με την προϋπόθεση βέβαια ότι αυτό που πιστεύει είναι το σωστό.

4. Υπάρχει κάποιος ποιητής που θαυμάζετε ιδιαίτερα;
Υπάρχουν αρκετοί/ες που θα μπορούσα να πω ότι θαυμάζω τον τρόπο γραφής τους. Δεν θα αναφέρω ονόματα γιατί φοβάμαι μην αδικήσω κάποιον/α. Θέλω να πω μόνο ότι υπάρχουν αρκετοί εκεί έξω σύγχρονοι ποιητές/ριες που δεν ανήκουν στα γνωστά ονόματα της ελληνικής ποίησης (Καβάφης, Δημουλά κλπ) οι οποίοι/ες είναι αρκετά αξιόλογοι/ες. Απλά, η ποίηση στις μέρες μας δεν είναι και τόσο “εμπορική” κι έτσι το κοινό δεν έχει την ευκαιρία να τους γνωρίσει.

5. Ποια είναι η σχέση του δημιουργού με το έργο του;
Το έργο για τον δημιουργό θα έλεγα ότι είναι ένα κομμάτι του εαυτού του, ένα τμήμα του εσωτερικού του κόσμου γραμμένο σε χαρτί ή ζωγραφισμένο σε έναν πίνακα ή οπουδήποτε αλλού, ανάλογα με την ιδιότητά του. Είναι αυτό που λέμε “το πνευματικό του παιδί”. Περιλαμβάνει πολύ κόπο, πολλά ξενύχτια, πολύ έρευνα. Είναι κάτι πολύ πιο σημαντικό από μια απλή δημιουργία.

6. Μιλήστε μας για την πρώτη ποιητική σας συλλογή….
Η συλλογή μου με τίτλο “Νυχτερινή Eλεγεία” είναι η πρώτη μου προσπάθεια να ασχοληθώ σοβαρά με κάτι που αγαπάω πολύ, τη συγγραφή ιστοριών. Γιατί μπορεί να είναι συλλογή από ποιήματα αλλά με μια πιο προσεκτική ματιά θα καταλάβετε ότι και αυτή λέει μια ιστορία, τη δική μου.

7. Ποια είναι η θεματολογία της ποιητικής συλλογής σας;
Όλα τα ποιήματα που περιλαμβάνει η συγκεκριμένη ποιητική συλλογή είναι αυτοβιογραφικά. Είναι πράγματα που έχω σκεφτεί, έχω νιώσει, έχω κάνει, έχω πει. Χωρίζεται σε δύο κατηγορίες : η πρώτη αναφέρεται αποκλειστικά σε εμένα και η δεύτερη περιλαμβάνει τα ερωτικά μου βιώματα.

Ανοιχτή πληγή 

1ο κουπλέ

Κρυφά ταξίδια, μακρινά,
στις άδειες μου εικόνες.
Κρυφές ανάσες, ψεύτικες,
σε θλιβερούς χειμώνες.

Στη σκέψη σου ξαγρύπνησα
χαμένος στο σκοτάδι.
Στις λέξεις μου σε ζήτησα
να’ ρθεις κι αυτό το βράδυ.

Ρεφραίν

Κι αν είν’αυτό το όνειρο
που έσβησε απόψε,
πάρε μαχαίρι λησμονιά,
τη θύμησή μου κόψε.

Κι αν είν’ ετούτη η πληγή
που μια ζωή πονάει,
ας γίνει τ’ αύριο σιωπή,
το χρόνο να μεθάει.

2ο κουπλέ

Στ’ άδειο μπουκάλι η μορφή,
μια πεθαμένη ελπίδα.
Στην άδεια μέρα μου εσύ,
στο μέλλον μου πυξίδα.

Σκοτεινές πολιτείες 

1ο κουπλέ

Πνιγμένος μέσα σε σκιές
και σ’ αναμνήσεις,
σε σκονισμένους δρόμους,
φθαρμένες αντοχές.
Χαμένος πάλι κυνηγάς,
κάτι για να κρατήσεις,
ψάχνεις το μέλλον σου
παρέα με το χθες.

Ρεφραίν

Σε πολιτείες σκοτεινές
τα όνειρα δεν ζούνε.
Σε μονοπάτια ψεύτικα,
τα “θέλω” τους γυμνά.
Μέσα σε βλέμματα θολά,
πνιγμένα ακροβατούνε,
κενές οι λέξεις ξεψυχούν,
σε κρύα μυστικά.

2ο κουπλέ

Μέσ’ του φτωχού σου του μυαλού
τις αντιθέσεις,
μόνος παλεύεις τη σιωπή
κι αποζητάς στιγμές.
Πλήρωσες ακριβά
κάλπικες υποσχέσεις.
Κρυφές ελπίδες σβήσανε
κι ανοίξανε πληγές.

8. Ποια είναι τα σχέδια σας για το μέλλον;
Τα σχέδιά μου για το μέλλον είναι καταρχάς να συνεχίσω να είμαι υγιής και να έχω δίπλα μου τα άτομα που νοιάζομαι και αγαπώ. Από ‘κει και πέρα, να συνεχίσω να κάνω αυτά που με γεμίζουν και να τα εξελίσσω, ελπίζοντας κάποια μέρα να καταφέρω να βιοπορίζομαι κιόλας μέσα από αυτά.

9. Ποιο είναι το δικό σας μήνυμα σε όλο αυτό που βιώνουμε.
Αυτό που προτρέπω όλους να κάνουν, είναι αυτό που κάνω εγώ και πάντα έκανα. Να προσπαθήσουν να δουν τα θετικά σε όλη αυτή τη κατάσταση. Θετικό μπορεί να είναι για έναν συγγραφέα καλή ώρα, ότι έχει πολύ περισσότερο χρόνο για να γράψει. Θετικό είναι αναμφισβήτητα ότι ξεκουραζόμαστε, περνάμε περισσότερο χρόνο με τα αγαπημένα μας πρόσωπα, την οικογένειά μας.
Μην σας παίρνει από κάτω. Κλείστε την τηλεόραση, ανοίξτε ένα βιβλίο, βγείτε μια ολιγόλεπτη βόλτα. Δώστε παραπάνω χρόνο στον εαυτό σας. Μια μπόρα είναι, θα περάσει.

https://perithoriomag.wordpress.com/